PASSIO S. STEPHANI PAPAE. 
87 
αυτόν πύο ύποτεΰ'ήναι. ώτινι ούτως ελέγετο πασά των όνασεβών « Τερτνλλΐνε 
Ιερόσυλε, άποδος τάς υπάρξεις τού κυρίου σου ». ό δε μακάριος Τερτνλλίνος 
σταϋηρός | ών και το πρόσωπον ιλαρός έλεγε τώ Ουαλεριανφ’ «Ταλαίπωρε, col. 2 
ποιεί ο ποιείς τάχιστα, ϊνα όιά της καύσεως ταύτης εί και αμαρτωλόν με όντα 
5 όμως υπέρ του ονόματος αυτού Χριστώ με προσκόμισης ϋνσίαν ευάρεστου» . 
1 6. Τηνικαϋτα προσέταξεν ό παράνομος Οναλεριανός κούφιοι) ήναι αυτόν 
άπό της πληγής και παραόίόυσϋαι Σαπρικίω τώ της πόλεως επάρχφ φάσκων 
« "Επιζήτησαν παρ’ αυτού τάς υπάρξεις ’ Ολυμπίου τού δεσπότου αυτού, εΐΰ 
ούτως συνώΟησον αύτφ, όπως τοΐς ϋεοΐς προ σαγάγη σπονδάς. εί όε μη τούτο 
ίο ποιήσει, όιαφόροις αυτόν άνάλωσον τιμωρίαις» . παραντά Σαπρίκιος έπαρχος 
βήμα αύτφ ετοιμασϋήναι έκέλενσεν εν τώ τόπφ τώ καλονμένω τά πριβάτου 
Μαμερτίνον και προσέταξεν άχβήναι αύτφ τον άγιον μάρτυρα υπό φω- 
νής κηρύγματος προάγοντος " || «Τερτνλλίνος, φησίν, ό ένοχος καί ιερόσυλος /. 20 
είσαχϋήτω» . ως όε είσήχϋη πρό τού βήματος τού έπάρχου, έφη προς αυτόν ό 
15 έπαρχος " «Το όνομά σου φράσον ήμίν» . Τερτνλλίνος άπεκρίνατο’ « Αμαρτωλός 
είμι, δούλος τών δούλων τού Χριστού». Σαπρίκιος ό έπαρχος εΐπεν « Επί- 
γνωϋι τά νύν σοι προστα ττόμενα καί ποίησαν χωρίς νπερϋέσεως καί άπύδος 
άπερ σοι προστετάχαμεν , δηλαδή τήν νπαρξιν Όλυμπίου τού κυρίου σον επεί 
εάν μή, ταΐς τών κολαστηρίων ποιναϊς επί τοΐς σοι ς κακοΐς εκλιμπάνεις» . ό μα- 
20 κάριος Τερτνλλίνος εΐπεν «Εί ήδεις τήν αιώνιον ζωήν, ούκ αν εμερίμνας περί 
τής παρούσης ζωής, ήτις μετά τών λατρευτών τών δαιμόνων εις τήν αιώνιον 
εκπύρωσιν καταταγήσεται » . τότε ό έπαρχος Σαπρίκιος εκέλευσε λίϋοις τό 
στόμα | αυτού συνϋ/.ασϋήναι' ό δε άγιος Τερτνλλίνος τώ Θεφ τάς ευχαριστίας col. 2 
1 ώτινι 4 όιατήσ — ταϋτηο — άμαρτολόν 6 τηνικαϋτα 7 τήο γήο (correxi e V ) 
9 πρόσ\άγάγη — είδε — τούτο 10 παρ’ άντά 12 κάΐρόο εταξεν άχϋηνάντώ ■ — ϋποφωνήσ 
13 πρόσαγοντοο (correxi e L) 14 ώσόε 15 δνομαοου 10 δούλων — έπΐγνωΟη 17 νύν — 
άπόδωσ 19 έανμη — πνναιο έπιτοϊο 20 είδηο — ούκάν 21 λατρευ τών 22 έκέλευσεν 
τυρίφ σνντεί.εοϋείς». ώς δε μεταξύ τών αΐκισμών τούτο ελεγεν, έκέλενσεν ταΐς πλευραΐς αύτοϋ 
πϋρ ύποτεύηναι. φτινι όντως έλέ^ετο υπό τών δνοσεβών « Τερτνλλΐνε ίερόουλε, άποδος τάς 
υπάρξεις τού κυρίου οον». ό δε μακάριος Τερτνλλίνος οταϋηρδς ών και το πρόσωπον ιλαρός 
ελεγε τφ Ούαλλεριανφ’ «Ταλαίπωρε, ποιεί δ ποιείς τάχιοτα, ϊνα διά της καύοεως ναύτης 
Χριοτφ με προσκομίοης Ουοίαν ενάρεοτον». 
(16). Τηνικαϋτα δε προοέταξεν ό παράνομος Ούαλλεριανός κουφιοΟήναι αύτόν άπό 
τής πληγής καί παραδίδοαύαι Σαπρικίφ τφ νπάρχφ τής πόλεως φάσκων « Έπιξήτηαον παρ’ 
αύτοϋ τάς υπάρξεις Όλυμπίου τοϋ δεσπότου αύτοϋ, εϊϋ ’ ούτως άνόγκασον αύτόν, όπως τοΐς 
ύλεοϊς προσαγάγη οπονδάς · εί δέ μή τούτο ποίηση, όιαφόροις αύτόν άνάλωσον τιμωρίαις». ό ôè 
Σαπρίκιος παραυτα προσέταξεν βήμα αύτφ εύτρεπισΟήναι ίν τφ τόπφ τφ καλούμενε. ο τά 
πριβάτου Μαμερτίνον καί έκέλενσεν άχϋήναι αύτφ τον άγιον μάρτυρα βοώντος τοϋ κή ρο- 
κάς" I « Είσαχϋήτω ό ιερόσυλος Τερτνλλίνος». ώς δε είσήχϋη πρό τοϋ βήματος τοϋ υπάρχου, f ; γγ 
εφη πρός αύτόν ό ύπαρχος" « Τό όνομά σου φράσον ήμΐν». Τερτνλλίνος έφη" «Αμαρτωλός 
είμι, δοϋλος τών δούλων τοϋ Χρίστου». Σαπρίκιος έπαρχος εΐπεν « ’ Επίγνωϋι τά νυν σοιπροσ- 
ταττόμενα καί ποίησαν χωρίς ύπερϋέσεως καί ζήση" τοϋτ’ έατι σπεϊσον [τοντέατι απίσον cocl.] 
τοΐς ϋεοΐς καί άπύδος άπερ σοι προστετάχαμεν, δηλαδή τήν νπαρξιν Όλυμπίου τοϋ κυρίου 
σου" έπεί έάν μή, ταΐς τών κολαστηρίων ποιναϊς καταναλωϋήση». ό δε μακάριος Τερτνλλίνος 
έφη" «Εί ήδεις [εϊδησ cod.J τήν αιώνιον ζωήν, ούκ άν περί τής παρούσης έμερίμνας, ήτις 
[ήτι cod. j μετά τών λατρευτών δαιμόνων καί σοι [σε cod.] καί τοΐς προαήκουσιν αυτά αίω νίαν 
κόλασιν προξενεί», ταϋτα άκούαας Σαπρίκιος ό ύπαρχος έκέλενσεν λίϋοις τό στόμα αύτοϋ 
