S8 
PASSIO S. STEPHANI ГАРАЕ. 
άναπέμψας λέγει τώ έπάοχον «Συ τό εμόν στόμα σννθλάσαι εποίησας * συντρί- 
ψει σε ό κύριός μου ' Ιησούς Χριστός, ον εγώ καθομολογώ, και τον διάβολον 
τον εφενρετήν της ειδωλολάτρου δουλείας». Σαπρίκιος έπαρχος είπε τοϊς 
παρεστ ώσιν «' Ίνα τί χρονιζούσας διωρίας νπερτίθεται καί τάς υπάρξεις 5 Ολυμ- 
πίου διδόναι διαναβάλλεται » ; καί προς αυτόν ο έπαρχος έφη' « ΙΙροσερχόμενος 
προσάγαγε τοϊς ϋεοϊς τάς επ οφειλομένας αύτοις απονδάς, ίνα μη διά τήςκεφα- 
λικής σου άποτμήσεως την ζωήν σου συντέλεσης» . ό άγιος Τερτυλλϊνος άπε- 
κρίνατο · «° Εγώ εδραιωθείς επί τώ κυρίφ μου 3 Ιησού Χριστό), ωτινι πεπίστευκα, 
τούτο έπιποθώ, όπως τήν παρούσαν ταύτην ζωήν άποβάλωμαι [καί την αίώ- 
2ο ν νιον εκείνην ευρώ], ήστινος ούδεμιάς παρα\\στάσεως όρος καθέστηκεν » . 
1 7 . Τότε θυ μ ωθείς ο έπαρχος Σαπρίκιος εκέλευσεν αυτόν εκταθήναι εν 
τώ ξυλφ καί βουνεύροις επί πολύ αίκίζεσθαι. μεταξύ ονν τούτων τών κολαστη- 
ρίων Τερτυλλϊνος εβόα λέγων «Κύριε Ιησού Χριστέ, μη εγκαταλίπης τον 
δούλάν σου τόν πεποιθότα επί σοί, άλλα παράσ/ου μοι ίσχύν, ότι συ εΐ ελπίς 
μου, υιέ του Θεού καί πατρός, εμμένοντι εν τή κάλλη ομολογία ταύτην σοι ήν 
ελυτρώσω ψυχήν μου εκ τής αγνωσίας τού σκότους καί έκ τής τών ειδώλων 
ά/λύος παραστήσαι, οντινος τή χάριτι καί τώ βαπτίσματι εκαθαρίσθην» . τότε 
ό έπαρχος εκέλευσεν αυτόν κατατήξαι * ό δε μακάριος αθλητής τή τού άγιου 
πνεύματος χάριτι δυναμωθείς άπαύστως παρά τού κυρίου 'Ιησού Χριστού στό- 
ματι καί καρόία συμμαχίαν αΐτεΐται. άνηρτημένου δε αυτού έπί τή άντνγφ 
. 2 μετεστείλα το Σαπρίκιος ό | έπαρχος, άναφερούσης τής τάξεως, Ούαλεριανφ τώ 
τυράννφ, ώς άτε Τερτυλλϊνον μεμεστωμένον ύπάρχειν πάσης μανίας, ώς ουδέ 
τοϊς κολαστηρίοις αυτών άπαλ ύνεσθαι, ούτε μην ταϊς παραινέσεσιν έπικλίνεσθαι 
τοϊς ϋεοϊς επιθύσαι ή τάς υπάρξεις π ροσαγαγεϊν τού κυρίου αυτού, τότε άπο- 
2 καθ’όμολογώ 3 έφενρέτην — ειπεν 4 παρεστώ σιν — χρονιζούοηο 6 πρόσ\ άγαγε — 
μηδιατήσ G — 7 κεφαλικήσου 8 έδραιωϋεϊα έπιτώ — ωτινι 3 τούτο 9 — 10 και — ενρω 
шрріеѵі dubitanter e L, иЫ legitnr et illam aeternam inveniam ïbid. άποβάλλομαι (correxie V) 
10 ήστινοσ ούδεμίασ 11 θυμωθεϊσ 13 έγκαταλεΐπηα 14 δοϋλονσου — έπισοί 15 έμμέ- 
νων (correxi e V) — καλή — ταυτην 17 ούτινοα 19 δυναμωθεΐσ — παρατοϋ 20 άντύγω: 
sic cod. 22 όσάτε 23 έπικλίνεται 24 έπ ιθύααι 
συνθλασθήναι.. ό δέ άγιος Τερτυλλϊνος τφ Θεφ τάς ευχαριστίας άναπέμψας λέγει τφ ύπαρχον 
«Συ το εμόν στόμα σννϋλάσαι εποίησας" αυντρίψαι σε ό κύριός μου Ιησούς ό Χριστός, δν 
εγώ καθομολογώ, καί τόν διάβολον τόν έφενρετήν τής είόωλολατρεϊας». Σαπρίκιος έπαρχος 
εϊπεν τοϊς παρεστώσιν «"Ινα τί χρονιζούσας δωρεάς υπερτίϋεται καί τάς υπάρξεις ’ Ολυμπίου 
διδόναι άναβάλλεται»; καί πρός αυτόν ό έπαρχος έψη' «Προσάγαγε τοϊς ϋεοϊς τάς όφειλομέ- 
ϊ υ νας απονδάς, | ίνα μή διά τής κεφαλικής άποτμήσεως τήν ζωήν σου συντελέσεις», ό άγιος 
Τερτυλλϊνος άπεκρίθη' «Έγω εδραιωθείς έπί τώ κυρίφ μου Ίησοϋ Χριστφ, φτινι πεπίοτευκα, 
τούτον έπιποθώ, όπως τήν παρούσαν ταύτην ζωήν άποβάλωμαι, ήστινος ούδεμιάς καταστάαεως 
όρος καθέστηκεν». 
(17). Τότε θυμώδεις ό ύπαρχος Σαπρίκιος εκέλευσεν αύτόν εκταθήναι έν τφ ξύ/.ω 
καί βουνενροις έπί πολύ αίκίζεσθαι. μεταξύ ονν τούτων τών κολαστηρίων Τερτυλλ.ϊνος εβόα 
λέγων «Κύριε Ιησού Χριστέ, μή έγκαταλείπης τόν δούλάν σου τόν πεποιθότα έπί σοί, άλλα 
παράσχον μοι ίσχύν έμμένοντι έν τή καλή ομολογία., ότι συ εϊ ή έλπίς μου, υιέ τού Θεού καί 
πατρός». ό δε ύπαρχος εκέλευσεν αύτόν έπί τής άντνγος άναρτηϋήναι. άνηρτημένου δε αυτού 
έπί τή άντυγι, ήτει ό μακάριος τήν συμμαχίαν τού άγιον πνεύματος, ό δε ύπαρχος ίδιον τό 
5 
10 
15 
20 
