PASS10 SS. PHOTII ET ANICETI. 
97 
σται τής οικουμένης κατάρχουσιν, ος την μεν γήν τφ άέρι παντοδαποίς καρ- 
ποϊς κατεπύκνωσε καί σαφώς ώσπερ νύμφην κατεκόσμησεν ανθεσιν ος τον 
ουρανόν επί τον ύψους ώς στύλον εκρέμασε καί πλήθει άστρων || σαφώς εκαλ- /. 84 υ 
λώπισεν, ήλιον τε φαιδρόν ταις άκτΐσιν έστόλισε, σελήνης τε τάς αυγάς ενήλ- 
5 λαξε τοΐς σχήμασιν, θαλάττης άνεπλήρωσεν Ιχθύων σηκούς, τόν τε άνθρωπον 
ηνίοχον πάντων ένέδειξεν, ώστε τής τοιαύτης τρυφής άπολαύσιν ά.νθρωπος 
δοξάσει τόν εξ αγάπης άρρητου ενανθρωπήσαντα και τόν απαθώς καί άμεσι- 
τεύτως γεννήσαντα αυτόν πατέρα · μόνος γάρ υπάρχει κατά πάντα τώ γεννή- 
σαντι όμοιος». 
10 6. Δ ιοκλητιανός έφη ' « Μ ά τούς ευμενείς 'θεούς, ελάνθανες ημάς ών 
μεγαλόψυχος * ημάς μεν γάρ παρρησιασάμενος ούκ ελύπησας, τούς δε θεούς 
νεωτερικώς ένύβρισας, οϋς μικρού δειν εθεράπευσας' οϊδασι γάρ καί αυτοί τοΐς 
νέοις εύμενώς τάς προπέτειας χαρίζεσθαι' νυν ούν παυσαι βλασφημών [καί] 
είδωλα τούς θεούς άποκαλών τούς τής οικουμένης καί τής σωτηρίας ημών 
15 φροντίζοντας, αλλά | σπεΐσαι τούτοι ς σπεϋσον, ίνα καί ημείς σε τη οίκου- col. 2 
μένη γνώριμον καταστήσωμεν, φιλάνθρωπον περί σέ, τών ήμετέρων σπλάγ- 
χνου φίλτατε, επιδείξαντες εύνοιαν», ο άγιος Ανίκητος εΐπεν « Εί θεόφρων εΐ, 
βασιλεύ, καί τής άληθείας, ώς έφης, πεφρόντικας, πεϊσον ημάς λογικώς επί 
πάντων καί μή ταις άπειλαϊς έκφόβει τυραννικώς' είπε επί πάντων τά τών 
20 είδώ /.orv κατορθώματα' διήγησον τά τών ευεργεσιών ιδιώματα' είπέ, τις αυτών 
τί τών δρωμένων πεποίηκεν ; είπε τάς ενεργείας καί τών έργων τό μέγεθος' 
είπέ, εί κινούνται, εί περιπατούσιν, εί βλέπουσιν, εί άκούονσιν, εί σαλεύονται·; 
νεκρά γάρ καί ακίνητά έστιν. άρ’ ούν ούκ αίδή λίθοις καί ξύλοις καί θηρίων 
όστέοις γεγλυμμ ένοις θεσπίζουν ημάς προσκννεΐν, ίνα άπερ ζώντα ήνίαις καί 
25 χαλινοΐς κατεδουλωσάμεθα, τούτων θανόντων τοΐς άναισθήτοις όστέοις προσ- 
κυνήσωμεν;» || 
7. Διοκλητιανός έφη' «Ον δοκούσί σοι θεοί είναι ό Ζεύς καί ό Ποσειδών, /. 85 
κρατοϋαι τήσ οίχονμένηο, δς την γην και τον ούρανόν και την θάλασβαν και πάντα τά έν 
αντοις παντοδαποίς κτΐομααιν εκαλλώπιοεν και τον άνθρωπον ήνίοχον πάντων άνέδειξεν, 
δπως της τοιαύτης τιμής άπολαύων Θεόν όμολογή τον πάντα κατ’ ευδοκίαν κτίοαντα τού 
γεννήτορας' δι δπερ έτοιμοί έομεν ύπερ τής τοιαύτης ήμών θνήοκειν προθέοεως». 1 aut 
тгЪа τφ άέοι delenda sunt, aut inter (ιέ. οι et παντοδαποίς lacuna statuenda 2 et 3 pro σα- 
φώς praetulerim σοφώς 3 στύλον έκρέμασεν Ρ 4 ήλιον τε — άκτΐσιν έστόλισεν — 
τε — ένήλλαξεν Ρ 5 v.idetur legendum esse θάλατταν (s. θαλάττας) — αηκοίς 7 έξαγάπησ Ρ 
10 ματούα Ρ 11 ήμάσ μεν ούν V; ούκελύπησασ καί τούσ θεουα Ρ 12 οίσ έμοί κρύβην 
έθεράπενσαν οίδασιν Ρ, οϋς от. V; primitus videt ur fuisse ονς προ μικρού è — σας 13 τάσ 
προπετείασ εύμενώσ V; 13 — 14 Ρ habet παυσαι τήσ προπετείασ σου βλασφημών εία είδωλα 
τούσ θεουα τούσ τήσ οίκουμένησ κτλ. 13 καί inserui 14 — 1 5 pro τούς τής — φροντίζοντας 
V habet τούσ τήσ οίκουμένησ σωτήραο 15 σπίσαι V; σπεύαον Ρ 16 κατά στήσωμεν — περισεΡ 
17 φιλτάτην V; ό άγιοσ от. Ρ 18 εΐρήνηο pro αλήθειας Ρ; πεϊσον Ρ 18 — 19 έπί πάντων 
от. Ρ 19 έπιπάντων (post είπε) Ρ, от. V 20 διήγησον — ιδιώματα от. V 21 είπε — 
μέγεθος от. V 22 pro εί V passim habet ή, εί βλέπουσιν от. V 23 άκίνητα έστιν αρα 
δε λίθοισ Ρ 24 γεγλυμενοια Ρ; ίνα от. Ρ, mox habet άπερ ζώα ζώντα 25 άναιαθήτοια έν 
τοίσ δοτέοισ δουλεύσωμεν Ρ 27 où δοκεΐ ούν σοι είναι ό ζεύσ καί ό ποσιδών Ρ, ποσειδών V 
Зап. Ист. -Фил. Отд. 7 
