PASSIO SS. PHOTII ET ANICETI. 
101 
στρατβύματι άνελεϊν τους τής αλήθειας κήρυκας, τούς τον Χριστόν μεγαλο- 
φώνως σωτήρα πάντων καί δεσπότην κηούςαντας. Πλακίδιος στρατηλάτης έφη· 
«Ον μοι δοκεις φιλοσοφεϊν εν τούτω, αήττητε βασιλεύ, τούς θεούς πλεϊον 
λυπών ή φιλών πας γάρ βασιλεύς εκ τής οικείας φιλανθρωπίας γνωρίζεται· 
5 αυτός δε ίδιον 'θυμού πάθος άποπληρών άποσφαγήναι αδίκως προσέταζας 
άπαντας, ύφ 5 ενός μειράκιου τον θυμόν ] εκκαιόμενο ς. δεδοίκαμεν γάρ, μή πάν- col. 2 
τες τοϊς τών αιμάτων κροννοΐς τήν ιδίαν τής δυνάμεως εις ημάς επιδείξονται 
άπόγνωσ ιν καί τήν πόλιν αύτανδρον άπολέσωσιν άπασαν, λίθων βολαις τήν 
ήμετέραν κατά τών χριστιανών άνακόπτοντες προπέτειαν» . 
10 11. Τότε δειλανθείς ό ανόσιος προστάττει τού πλήθους άνεθήναι τόν 
πόλεμον, είσαχθέντα δέ νενροις τανρείοις άποδυθέντα τόν ενγενή ξαίνε- 
σθαι μάρτυρα, καί επί τοσούτον ετύπτετο, έως ότε ή τών σπλάγχνων αυτού 
οικονομία τοις δορυφόροις εφάνη, οϊ τε τών οφθαλμών φωστήρες εκ τής 
πολλής βίας εν τοϊς οικείοι ς θαλάμοις υπό τών αιμάτων ύπεβλύζοντο' οι 
15 τε γάρ δήμιοι διά τόν τού τυράννου βρυγμόν πάσαν αίκισμών κατά τού οσίου 
έζηύρον επίνοιαν, ό δε μέγας αθλητής, ό όντως Ανίκητος, ώς ετέρου τίνος 
κινδυνεύοντας το ήθος άτάραχον, τόν λόγον άκό Ιλουθον, τήν παρρησίαν άδού- f. 87 n 
λωτον, τήν πίστιν τού σωτήρος είχεν άσάλευτον, μήτε το θράσος τών τυράν- 
νου φοβούμενος, μήτε τώ π/.ήθει τών μαστίγων τόν ευσεβή λογισμόν έκλυό- 
20 μένος, άνθηροτάτ ω [δέ] προσώπω, άηττήτφ καρδία, άκαταπλήκτφ γνώμη, 
άνερυθριάστοις τοϊς χείλεσι τόν Χριστόν μεγαλοφώνως επί πάντων ώμολόγει 
Θεόν. Διοκλητιανός έφη· «'Οράς, Ανίκητε, πόσων μαστίγων πεπείρασαι διά τό 
άστατον θράσος σου * καί νύν, μά τόν δεσπότην 0 Ήλιον καί τούς θεούς άπαν- 
τας, εάν μή πεισθής καί θύσης, κελεύσω σε θηριομαχήσαι" καί γάρ θηρίου περί 
25 ημάς άνέλαβες άνοιαν», δ άγιος 5 Ανίκητος εϊπεν «TJ βύθιε δράκων καί σκό- 
τους ήμφιεσμένε, θηριότροπόν με καλεΐς, επειδή τόν σωτήρα Χριστόν καί Θεόν 
ομολογώ ; κάγό) μεν τών βασάνων ον δ" όλως αισθάνομαι, σύ δέ τώ φοβερώ τής 
γεέννης πυρί | μετά τών ειδώλων εις αίωνίαν καύσιν τετήρησαι, ότι τοιαύτα col 2 
κατά τών όμοιων σου διαπεπλασμένων ετόλμησας » . 
2 αωτήρα — δεσπότην от. V 2 — 3 V habet πλακίόασ δέ τισ στρατηλάτησ εφη' ον μοι 
δοκεϊ αήττητε βασιλεύ èv τοντω φιλοσοφεϊν 3 pro πλεϊον V habet μάλλον πλέον 5 θυμού 
от. V; άπόίπληρών Ρ; άποοφάττεσθαι V 5 — 9 h a ec habet V: προσέταξασ τοσούτον πληϋοσ 
ύφέν δεδοίκαμεν γάρ μή οί θεοί τεοφί) έντες τοϊς τών αιμάτων κροννοΐς τήν οίκείαν δύναμιν 
εις ημάς έπιδείξονται καί τήν πόλιν άπασαν αύτανδρον άπολέσωσι, τήν ήμετέραν — προ- 
πέτειαν 10 δειλανθεισ Ρ, δ ειλανϋεία δε (omisso τότε) V 11 — 12 V habet: έκέλευαεν δε 
είσαχϋήναι τόν ένδοξον μάρτνρα καί άποδ υΟήναι, άποδνθέντα δέ αυτό ν νενροις τανρίοισ 
[sic] τό σώμα αυτού καταξαίνεσθαι προσέταξεν έπί τοσούτον δέ αυτόν έβασάνιζον, έωσ κτλ. 
11 τανρίοισ — εύγενή ξένεσθαι Ρ 12 τόαδυτον Ρ; αυτού от. V 13 έφαίνετο V 13 — 16 οι 
τε — έπίνοιαν от. V 15 διατόν Ρ 16 έξήυρον Ρ; ό ante όντως от. V 17 ήθοσ Ρ 
17 — 22 haec habet V: τό ήθοσ άτάραχοσ ς' τήν παρρησίαν Λδού/.ωτον έχων άκαταπλήκτω 
γνώμη έπί πάντων ώμολόγει χν 20 δέ inserui 21 έπιπάντων όμολόγει Ρ 22 διατό Ρ 
23 άστατον от. V 24 πειαθεΐσ καί θύσεισ Ρ; θύαησ τοϊσ θεοϊσ, κελεύω V 24 — 25 καί 
γιιρ — άνοιαν от. V 25 ό άγιοσ от. Ρ 27 συ δε Ρ 29 an όμοίως not? 25—29 s. Aniceti 
verba ita leguntur in V: ώ βύθιε δράκον ς' θηριόγνωμε' τού θν ' μου βοηθονντόσ μοι ούτε 
