102 
PASSIO SS. PHOTII ET АШСЕТІ. 
12. Διοκλητιανδς προστάττει παραυτίκα άπαχ θέντα βληθήναι λέοντι 
παμ μεγεθεστάτω , ου δ βρνγμδς ημάς τούς παρεστώτας επί την θέαν μικρού 
όεϊν άπενέκρωσεν, ώοτε ημάς υπό τον πλήθους έμπνους τοϊς οίκείοις ημών 
άνασφετερίζεσθαι. δραμών δε δ λέων ελεεινφ προς τον μάρτυρα σχήματι έστη, 
τούς πόδας αυτού τη γλώττη άναματτό μένος. Ιδών δε το παμμεγεθες ζώον εδει- 
λάνθη δ δίκαιος, και νοτις δροαοειδούς ίδρώτος εν τφ μετώπιο αυτού έπεγέ- 
νετο. άπδ ονν των τού πλήθους φωνών ανορθωθείς δ λέων τω δεξιά) πόδι την 
δ'ψιν άμα τοϊς χρνσοειδοϊς γενείοις ώς σπόγγοις υπέρ τοϊς τών ιατρών εξέ- 
/. 88 μαςε τού άηττήτου άγωνιοτού. άναψύξας δε καί γε\\νόμενος εν άγγελική κα- 
ταστήσει φωνή μεγάλη λέγει * « Ό απαθώς καί άρρήτως καί τδ δλον θεοπρεπώς 
γεννηθείς μονογενής, δ κατ’ ευδοκίαν τού σου πατρδς καί οίκείαν (φιλανθρω- 
πίαν τάς άρχάς καί τάς εξουσίας άποδυσάμενος καί πάντα νόμον καί πάσαν 
προφητείαν πληρώ σας θεοπρεπώς, εξ ουρανών τε κατελθών επί σωτηρία τού 
τών άνθρώπων γένους, δ τον δουλωθέντα εκούσια γνώμη άνθρωπον τφ οικείο ) 
εξα γορασάμενος αϊματι καί σώμα φορούντα πολύπαθες εις αθανασίαν μετακα- 
λών, δ λύσας τή οικονομία σου τδ τής έχθρας μεσότοιχον καί ελευθερώσας εν 
τφ αδη δεδεμένον τον άνθρωπον καί διά τού ληστού άνοίξας τον άπ’ αρχής 
διά τών Σεραφείμ καί τής φλόγινης ρομφαίας πυλώνα φρουρουμενον, 
πυλωρούς τε τά Χερουβίμ θέμενος, δ τον κατεχόμενον εκ βίας αυθεντία 
θεϊκή άνασπάσας εκ τών ταρτάρων, δ καταρρίψας εξ ουρανών τον άν- 
Ы. 2 τάρτην καί επί γης άποκτείνας τον δρά κοντα, δ δήσας αυτόν δεσμοϊς άλύτοις 
καί καταλύσας αυτού τής ύπερηφανίας τδ φρύαγμα, οδηγόν τε ήμϊν δούς πι- 
στεύσασιν εις σε καί τον άπαθώς καί άμεσιτεύτως εξ αγάπης γεννήσαντά σε 
Θεόν καί πατέρα (τδ άγιον πνεύμα Θεός εστι παράκλητος καί άρραβών τής 
ευσεβούς πίστεως), δ σαφώς τά πάντα ποιήσας διά πλήθους [τής] σής άγαθό- 
τητος, δδς ώς πάντοτε χεϊρα εμοί τφ άμαρτωλφ καί άνάπαυσόν μου τδν μο- 
χθηρόν πόνον τού πονηρού, όπως πλησθείς τού άγιου σού πνεύματος καί νική- 
σας την τού τυράννου ωμότητα ομολογήσω σε τδν άληθινόν Θεόν, ευρώ τε παρ- 
ρησίαν εν τοϊς τών πατέρων χοροϊς, άνεπαισχ ύντως τδν άμαράντινον τής άθλή- 
σεως ύποδεξάμενος στέφανον, [καί] δοξάσω σε τδν εξ αρρήτου ένανθρωπήσαντα 
■Θήρας ούτε αλλά τι τών κολαστηρίων οον αψηταί μου. Scripturae codicis F. 2 παρεστώτασ 
επιτήν — μικρουδεϊν 3 ύπό — εμπνονς videntur corrupta; coniecerim ύπό τής έκπλήξεως 
[σχεδόν] απνονς 4 άνασφηρίζεσθαι : δραμών — προατό Ί 5 γλώττη; παμμεγεθεσ accentum 
cod. retinui 6 δροσοειδουσ — μετόπω 7 ανοοΟωϋεΐσ 8 νπερτοϊσ (liaec videntur cor- 
rupta) — έ'ξαίμα'ξεν ibid. χρνσοειδοϊς retinui 9 έναγγελική 10 άρρήτοο 11 γεννηθειο 
μονογενήσ ό κατενδοκίαν 13 κατελθών 16 μεσότυχον 17 διατοϋ — άπαρχήσ 18 σερα- 
φίμ — πυλών 19 πυλωρό νσ τε 20 θεϊκή 21 έπιγήσ 23 έξαγάπησ 24 άρραβών 
25 έυσεβουσ — διαπλή-θονσ ibid. pro σαφώς scripserim σοφώς ; τής insenti 27 πλησθεϊσ 
28 σέ 30 καί inserui ibid. έξαρρήτου 
Inde a cap. 12 textum codicis V integrum adscribo (cf.p. 62). 
f. 139 (12 — 13). Τότε προστάττει άπαχθέντα αυτόν έν τφ σταδίφ βληθήναι λέοντα παμμεγέθη' 
ό δε λέων δραμών εατη πρύσ τουα πόδασ αύτοϋ καί τφ σχήματι προσεκύνηυεν αντόν ό δε 
/. 139 υ Διοκλητ ιανόσ έκέλενσεν άποτμηθήναι | τόν μάρτυρα. 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
