PASSIO SS. PEOTII ET ANICEÏJ. 
103 
καί τον απαθώς εαυτού δμοιον γεννήσαντά σε πατέρα, σοί γάρ ή δόξα καί ή 
προσκύνησις παρά πάσης πνοής αναφαίνεται καί τφ άγίφ σου || καί άγαϋφ /. 88 ν 
πνεύματι νυν καί άεί καί εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν» . 
13 . Καί ενξαμένου αυτού εγένετο σεισμός μέγας, καί το περίψυκτον 
5 άγαλμα τού 'ΙΙρακλέως πεσόν λεπτοτάτη κόνις εγένετο, τύ τε βόρειον κλίμα 
τής πόλεως όλον συνέπεσε, καί πολλά πλήϋη των ανόμων κατηναλώϋη. άνέβη 
δε φάσις τφ Διοκλητιανφ, των πολιτών τον φόνον μηνύουσα. άκούσας δε καί 
μή νοήσας την τού Θεού κατ’ αυτού άγανάκτησιν φωνή μεγάλη λέγει" «Οίϋεοί 
κατέι πάντων ήγανάκτησαν, ότι τον αντοΐς λοιόορήσαντα παρευΰύς ούκ άνεί- 
10 λαμεν». καί λέγει" « Ταχέως τραχηλοκοπηΰήτω ό δύστηνος, ϊνα καν τού λοιπού 
οί ϋεοί έκόικηΰέντες το έστάναι την πόλιν χαρίσωνται». 
14 . Βιβΐνος ό κούρσωρ κελενσύείς το ξίφος νπεράνω τού τραχήλου τού 
οσίου έτάνυσεν όντος όε ετοίμου τού μάρτυρος ό σπεκουλάτωρ ετρύμασε καί 
συμπεσών ακίνητος έμεινε, μή δυνη,ϋείς κινήσαί τι τών οργανικών αυτού με- col. 2 
15 λών. Διοκλητιανός λέγει" «Ετοιμάσατε τροχόν καί πύρ νποστρώσατε, σχοινίοις 
τε λεπτοΐς τά άκρα τών αξόνων επιόήσατε καί σταυρηόόν αυτόν επί τού τροχού 
άποτείνατε, όπως καί υπό τών πλιγηρών σχοινιών άγχόμενος καί υπό τής τών 
άν&ράκων ΰέρμης λυόμενος εν τάιχει την ψυχήν άπορρήξη "καί ελευϋερώση 
ημάς τού όι ’ αυτόν σύμπτωμα τι a ίο ν κινδύνου» . οί δε δορυφόροι μετά πολλής 
20 τής ταχυτήτος εύτρεπίσαντες κατέκλοιν τούς τού μάρτυρος αρμούς καί τά 
νεύρα, τή διά τών οργάνων μηχανή απ’ άλλήλων χωρίζοντες. καί λέγει ό δί- 
καιος’ «Λύσόν με, Χριστέ, τών δεσμών τούτων διά τούς σούς δούλους τούς 
παρεστώτας καί δειλιών τας, όπως φαιδροϊς λογισμούς άναλαβόντες καρτερίαν 
τεϋαρρηκύτες καταισχύνομαι τήν ματαίαν τού τυράννου άπόνοιαν, προϋύμως τε 
25 τού μαρτυρίου || ποτήριον [ πιόντες ] τής νίκης τούς στεφάνους παρά σού τού /. 89 
σωτήρος κομίσωνται» . 
15 . Καί ενξαμένου αυτού διερράγη τά δεσμά καί αί σχοΐνοι εφλέχΰησαν 
καί εγένοντο εις ούϋέν, τό τε πύρ ήμαυρώϋη καί ή φλόξ ήφανίσΟη , ώστε γενέ- 
σϋαι τον τόπον εν ф έτανύσΟη ό δίκαιος δροσοειδή, μή έχοντα οσμήν τό κα- 
30 Ούλου πνρύς. καί ϋεασάμενος ό Διοκλητιανός ήττωμένην αυτού τήν επίνοιαν 
2 παοαπάσησ 3 άεί 5 πεοών 8 μηνοήααο — φωνή 9 λοιόωρήοαντα — όνκανεϊ- 
λαμεν 10 τραχηλοκοΛίϋήτω — δύστινοο — καν 11 χαρίαονται 12 βιβϊνοα ό ακούροα 
(hoc correxi e V) κελενσϋείο — ύαέρ άνω 13 έτρόμαοεν 14 ουμπεαάΓ — έμεινεν — όννη |- 
ίΐεϊσ κινήοαι τί 16 τε — άξώνων — αταυριδόν — έπιτοϋ 17 πληγηρών 19 οί δεδοροιφό- 
ροι μεταπολλήο 20 ταχντήτοσ 21 τανεύρα — διατών — μηχανή — άπαλλήλων 22 λύ- 
σον — διατονο 23 ιταρεστώτασ — δειλιώνταο 24 τέ 25 πιόντες inserui ibid. παραοοϋ 
26 κομ ,ϊοονται 27 οχοίνοι 29 ένώ 30 ήττομένην — έπείνοιαν 
(14—15). Βιβιανδς δε ό κούροωρ τδ ξίφος νπεράνω [νπερ άνω cod.] τοϋ τραχήλου αυ- 
τού άπετίναξεν όντος δε ετοίμου τοϋ μάρτυρος προς τό ν θάνατο ν ό δήμιος έτρόμαξε καί πε- 
οών άκίνητος έμεινε, μή δυνηϋείς κινήοαι τήν χεΐρα. καί κελεύει ό Διοκλητιανός λέβητα πλη- 
οΟήναι μολίβδου καί οφενδονιούήναι έν αύτώ τόν άήττητον μάρτυρα, δήοαντες δε αυτόν οί 
δήμιοι έσφενδόνιοαν έν τφ βράαματι τοϋ λέβητος. ώράθη δε πάντων ήμών όρώντων ■ άγγελος 
αύτόν υποδεχόμενος έν τφ τοϋ λέβητος άναβραομφ καί έποίηοε ψυχρόν τόν λέβητα, καί ήν ό 
