по 
PASSIO SS. РНОТП ET ANICETI. 
σας αυτούς αβλαβείς όντας, επειτα δε άνενεχθέντων προς αυτόν έέεασαμένους 
αυτούς τι/ καμένο ) πλησίον εγγίζοντας λέγει · «Μά τον ’ Ασκληπιόν τον μέγιστον 
εν ϋεοϊς ιατρόν, απαρχή οντοι τής καμίνου γενήσονται προς το καί τούς δρών- 
τας γνώναι, ποιον οί βασιλεϋσιν άντιταττόμενοι ϋανάτον λαμβάνουσι καταγώ- 
γιον». έφη τε προς αυτούς' « Ύ Ω τάλανες, αί σάρκες υμών ήφανίσθησαν τή των 
μαστίγων σφοόρότητι καί τα ξίφη τοϊς ύμετέροις ήμβλύνθη μέλεσι, καί εν τοϊς 
όμοιοι ς εαυτούς δρώντες των άθλιων υμών σωμάτων ου φείόεσϋε » ; οί δε μάρ- 
τυρες έψησαν « Ημείς μέν, ώ όνσμενέστατε τύραννε, υπέρ τής άληθοϋς εις 
/. 93 Θεόν πατέρα καί εις υιόν μονογενή Θεόν άποθνήσκομεν πίστεως || καί πολλών 
άγνοούντων τον Χριστόν οδηγοί μετ' ευφροσύνης γεγόναμεν, άήττητον τήν εν 
τή πάλη τής ενσεβείας επιδειξάμενοι ένστασιν συ δε διά τήν μιαιφονίαν σου 
καί άδηλον πρό'θεσιν πικροί ς καί σφοδραΐς καί άπεράντοις τιμωρούμενος βασά- 
νοις εν παντί έϋνει μερόπων βονληΰείς, πώς τοιαϋτα τολμήσας ώ φίλης » . 
ταϋτα άκούσας δ φονώδης εστέναξε καί φησί’ « Τέως υμάς τιμωρήσομαι εκ- 
τεμών τοϊς ξίφεσι, καί εί συμβή άπερ είρήκατε, ούδεν άπεικός σώμα φοροϋντί 
μοι καί τούτο ϋνητόν νϋν τε γάρ εάν μή πεισϋήτε π ατρικαΐς παραινέσεσι καί 
τάς χρεωστουμένας σπονδάς ευθέως αποδώσετε, ήδη τή δρακοντείως συριζούση 
καί) ’ υμών καμένο) παραδοϋήσεσϋε καί πασών δμοϋ στερηί) έντες τώ)ν επαγγε- 
λιών μου άωρον καί δεινόν νπομείνητε θάνατον, βροντοειδεΐς κωκυτούς εν 
coh 2 τή καμίνι ρ άφιέντες, δα κρύων τε προξενούν τες πηγάς τοϊς φίλοις υμών καί 
σνγγενέσιν, άνασφετερίσαντες μαργαροειδή δακρύων κόσμια τοϊς ώραϊσμένοις 
βλεφάροις υμών καί μαράναντες νεότητας υπό τής βίας τού πνρός καί τάς 
εύγενώς τραφείσας σάρκας έκτ ιμάντες » . χαιρόμενοι δε οί μάρτυρες, εν γενναίο) 
φρονήματι τάς άπειλάς ά πωσάμενοι, φασί προς τον τύραννον « Μή βράδυνε 
εις τήν κάμινον τα ήμέτερα προστάττων ριπίζεσθαι σώματα (ή γάρ τού πνρός 
ακμή ουδέ μετά θάνατον τών λειψάνων καθάψασθαι δύναται), ϊνα γνώς, ότι 
καί θο.νόντοιν τών τού Χριστού δούλων παραδόξως φρουρεϊται τά σώματα ». 
25. Ταϋτα φήσαντες εν τή καμίνφ οί γιγαντοειδεϊς το φρόνημα εσφεν- 
δονίσϋησαν, τώ τού Χριστού στανρώ άλλήλους σφραγίσαντες, καί είπον άκου - 
f. 03 υ όντων πάντων ημών «Ευχάριστου μέν σοι, άγιε πάτερ, || καί δοξολογοϋμέν σε, 
Χρίστε μονογενής, ότι όντως ημάς τούς αναξίους εκάλεσας εις τούτο το φαι- 
1 άβλαβήα 1 — 2 έπειτα — λέγει non videntur esse sana; coniecerim επειτα ôè άνενεχ- 
■ϋε'ις πρός αντονς καί Οεαοάμενος κτλ. 2 ματον 3 όύτοι — προστό 4 βασιλεία — λαμ- 
βάνονσιν G ςύγιι — μέλεσιν 7 όρώντεα — φεϊόεσθαι 9 μονογενή 10 άγνοούντων — 
/ ιετεφροούνησ 11 ένοεβι ιαο — ενοταοιν 13 βουλή ί)εΙο (sic асе.) — ώφϋης manifeste cor- 
rupta’ hune in modum restituerim: ôcpO i)ari, βονληϋείς πως τοιαϋτα τολμήααι 14 έατέναξεν 
καί φησίν 15 έκτεμών — ξίφεοιν — άπεικώο — φοροϋντί μοι 16 τόντο — πειοϋήτε 17 όρα- 
κοντίω 18 παραδωθήαεοθαι 19 άορον ■ — κόκκοι τονα 20 τέ 21 συγγενεϋοιν άνασφαι- 
τιρίααντεο — όραϊομένοιο 24 φησίν 26 όνδεμετά 27 δοϋλων 30 όοξολογούμενσε 
31 μονογενή — τόντο 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
(2δ). Στάντες όε οί άγιοι εν τβ φλογί τον πνρός, εις τον ουρανόν τάς χεΐοας έκτείνον- 
