116 
PASSIO S. MYRONIS. 
αγόμενος έλεγεν «Μη άποστρέψης τό πρόσωπον σου άπό τον παιδός σον, öu 
Θλίβομαι’ ταχύ επάκουσόν μου, κύριε, εν αλήθεια τής"' σωτηρίας σον». καί 
ήλθεν εν τφ τόπφ όπου ήν ό ανθύπατος, την σύνοδον των μιαρών συγκροτή^ 
col. 2 σας, καί ονκ επεγίνωσκεν \ αυτόν ό ανθύπατος, ότι το πρόσωπον αυτόν ην 
λάμπον ώς ό ήλιος, καί λέγει ό ανθύπατος ’ «Συ εΐ Μύρων ό εν ταϊς μαγείαις 5 
σον τό πυρ σκορ πίσας καί πολλούς άπολέσας» ; ό δέ μακάριος Μύρων λέγει · 
« Εγώ είμι ό εν όνόματι τού Θεού καί τον Χρίστον αυτού τάς τού πατρός σου 
τον διαβόλου νικών τυραννίδας» . ό δε ανθύπατος λέγει αύτώ ’ «Κελεύω σε 
λωροτομηθήναι, ϊνα ή γοητεία σου φανερωθή». ο δε μακάριος Μύρων λέγει 
αύτώ’ «Ποιεί εν τάχει 6 θέλεις’ ό γάρ πατήρ σου ό διάβολος αιμάτων π /.ον- ίο 
τεΐ». ό δε ανθύπατος έκέλευσε λώρους τέμνεσθαι άπό τής δοράς αυτού’ οΐ δε 
δορυφόροι έτεμνον απ' αυτού τους λώρους άρξάμενοι άπό τών δόμων αυτού 
έως τών ποδών. ό δε μακάριος Μύρων έψαλλε λόγων «Ύπομένων νπέμεινα 
τον κύριον, καί προσέσχε μοι καί είσήκονσε τής δεήσεώς μου καί άνήγαγέ με |j 
/. 97 εκ λάκκου ταλαιπωρίας καί άπό πηλού Ιλύος» καί τά εξής. 15 
6. Αωροτο μουμένον δε αυτού πάντες άπεδνσπ έτουν θεωρούντες την 
τιμωρίαν αυτού’ ο δε μακάριος Μύρων άποσπάσας ένα λώρον εκ τής σαρκός 
αυτού ρίπτει εις τό πρόσωπον τού ανθυπάτου λέγουν «Άνομε καί ανόσιε 
εχθρέ τής άληθείας, κάθεσαι καί όράς τον ομοιοπαθή σου άνθρωπον λωροτο- 
μούμενον, καί τέρπει σε ή τού σώματός μου αίματεκχυσία’ καί εγου μεν διά 20 
την εις τον Θεόν ελπίδα ήδέως τούς πόνους καρ τερήσας μετά πάντων τών 
εύαρ εστησάντων τώ Θεώ τους στεφάνους νποδέξομαι, συ δέ, ακατάστατε καί 
άγριε κύον, δεξάμενος τον λώρον τού σώματός μου, κομίση σεαυτώ αιώνιον 
κρίσιν, μή έκφευξάμενος τήν τού θεού μου οργήν», ό δε ανθύπατος έκέλευσε 
col 2 σιδηροΐς όννξιν άμέλγεσθαι αυτού τάς σάρκας | έως αν αί μάστιγες τών ξεσμά- 25 
των κατέλθωσιν έως τών όστέων αυτού, εποίησαν δέ οι δορυφόροι τό κελευ- 
σθέν άμετάθετος δέ ών ό μακάριος Μύρων άνατείνει τό όμμα εις τον ουρανόν 
καί λέγει ούτως’ «Ό βασιλεύων εις τούς αιώνας Θεός, ό δοξαζόμενος υπό πά- 
σης επουρανίου (ρύσεως, ό συγχαίρουν πάσι τοίς άνεξάρνητον τό όνομά σον 
ομολογούσιν, σύ, δέσποτα ό Θεός, εύδόκησον καί επί τής έμής ταπεινώσεως 30 
καί δός μοι άκηλίδωτον τήν δόξαν σου κληρονομήσαι» . καί ευθέως φωνή ήλθεν 
έκ τών ουρανών λέγουσα’ «Έδοξάσθης εν τοΐς ούρανοΐς’ ήτοιμάσθη σοι τόπος 
2 έναληθεϊα ΡΙΡ 2 4 ούκεπεγίνωακεν Ρ 1 5 λάμπων Ρ 1 ; μαγίαια Ρ*Ρ 2 6 sqq. 
όδι Ρ 1 7 ένονόματι 7’ 1 /' 2 9 λοοοτυμηϋήναι Ρ 2 11 έκέλευσεν λώροισ Ρ 1 12 τάο λώ- 
ρονα Ρ 1 13 όδεμα\Κάριοα Ρ 1 ; ίψα/.λεν 1 η Ρ 2 14 προαέαχεν Ρ^Ρ 2 ; είαμκονσε ν Ρ 1 ; άνήγα- 
γέν Ρ 1 !' 2 15 νλεωσ Ρ 1 17 άπόαιτάααα Ρ 1 ; λιόρον 1 η Ρ 2 19 δμοιοπαθήοον Ρ 1 20 τέο- 
π είσαι Ρ 1 ; αιματοχυσία Ρ 2 21 τόν от. Ρ 2 23 αχριστε κνων Ρ 1 ; λώρον Ρ ι Ρ 2 ; σεαυτώ Ρ 1 ; 
κομίσει εαυτώ Ρ 2 24 έκέλεναεν Ρ 1 26 δορυφόροι Ρ 1 27 δέ supra lincam Ρ 2 28 αίώ- 
νασ Ρ 1 29 ανγχάιρων näaiv Ρ 1 ; ονομάσου 2’ 2 30 έττιτήσ Ρ 1 31 κληρονομήσω Ρ 1 
1 Μ ή — σου: Ps. 26.9 
Ts. 39.1-3. 
13 — 15 'Υπομένων — ιλύος: 
2 έ.Ύάκονσον — σον: Ps. 68, u 
