120 
VITA ET PASSIO S. MARCELLI. 
τ οιοϋτον περιοψώμεθα κάλλος, άλλά τοΐς γνωστικούς όμμααι προς τούτον || 
/. 99 ν δρώντες έκπλαγώμεν τούτον το καινότατον οτέφος· ο! μεν γάρ άλλοι μάρτυρες 
εΐ καί φωστήρων δίκην εν τφ κοσμώ φαίνουσι κατά το γεγραμμένον, λόγον 
ζωής έπέχοντες, άλλ 5 όμως, ήνίκα τήν οικουμένην έπέσχεν ή βαθυτάτη νύξ 
τής αγνωσίας, τηνικαύτα τον τής γνώσεως επεδείξαντο φωτισμόν και γάρ οί 
τον δρώμενου ουρανόν κοσμοϋντες αστέρες τήν νύκτα περιαστράπτουσιν , δ δε 
τρισμακάριος Μάρκελλος, τοΐς παραδόξως εν μεσημβρία φαινομένοις των 
άστρων προσεο ικώς τον φωτισμόν, τής ειρήνης άστήρ άπεδείχθη επί τής ευ- 
σεβούς Θεοδοσίου βασιλείας τον τά σκήπτρα έπαξίως λαχόντος. τις δε ονκ 
οΐδεν, ότι πεφύκασι μεν άνθρωποι καί τήν νυκτερινήν των αστέρων θανμάζειν 
χορείαν, νπερεκπλήττονται δε καί μετι'ι πολλής σνντρέχουσι τής σπονδής, όταν 
col. 2 άστήρ εν τή ημέρα φανή, καί οί θεασάμενοι τοΐς μή θεα σαμένοις μηνύουσι τό 
παράδοξον, καί όντως οί οφθαλμοί πάντων προς αυτόν άνατείνονται θανμά- 
ζοντες, όπως έν ημέρα μεσούση τό τής λαμπρότητος φαιδρόν έπεδείξατο. καί 
συ τοίννν, άκροατά, μετάβηθι προς τον ήμεροφαή τούτον μάρτυρα καί βλέψον 
τώ όμματι τής διάνοιας εις τήν λαμπρόν τής ειρήνης μεσημβρίαν καί ούτως 
επί τό στερέωμα τής 'θεοφιλούς πολιτείας αν αν εύ σας ΐδε παράδοξον άστέρα, μή 
κρυπτόμενοι' έν ημέρα, καί λόγισαι τήν τής λαμπηδόνος υπερβολήν καί τούς 
άλλους 'θαυμάζουν τούτον ύπερεκπ λάιγηθι. άλλιι γάρ δ λόγος δδώ χρώ μένος 
προβαινέτω. 
3. Ο έτος τοίννν έκ παιόός ακριβής έπιγνώμων τής οικείας τυγχάνων 
ζωής παρά πάσιν ήν ζηλωτός καί πρός απάντων ά π ο βλεπό μένος , καί τής πα- 
/. 100 τρικής ένεκα δόξης μακαριζό μένος |) ονκ άνέσπα τω μακαρισμω τάς όιρρϋς, 
άλλά κατεσταλμένφ χρώ μένος καί κοσμίφ φρονήματι κ,αιΤ έκάστην ημέραν 
ακριβής των αντω πραττομένων ήν λογοϋέτης' καί μάλλον άν τις τεκτονι- 
κός άπευθ'ύνων τή στάθμη τήν τέχνην περί τήν των ξύλων ακριβή διήμαρτεν 
εργασίαν, ή Μάρκελλος τω κανόνι τής ενσεβείας καί τής σωφροσύνης τύν εαυ- 
τού βίον σταθμώ μένος άπεσφάλη. σπεύδων ονν διαφόροις άρετών εαυτόν κο- 
σμεΐν πλεονεκτ ήμασι, τέι μεν ένδοθεν τής ψυχής αυτού καλώς εωράτο καλλωπί- 
ζουν, τον έξω άνθρωπον περί ορών, καί τω λιτώ τής στολής τύν ιεροπρεπή τής ψυ- 
χής έμήνυσε κόσμον, ευγένειαν δε φιλοσοφίας μητέρα νομίσας καί σωφροσύνης 
2 έκπλαγώμεν — κι νύτατον 7' 1 3 φαίνονται κατατό Ρ 1 4—5 ήνίκα τήσ άγνω- 
αίαα τήν οικουμένην κτλ. Ρ 2 5 τηνικαντα Ρ 1 6 κοομώντεα Ρ 1 7 τριμακάριοο Ρ 1 , μα- 
κάριοο Ρ 2 8 πρόσε\οικεν Ρ 1 8 — 9 έπιτήο έυοεβονα — βαοιλέωο Ρ 1 9 σκήπτρα Ρ 1 
9—10 όνκδιδεν Ρ 1 10 πεφ ύκαοιν Ρ 1 11 δτ’ àv Ρ 2 12 τή от. Ρ 2 ; φανή Ρ 1 13 — 14 ϋαν- 
μαζόντων Ρ 2 15 προστύν — τούτον Ρ 1 1G το pro τ ф Ρ 1 17 έιτιτο — ϋεοφιλούο Ρ 1 
18 λαμπιδόνοο Ρ 1 19 ϋανμάζο ν τούτον Ρ 1 21 ακριβήο επι\γνώμων Ρ 1 22 лаоапСкяѵ Ρ 1 
22—23 πνικηο εΐνεκα Ρ 2 23 όφρνο Ρ!Ρ 2 24 κα ϋεκάστην Ρ 1 25 άκριβήο — προατατ· 
τομένων ήν — μάλλονάντισ Ρ 1 2G περιτήν — άκριβή Ρ 1 27 prius τήο bis scriptum in Ρ 1 
28 σπεϋόον Ρ 1 29 π λεονεκτήμαοιν ταμεν — ίοοάτο καλ/.οπίζων Ρ 1 31 έμήνυσε ν Ρ 2 ; 
ευγενίαν Ρ 1 
3 κατά το γεγραμμένον: cf. Dan. 12,з. 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
