VITA ET PASSIO S. MARCELLI. 
121 
σννέμπονον, διετέλει τροφής μεν τοσοϋτον μεταλαμβάνων , όσον ήρκει λιμόν 
μεν τοσοϋτον άπώσασϋαι καί | τήν ало τον νπερεμπίπλασϋαι διαφϋοράν άπε- col. 2 
λαύνειν · της δε πόσεως ή δίψα μέτρον ήν, περαιτέρω δε πιε ϊν ονκ αν Μάρ- 
κελλον έπεισας * οι μεν γάρ δούλοι των ηδονών ζώσιν ϊνα εσϋίωσι, Μάρκελλος 
5 δε ήσϋιεν ϊνα ζή. τοιγάρτοι ολιγοτροφία καί βραχνποσία τήν σωφροσύνην ϋε- 
μελιώσας επωκοδόμει τον ϋεοπρεπή ταύτης ναόν τή ακαλλώπιστοι στολή, τούτο 
μεν άσννϋέτοις ϋριξί, τούτο δε προόδοις μεμετρημέναις, τούτο δε εντενξεσι 
φίλων ώρισμέναις καί δμογνώμοσι, κάντεύϋεν όντως εϋδηλος ήν, ώς καί πόρ- 
ρωϋεν αυτού όφϋέντος ευταξίας τοΐς ονκ όοϋώς περίπατο ύσι γίνεσϋαι σνν- 
10 ϋημα καί ούδε τοΐς άγαν πονηροτάτοις έξην άκόσμως διάγειν Μαρκέλλον φα- 
νέντος, τοσαντης τού άνδρδς πεπληρωμένον άρετής" ϋαττον γάρ αν τις ταϊς 
ήλιακαΐς || ανγαΐς επεμέμφατο σκότον, ή Μαρκέλλφ κακίαν. /. ιοο» 
4. Τοιανταις ονν επιμελείαις τήν νεότητα κνβερνήσας ήδη λοιπόν εις 
άνδρας εξήει, τοσούτον προσλαμβάνουν εις αρετήν, όσον ο χρόνος επεδίδον τω 
15 σώματί’ κάντεύϋεν τον άπράγμονα καί ήσύχιον βίον ήσπάζετο καί τής ενϋέον 
φιλοσοφίας ήν εραστής καί των ιερών βίβλων τήν ομιλίαν είχε τρυφ ήν, τών 
δε γεννησάντων λιπαρώς εγ κειμένων καί άπα ύστοις ποτνιωμένων καταναγκά- 
ζεται κοσμικής άρχής δέξασϋαι ζώνην, τής ονν περί αντού φήμης κατακτνπη- 
σάσης τήν πόλιν, ήτις εστίν ή Κυπρίων, εξαίφνης αρχικής άπήνης εΐτ’ ονν 
20 άμάξης επέβαινε, καί κήρνξ ηγείτο καί πομπή μηνύουσα τήν άρχήν. πάντων δε 
τοΐς δρωμένοις εκπληττόμενων καινόν ήν τι κατιδεϊν καί πάσης εκπλήξεους 
γέμον άπας μεν γάρ νέος επί τήν ϋέαν ήπείγετο, πάντες δε [ μείρακες εσπευ- col. 2 
δον, ενευρούτο δε γήρας τώ χρόνιο ήδη πεπονηκός τή τής ϋέας επιϋνμία, καί 
γυνή τά κατ’ οίκον καταλιπούσα πρός τήν όψιν ήπείγετο, ήδη δε καί ϋτιλα- 
25 μευομένη παρθένος, τή φήμη τήν άκοήν έκπλαγεΐσα, τή προόδφ τ>)ν ϋέαν 
έτρνγησεν. στενόχωρου μένουν δε τών οδών ήδη καί πρός τά στέγη τινές άνέτρε- 
χον, άλλοις δε άβακες πρός τούτο παρεσκευά,ζοντο · ήρκεσε δέ τινι καί πέτρας 
ύφος εις ϋέαν καί όλως ονδέν κατελείφϋη δννάμενον ενάρετον ουριν χαρί- 
σασϋαι. μακαριζόν των δε πάντων τούς μέλλοντας υπό το ιόντων κνβερνάσϋα / 
30 φρενών καί δικαίας όντως ηγεμονίας ήξιωμένονς, ονκ εις μακράν ή πείρα καλώς 
1 αυνέμπονον Ρ 2 ; τοαόυτον μετά\λαμβάνων — λιμών Ρ 1 2 μεν от. Ρ 2 ; τοαόντον Ρ 1 
(μεν τοαοϋτον videntur delenda, cum sint e v. 1 perjoeram repetita); νπερέμπιπλάαϋαι P 1 , ύπερεμ- 
U. 
πϊ\ πλααϋαι P 2 ; όιαφϋοραν P 1 3 όεπώαεωα — περέτέρω — ούκάν Ρ 1 4 έαϋίωοιν Ρ 1 /' 2 
6 έποΓ/.οδομή — άκαλλοπίατω Ρ 1 7 δε pro με ν Ρ 1 ; ϋριξίν— μεμετριμέναια Ρ 1 8 όμογνώμο- 
αιν Ρ 1 ; κάντεύϋεν Ρ 1 , κάντεύϋεν Ρ 2 ; οντοο Ρ 1 ; ήν Ρ 2 9 ώφϋέντοα — ούκορϋώσ περιπα- 
τούαι Ρ 1 10 — 11 in φανέντοα inter a et v duae litterae erasae in P 1 11 ϋάττον P 1 ; γάρ от. P 2 
12 έπεπέμιματο P 1 13 έπιμελίαια P 1 ; ήδει P 2 14 το\αόυτον P 1 ; το pro τώ Ρ 1 15 κιιν- 
τεϋϋεν Ρ 2 16 ήν Ρ 2 16 — 17 τών\δε Ρ 1 17 ποτνιομένων Ρ 1 18 πε\ριαυτοϋ Ρ 1 19 άπί- 
νηα ήτουν Ρ 1 20 έπέβαινεν Ρ Χ Ρ 2 ; κήρνξ Ρ 1 21 καινόν Ρ 2 ; τί καϋιδείν Ρ 1 22 έπιτήν — 
έπΐγετο Ρ 1 23 ένενρούτο — πεπονηκώα Ρ 1 24 κάτοικον κα\τάλειποναα προατήν — έπί- 
γετο Ρ 1 25 έκπλαγήαα Ρ 1 26 προαταατέγη Ρ 1 27 προατοϋτο — ήρκησεν δέ τινί Ρ 1 ; ήρ- 
κεαεν δέ τι Ρ 2 28 κατελήφϋη δνναμένω Ρ 1 29 τοιοϋτων κνβερνάαϋαι Ρ 1 30 ούτω — 
πείρα Ρ 1 
