VITA ET PASSIO S. MARCELLI. 
123 
κήν ηγεμονίαν εύτρεπίζει ' τον μεν γάρ Μωοήν εν ποίμνη προβάτων παιδαγω- 
γήσας προς εύαρχίαν όντως την των ανθρώπων εγχειρίζει- ποιμαντικήν, τούτον 
δε εν άνθρώποις προεξασκήσας εις ύψηλοτέραν ανθρώπων αρχήν μετεκύμισεν. 
παραλαβών όε τής εκκλησίας τους οιακας τοιοντον εαυτόν έδειζεν, οΐον είκός 
5 τον εν αρχή κοσμική φανέντα τοσούτον. καλλωπίζου τοίννν, κοαμίου ποιμένος 
τυχονσα Άπάμεια, όπως σε διακειμένην κατέλαβεν, όπως υπό δαιμόνων ενρε 
τυράννου μόνην, όπως αίσχίστοις εργοις πριν τούτον επιστήναι κατερρυπαίνου , 
όπως ζύλοις και λίθοις κατά τους μεμη νότας προσήλωσα' αλλά δι ’ εκείνον 
λίθους μεν ως λίθους πατεΐς, καί ζάλον ούδεν διακέκριται ζάλου, τον δε των 
10 όλων θρησκεύεις δημιουργόν ώ των ακολάστων || εκείνων ασμάτων, άλλά με- /. 102 
τέμαθες πνευματικός ύμνφδίας. .όδφ τοίννν βαδίζων δ λόγος επί πλέον ημάς 
ενδιατρΐ'ψαι τοΐς προς την ήμετέραν πόλιν πεποίηκε λόγοις' καί τούτου χάριν 
τά πλεΐστα των όφειλόν των είρήσθαι διά το του λόγου μήκος ανάγκη σιγάν 
μικρά γάρ ώς άληθώς παρηγάγομεν γεύματα των Μαρκέλλαν κατορθωμάτων 
15 καί εν προοιμίοις τής περί αυτόν νποθέσεως έτι καί νυν έστηκεν ήμΐν ό λόγος. 
άλλ 3 όμοις ανάγκη πρός τοΐς είρημένοις ετέρου τίνος των ύπ ’ αυτού γενομένων 
μνήμην ποιήσασθαι, εΐθ' όντως καταπαϋσαι τον λόγον. 
6. Ζέων γάρ τώ πνενματι κατά την τού αποστόλου φωνήν δ τρισ μακά- 
ριος Μάρκελλος παρεσκενασε τόν τής εφας άρχοντα, τά ενταύθα καταλαβεΐν , 
20 ιόστε καί αυτόν συνάρασθαι τή καταλύσει των είδωλικών οίκων, όψει τε παρα- 
λαβεΐν τά πάσης άσεβείας γέμοντα πράγματα. | ός παραγενό μένος, δύο χι?αάρ- col. 2 
χους συν τοΐς ύπηκόοις λαβών, επειράθη εκ των πολλών καί αναρίθμητων 
είδωλικών οίκων καί τον τού Δ ιός ναόν μέγιστον όντα καί πολλφ κόσμοι πε- 
ποικιλμένον καταλύσαι. στερεμνίαν δε τί/ν οίκοδομίαν ίδών καί άκαταμάχητον 
25 άνϋρώποις νπελάμβανε διαλύσαι των λίθων την άρμονίαν μέγιστοι γάρ ήσαν 
καί άλ/.ήλοις άγαν συνηρμοσμένοι καί μέντοι καί σιδήρω καί μολίβδω σννδεδε- 
μένοι. ταύτην τού άρχοντος την δειλίαν δ θείος Μάρκελλος ίδιον εκείνον μεν 
εις τάς άλλας προέπεμιρε πόλεις, αυτός δε τόν Θεόν ικέτευε πόρον δούναι τή 
λύσει. 
30 7. Ηκεν οϋν τις αυτομάτως έωθεν, ούτε λιθοτόμος ών, ούτε οικοδόμος, 
ούτε άλλην τιν,ά επιστάμενος τέχνην, άλλά λίθους φέρειν επί των ώμων καί 
ζύλα είθισ μένος' ούτος προελθών ύπέσχετο ραδίως || δύνασθαι τον ναόν κατα- /. Ι02 υ 
1 ηύτρεπιζεν — μωοήν Ρ 1 2 .τοοοεναοχίαν — εις ποψ, ενικήν Ρ 1 3 ένανθρώποισ Ρ 1 
4 παραλαβών — τονο οίακαο — οΐονεικόο Ρ 1 5 έναρχή κοσμική — τόαοντον Ρ 1 6 άπάμια 
δπ ωσοε — ύποόαιμόνων εϋρεν Ρ 1 6—7 δ πως ύπο — τυραννονμένην от. Ρ 2 7 τούτον — 
κατερνπαίνον Ρ 1 8 λίϋοιο και ξύλοια Ρ 2 ; όιεκείνον Ρ 1 10 ϋριακενεισ Ρ 1 12 ένόιατρί- 
ιραι — πεποίηκεν Ρ 1 Ρ 2 ; προστήν Ρ 1 13 πλείοτα — όιατύ — οιγάν Ρ 1 15 περι\αυτόν Ρ 1 
16 άλλόμωσ — προατοϊα — ΰπαυτοϋ Ρ 1 17 είϋούτωο Ρ 1 19 παρεοκεναοεν Ρ : Ρ 2 20 ον- 
ναράαϋαι Ρ 1 22 ονντοΐα — λαβών Ρ 1 23 κοσμώ καί Ρ 1 24 καταλύσαι Ρ 1 Ρ 2 25 νπε- 
λάμβανεν Ρ 1 Ρ 2 ; όιαλόααι Ρ 1 26 οννειρμοαμένοι Ρ 1 ; μολύβδω σονόεδεμίνοι І' 2 27 ταν- 
την — Όείοσ — Ιδών έκείνον l Jl ; θείος от. Ρ 2 28 πόλεια προέπεμιρεν Ρ 2 (προέπεμιρε ν 
item Ρ 1 ); ίκέτενεν Ρ*Ρ 2 28 — 29 τήν λύσιν Ρ 1 30 τίσ αύμάτωο — λιϋοτόμωσ ών Ρ 1 
32 ήΟισμένοο Ρ 1 ; προαελΟών 2' 2 
