124 
ΛΊΓΑ ET PASSIO S. MARCELLI. 
λνειν, δύο δε τεχνιτών άπήτει μισθόν επειδή δε τούτον ύπέσχετδ δώσειν δ 
θείος Μάρκελλος, τοιόνδε δ άνήρ εκείνος εμηχανήσατο. στοάν εκ των τεσσάρων 
πλευρών δ ναός εΐχεν έφ’ νιρονς άπηρτημένως σννηρμοσμένην αύτώ’ οί δε 
κίονες μέγιστοι τεήσαν και ίσο μετρητοί τω ναφ · έκαστον δε δ κύκλος έκκαίδεκα 
πήχεων ήν ή δε τού λίθον φύσις στερροτάτη τις ήν καί ον ραδίως τοΐς των 
λιθοτόμων όργάνοις νπείκονσα. τούτων έκαστον διορύττ ων εκείνος καί ξνλοις 
έλαΐνοις στοιβήν ον μικροτάτην ποιησάμενος έφ* 'έτερον ανθις μετέβαινεν ον τω 
δε τρεις των κιόνων όρύξας την φλόγα τοΐς ξνλοις προσήνεγκεν άλλ 3 ονκ εϊα 
κατά φύσιν νπδ τον πνρδς τά ξύλα δαπανάσθαι δαίμων τις μέλας φαινόμενος 
col. 2 καί κωλύων της φλογδς την ενέργειαν, έπεί δε τούτο πολλάκις δρά'σαντες άνό- 
νητον έώρων την μηχανήν, ε μήνυσαν τούτο τω ποιμένι μετά μεσημβρίαν 
καθεύδοντι * ό δε παραυτίκα εις τδν θειον δραμών ναόν καί εις αγγος ύδωρ 
κομισθήναι προστάξας έθηκετδ νδωρ ύπδτδ θυσιαστήριον, αυτός δε εις τδ έδα- 
φος τά γόνατα καί τδ μέτωπον θείς τδν φιλάνθρωπον ικέτευε δεσπότην μη επί 
τδ πλεΐστον δούναι τή τνραννίδι τού δαίμονος παρρησίαν, άλλά καί την άσθέ- 
νειαν την εκείνον γνμνώσαι καί την οίκείαν δύναμιν έπιδεΐξαι, ϊνα μή πρόφασις 
εντεύθεν τοΐς πιστοΐς μείζονος γένηται βλάβης, τοιαύτα είπών καί δσα τούτοι ς 
προσόμοια καί έπιθείς τού σταυρού τον τύπον τω νδατι Έκκύτιόν τινα διακο- 
νίας ήξίωμένον, πίστει καί ζήλια θείοι πεφραγμένον, λαβεϊν τδ νδωρ εκέλενσε 
/. юз καί διά τάχους δραμεϊν καί μετά πίστεως διαρράναι καί την φλόγα || προσενεγ- 
κεΐν. οντω τούτον γενομένον άπέδρα δ δαίμων, ονκ ενεγκόιν την τού νδατος 
προσβολήν, τδ δε πύρ, ώς ελαίφ τω άντιπάλω χρησάμενον νδατι, έπελάβετο 
των ξύλων καί ταύτα εν μια καιρού ροπή κατηνάλωσεν, οί δε κίονες, φνγάδος 
καταστ άντος τού συνέχοντος τούτους δαίμονος, αυτοί τε κατέπεσον καί άλλους 
εΐλκυσαν δνοκαίδεκα, καί τού ναού δε τδ τοΐς κίοσι συνημμένου κατηνέχθη 
πλευράν, νπδ τής εκείνων βίας σννελκυσθέν . δ δε κτύπος εις πάσαν την πάλιν 
διαδραμών (πολύς γάρ ήν) πάντας εις θέαν συνήγειρεν. επειδή δε καί τού 
αντιπάλου δαίμονος έμαθον την φυγήν, εις ύμνφδίαν τού Θεού των όλων 
τήν γλώτταν εκίνησαν. οντω καί άλλους ναούς κατέλυσεν δ θείος εκείνος 
άρχιερενς. I 
col 2 g. Πολλά δε καί άλλα περί τούδε τού άνδρδς καί λίαν αξιέπαινα διηγή- 
ματα έχων παραλείιρω, εκφνγών τής διηγήσεως τδ μέγεθος, καί γάρ Άντωνίνφ 
1 έπειδήδε τούτον — δώαιν Ρ 1 2 Οείοο — τοιονδε — έκείνοα Ρ 1 ; τοϊον δέτι Ρ 2 3 ίφν- 
ιρονσ άπειρ\ κημένοο Ρ 1 4 μέγιστοι τε Ί)σαν καί ίοομέτριοι Ρ 1 ; έκδίκα extra versum addito 
καί Ρ 2 5 ή δε — τίσ ήν Ρ 1 ; λήθου Ρ 2 6 νηήκουοα ' τούτον Ρ 1 7 ελλήνοια Ρ 1 !' 2 (correxi 
e Theod. Cyr.); στυβήν — έφέτερον ανϋιο Ρ 1 8 κιόνων ώρύξαα — άλ/.ονκεία Ρ 1 9 δατιανά- 
οϋαι — τίο Ρ!Ρ 2 10 έπειδ ετούτο Ρ 1 11 τούτο 12 θειον δραμών Ρ 1 13 κοσμιαθήναι Ρ 1 ; 
εθηκεν Ρ α Ρ 2 ; ναοτύ Ρ 1 14 θεία Ρ 1 : ίκέτευεν Ρ 1 Ρ 2 ; ί.Ίΐτύ Γ ι 17 ε ιτιών ριρ2 18 έπι- 
θεΐσ — έκκύτιόν τινα. διακονίαν Ρ 1 19 έκέλενσεν 1 η Ρ 2 20 διατάχονσ — διαράναι — προο- 
ένεγκήν Ρ 1 ; τή φλογί Ρ 2 21 οδπο — ονκενεγκών Ρ 1 22 τώ pro τύ Ρ 2 ; ώσ bis scriptum Ρ 1 
23 μικρά (pro μια) — κατανάλωαεν Ρ 2 ; οίδε Ρ 1 25 δνοκαίδεκα — κίοσιν Ρ 1 ; τδ от. Ρ 2 
26 δ δε Ρ 1 27 διαδραμών Ρ 1 29 — 30 Οείοο έκείνοο άρχιερεϋο Ρ 1 32 έκ. φυγών Ρ 1 ; άντο- 
νίω Ρ 2 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
