126 
PASSIO S. DIOMEDIS. 
orojv κατορθωμάτων τον ξένον μαρτνρίον αυτού παραθέσθαι τή πιοτί) άκοή 
των φιλόθεων σπουδάσω μεν, όπως γινώσκοντες οΐ ζηλωταί αδελφοί καί τδ 
σπέρμα τον φόβον τον θεού κεκτημένοι την χάριν τον Θεού και την ενστασιν 
/. 166 των αγίων προς το υς κατά || καιρόν άπηνεις νπηρέτας το ν διαβόλο υ, εν μελέτη 
γεγενημένοι των παθών καί ώσπερ αύτοψί έγγνμνασθέντες τη πείρα των προ- 
λαβόντων ομοιοπαθών, ώς ότι δυνατόν εϊη καί παρ’ αυτών έκτελεσθήναι 
τους δΤ άρετήν πόνους σπεύσωσι, θαρσαλεώτεροί τε περί της νίκης εαυτών 
γένωντα ι, ενειδότες μάλιστα τά έπαθλα τών εντύνοις παλαισάν των, τούτ’ έστι 
την άθανασίαν αυτών, την άίδιον δόξαν, το σννείναι διά παντός τώ άρχιμάρ- 
τνρι αυτών άρνίω Ιησού, προθυμότεροι τε καί ασφαλέστεροι εύρεθώσι διά 
τών όπλων της αρετής, τοντ ’ έστι της υπέρ Θεού παρρησίας, της ενστάσεως, 
της υπομονής, της πίστεως, της εις Χριστόν έλπίδος' διά γάρ τούτων οι μάρ- 
τυρες καί αυτοί ενική σαν καί τοίς μεταγενεστέροις κατέλιπον ταϋτα σύμβολα 
νίκης, πολλής ονν ουσης ώφελείας ψυχής έν τή μνήμη τών άγιων τούτων, ' 
col 2 άναγκαίως τούς φιλομαθείς ύπομνήσωμεν περί τής μνήμης τού αγίου μάρτυ- 
ρας Δ ιομήδους, του καινοτέραν εύ ραμένου μαρτυρίαν, παραδηλούντες τά κατ’ 
αυτόν θαυμαστώς πεπραγμένα χάριτι Θεού. 
3. Ην μεν ό άγιώτατος τού Χριστού μάρτυς Διομήδης πατρίδος Κιλι- 
κίας, πόλεως Ταρσού τής επισήμου, γένους άγαθού, πλεΐον δέ τούτων τρόποις 
άγαθοΐς κεκοσμημένος, τήν επιστήμην ιατρός, τέως τότε σωμάτων, ουτος 
ένθυμηθείς, ώς ελάχιστου εϊη μόνων σωμάτων ιατρόν άκούειν, έσπούδασε διά 
τής επισήμου άγάπης καί πίστεως μαθητεύσαι τώ ίατρώ τών ψυχών 5 Ιησού . 
καταλαβουν γάρ τήν Νικαέων μητρόπολιν τής Βιθυνίας καί θεασάμενος αυτήν 
ώς εν είκόνι άλλην πάλιν Ταρσόν θέσει, άναγκαίαν έργοις καί έπιτηδείοις πλη- 
θύνουσαν επιδόξοις καί εμφιλοχωρήσας έν αυτή έπεδείκνυτο τέως τά τού J] 
/. 166V ιατρού τών σωμάτων καλώς καί εύδοκίμως ούτως, ώς εν βραχεί καίριο καί 
ύπολήψεως αγαθής πληρωθήναι αυτόν έν τή Νικαέων μητροπόλει, ούκ αμε- 
λών μέντοι τής μνήσεως καί έμπειρίας τών ψυχικών ιαμάτων διά τής άνυπο- 
κρίτου πίστεως αυτού καί άγάπης τής εις Χριστόν. 
4. Έν γάρ τοΐς καιροΐς Διοκλητιανού καί Μαξιμιανοϋ τού τρίτον διαβο- 
λικού διωγμού ώς από τών χρόνων τής παρουσίας Χριστού (πρώτοι’ γάρ έσαλ- 
πισε διωγμόν ό βάσκανος τών καλών διάβολος έπί Τραϊανού τό εκτον καί 
Αφρικανού, δεύτερον δε έπί Δεκίου Καίσαρος, τρίτον έπί Διοκλητιανού καί 
2 ζηλωται I’ 1 4 προοτοΰο — άπεινειο Ρ 1 ; κατακαιρόν I ’ 2 5 αύτοψεί Ρ 2 6 δμοίωσ 
παθών Ρ 1 7 διαρετήν — απεύοωαιν — .τ εριτήο Ρ 1 8 γίνονται Ρ ι Ρ 2 ; παλεοάντων — 
τδντέατιν I’ 1 9 τώ pro τό Ρ 2 ; διαπαντόα Ρ 1 10 προθνμώτεροι Ρ 1 Ρ 2 ; εύρεϋώαιν διατών Ρ 1 
11 τδντέατιν— ύπερθέον Ρ 1 12 διαγάρ Ρ 1 13 μετάγενεστέροια κατέλειπον Ρ^Ρ 2 16 — 17 κα- 
ταντάν Ρ 1 , κατάν τών Ρ 2 18 ην Ρ 1 ; θϋ (pro Χριοτοϋ) Ρ 2 ; κηλικίαο I’ 2 ϋΤ.τ Ρ.είον Ρ 1 20 κεκτη- 
μϊνοο pro κεκοσμημένος Ρ 1 21 ένϋνμηύεΐο — διατηο Ρ 1 ; μόνον Ρ 1 ; έοπούδαοεν Ρ^Ρ 2 22 μα- 
θητεύσαι I' 1 23 καταλαβών Ρ 1 ; βηϋννίαο Ρ 2 24 ενεικόνι — ί.τ ιτηδίοιο Ρ 1 ; πάλιν: πόλιν? 
25 ϊ ναύτη Ρ 1 20 εύδοκίμοσ Ρ 1 27 όνκαμελών Ρ 1 28 ϊμπηρεία ο Ρ 2 ; ϊαματών διατήο Ρ 1 
30 post τοδ τρίτον videtur inserendum ό ντος sire γινομένου 31 άποτιον — Ιοάλπιοεν Ρ 1 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
