PASSIO S. DIOMEDIS. 
127 
Μαξιμιανοϋ πανταχοΰ) οϋτος δ θαυμάσιος άνήρ καί οίκοι και δημοσία μετά 
παρρησίας την Χρίστον ειρήνην καί δνναμιν παρετίθει ίσχυρώς καί άμελητί, 
καίτοι γειτνιών τα εχων εν τη Νικομήδεια τον διώκοντα βασιλέα’ άλλ ’ εγγύτε- 
ρον εχων τον άίδιον βασιλέα Ίησοϋν ήμέλει τον πρόσκαιρου . ον μην γε | καί col. 2 
5 των ειρκτών ήμέλει’ έθος γάρ τω μακαρίφ καί προ του διωγμού, μεμνημένφ 
άκιβδήλ ως τής μαθητείας ’ Ιησού το «εν φυλακή ήμην καί έπεσκέχμασθέ με», 
επιμελεΐσθαι εν ταϊς είρκταΐς προίκα των διά περίστασίν τινα τά σώματα αίκι- 
σθέντων καί απορία χρημάτων καταλι μπανο μένων , πολλώ δε μάλλον τω και ρω 
τοϋ διωγμού κομώσης πλήθει άνδρών τής φυλακής διά τον λόγον τού κυρίου, 
10 ήγγιζε τοντοις δ μακάριος καί τοΐς μεν αίκισθεϊσιν άπας ή όίς δμολογηταΐς ώς 
ήδη παρεληλυθόσι τον κάματον παρατιθέμενος παρήνει δμοϋ τε τά έπαθλα τά 
έσόμενα αύτοΐς παρά τού δικαίου κριτοϋ ’ Ιησού , ώς μακάρια καί αιώνια εΐη 
υπομίμνησκαν εδραίους είργάζετο τούτους’ καί ήν ίδεΐν άγαθδν θέαμα συν τή 
εμπλάστρφ τού σώματος καί την πνευματικήν αυτού έμπλαστρου ενεργούσαν 
15 ουδέ γέιρ εξήν άλλως είσιέναι προς αυτούς ούτως ιϊδεώς καί δμιλεϊν τοΐς δμο- 
λογηταΐς |] διά τον φόβον των προσταγμάτων των τότε κρατουντών, οϋτω /. 167 
προσκεχραμένου τού πονηρού, καί τούς μεν οϋτω θεραπεύουν καί ρωννυων επί 
το βέλτιον προθυμοτέρους πρδς τον προκείμενον είργάζετο άγώνα, τούς δε έτι 
εν προσδοκία αίκισμών εγκεκλεισ μένους προέτρεπε, λάθρα δμοίως όσα αυτός 
20 ήδύνατο τού καιρού σνγχωρούντος λάλων αύτοΐς, τά λοιπά δε διά των καλώς 
θεραπευομένων κατ’ άμφότερα απ’ αυτού παραδείγματι χρησαμένους τή 
ενστάσει τών προλαβόντων εν ταΐς αίκίαις αδελφών αυτών θαρσαλεωτέρους 
οϋτο) πρδς την πάλην τού άντιπάλου ετοιμάζουν ούκ επαύετο, δμοϋ καί τά 
γέρα τών αιωνίων αγαθών διεξερχό μένος, άληθή διδάσκων τον Ίησοϋν τον 
25 υποσχόμενοι' μεθ’ εαυτού έξειν τούς μεταπ οιησαμένους τοϋ ονόματος αυτού 
καί λέγοντα πρδς τδν πατέρα εαυτού' «Πάτερ, ους δέδωκάς μοι εφύλαςα | καί col 2 
θέλω, ινα οπού είμί εγώ, καί αυτοί ώσι μετ’ εμού», καί ότι μετ’ αυτού είσιν οί 
δμολογήσαν τες αυτόν ώδε θεόν είναι άγαθδν καί τά πανταχοϋ έποπτεύειν καί 
όιακυβερνάν. 
30 ο. Ην δε αύτώ ή αρχή τής ώφελείας ταύτης τού είσιέναι άδεώς εν τή 
ειρκτή καί πολλούς ώφελεΐν ή φιλία τού δ εσ μοφνλακος’ πρδ γάρ τού διωγμού, 
1 — 2 μεταπαρρηοίαα Ρ 1 V 2 2 παρετίθη Ρ 1 ; άμελλητί Ρ 2 3 άλλεγγύτ ερον Ρ 1 4 τον 
ίδιον. βασιλέαν — ήμέλ\λει Ρ 1 5 προτού Ρ 1 6 άκηβδήλωσ — μαθητίαο — έφνλακή \ ήμιν 
Ρ 1 (φυλακή item Ρ%) 7 έπιμελεΐσθε — διαπερίατααίν τινα Ρ 2 ; διαπερίστασιν τινά Ρ 1 8 κα- 
ταλειμπανομένων Ρ 2 ; μάλλον Ρ 1 9 πλήθη Ρ ι Ρ 2 ; διατόν Ρ 1 10 ήγγιζε — μακάριος от. Ρ 1 ; 
ήγγιζεν Ρ 2 ; μεναιχιοϋήοιν. Ρ 1 11 παρεληλυ Οώοιν ΡΐΡ 2 13 ϊδεΐν — ουντή Ρ 1 14 ενερ- 
γούσαν Ρ 1 15 έξην άλλοι — τον a (pro τοΐς) Ρ 1 ; ούδεγάρ έ'ξ ίμ> Ρ 2 16 διατόν — κρατουν- 
τών Ρ 1 17 ρωννύον Ρ 2 18 προθνμωτέρουσ Р г Р 2 ; προστόν — άγώνα Ρ 1 19 προέτρεπεν 
ΡΐΡ 2 (Ρ ι sine асе.) 20 λοιπά — δια\τών Ρ 1 21 καταμφότερα άπαντοϋ Ρ 1 23 πάλιν (pro 
πάλην) Ρ ι Ρ 2 ; όνκεπαύετο Ρ ι Ρ 2 24 αληθή Ρ 1 25 μεί) εαυτόν Ρ 1 ; έξεΐν Ρ 2 26 προατδν Ρ 1 
27 ώσιν Ρ 1 Ρ 2 ; μετεμοϋ — μεταυτοϋ είσιν Ρ 1 28 αυτόν (arc. acutus corr. e gravi) ώδε Ρ 1 : 
ώδε от. Ρ 2 30 τ άντρο Ρ 1 31 εΙρκτή — όφελεΐν τή φιλία Ρ 2 ; προ|γόρ Ρ 1 
6 έν φυλακή — με: cf. Math. 25, зб 26 — 27 ΙΙάτερ — μετ’ έμον: ci. Ioan, 17,12-24. 
