128 
PASSIO S. DIOMEDIS. 
ώς προείρηται, είσιόντος αντοϋ καί τούς μεν άπορους προίκα θεραπεύοντας, 
παρά δε των δυνατωτέρων προσώποπ και τιμάν αυτόν εθελοντί προαιρούμε- 
νων δ θαυμαστός οϋτος μετεδίόον τής τιμής ταύτης και τφ δεσμοφύλακι και 
ήν άςιών αυτόν άνεκτ οτέρους είναι παρ’ αντίο τους κάμνοντας εν ταΐς αικίαις' 
ούτως τά εκ των δννατωτέρων άγαϋά καί εις τους αδυνάτους μετετίθει, ώς 
είναι καί τφ δεσμοφ ύλακι φίλα ταϋτα καί τοΐ ς διδοϋσιν άμετανόητα καί εύχά- 
/. 1G7 V ριστα, δρώαιν ]| εις άγαθόν ταϋτα μεταβαλλόμενα παρ’ αυτόν. 
6. Τούτων όε ούτως μεγάλως πραττομένων εν τή πόλει υπό τον σοφού 
Λ ιομήδους ήδη καί εις άκοάς τον βασιλέως έσαλπίσθ η υπό τον πονηρού, ώσανεί 
πάσαν την Νικαέων μητρόπολιν διά τον προρρηθέντος άνδρός σφόδρα ’έχε- 
σθαι τής πλάνης των λεγομένων χριστιανών καί μέλλειν άντιπρ άττεσθαι τοϊς αντοϋ 
δόγμασι τοϊς εν αυτή, ούτως ονν εξήπτεν ό π αλαμναϊος καί άλάστωρ τον εαυτού 
δορυφόρον τον τότε βασιλέα κατά των άγιων, α)ς κινηθέντα αυτόν άποστείλαι 
στρατιώτας μετά συνθέματος καί άπειλής πάσης δέσμιον άχθήναι τον μακάριον 
Λιομήδην άπό τής Νικαέων μητροπόλεως εις την Νικομήδονς πόλιν, ένθα καί 
ηνλίζετο τότε ό βασιλεύς, συλληφθείς τοίνυν ο μακάριος καί σιρύδρα άνιαθείς ον δι’ 
col. 2 εαυτόν (ηύχετο γάρ υπέρ τού ονόματος τοϋ Ιησού καν | ράπισμα λαβείν, μήτι 
γε μην τον τηλικοϋτον στέφανον των μαρτύρων), άλλα διά τούς καλώς περι- 
οδευθέντ ας παρ’ αντοϋ ψυχή τε καί σώματι πατρικοϊς σπλάγ/νοις κινούμενος, 
άκιβόήλως κεκτημένος την τοϋ πλησίον άγάπην, ενθυμούμενος τε περί αυτών, 
μήπως τή άπονσία αντοϋ αύτομολήσονσιν εις το χείρον, όμοϋ τε καί ευχόμε- 
νος μή τούς όσιους άνδρας υπό τον άκαθάρτου πνεύματος φονευθήναι, δυνα- 
τόν ηγούμενος τον ’Τησοϋν καί άλλον τρόπον μαρτυρίου έπινοήσαι αντώ. όθεν 
καί επ’ αντώ γέγονεν ούτως. 
7. Έν γάρ τφ έρχεσθαι αυτόν μετά τών άποσταλέντων επί αυτόν προ- 
τικτόρων δέσμιον, έσφιγμένον όπισθεν σφόδρα τάς χεΐρας, άμα τφ εγγίσαι 
αύτώ τφ τόποι, ον νϋν πλέον ή ζών έτι εν σαρκί θεραπεύει, ήξιωκέναι λέγεται 
τούς στρατιώτας προς βραχύ εκ τοϋ οχήματος καταβήνατ κάκεϊνοι, τέι άνθρώ- 
/. 168 πίνα ήγησάμενοι, κατενεχθήναι || αυτόν προ σ έταξαν ό δε βραχύ άποβάς τής 
λεωφόρον, προβλέπουν ίσως εν πνεύματι άγίφ τον καλοΰντα αυτόν, θείς τά 
γόνατα ηύχετο τφ ’ Ιησού, επί πλεϊον δε άποδιδούς την ευχήν ό ευγνώμων 
δούλος τφ ίδιοι δεσπότη άπέδωκε καί την ψυχήν, εις χεΐρας αυτήν παραθέμε- 
2 παραδ'ε — δυνατότερων Ρ 1 ; τιμάν PU' 2 3 τάντηο Ρ 1 4 αίκείαιο Ρ 2 5 οντοο — 
δυνατότερων — μετετίϋη Ρ 1 6 όεαμωφύλακι — άμενάνό\ ητα Ρ 1 7 μετάβαλλό\μενα Ρ 1 
9 άκοιιη Ρ 1 10 όιατοϋ Ρ 1 12 δόγμαοιν Ρ 1 Ρ 2 ; έναντι / Ρ 2 ; έξήπτε ν Ρ 1 ; παλαμνέωα Ρ 2 
13 Йо — άποατεί/.αι Ρ 1 14 πάαηα Ρ 1 16 το τότε Ρ 2 ; βασιλεϋο' ονλ/.ηφθεισ — άνιαάεΐο 
ούδ 6 εαυτόν I' 1 17 ήνχετο — ύπερτοϋ — κάν Ρ 1 (καί Ρ 2 ) 18 τηλικόντ ον — όιατουσ καλ [- 
λώσ Ρ 1 19 υρνχήτε Ρ 1 ; τέ — πατρικοΐσπλάγχνοια 1 ' 2 20 ένθνμούμενοατε Ρ^Ρ 2 ; л εριαν- 
τών Ρ 1 21 αυτό μολήοονσι ν — τέ Ρ 2 22 τον от. Ρ 2 23 έπινοήοαι Ρ 1 24 έτταντώ Ρ 1 
25 τό pro τώ Ρ 1 ; έπιαυτόν Ρ 1 26 έγγεΐοαι Ρ 1 27 πλέον ήξών — ϋεραπεύεια Ρ 1 28 οτρα- 
τώταο — κατάβήναι' κακείνοι Ρ 1 29 άποβάο Ρ 1 30 λεοφόρον — ihlo ρι 31 προοηύ- 
χετο Ρ 2 : έπ ιπλεϊον Ρ 1 32 άπέδωκεν Ρ 1 ; καί τήν ψυχήν eranida in Ρ 2 ; χείραο Ρ 2 
5 
10 
15 
20 
25 
30 
