PASSIO S. DIOMEDIS. 
129 
νος τοϋ ποΰωυμένου Ίησοϋ, το ото πάντως χρήσιμον καί συμφέρον προσκεψα- 
μένου του Θεόν, ώστε τον δα νι ια σι ώ τα τον ανδρα ξένον μαρτύρων έπιόείξασδαι 
τφ κόσμο ) καί πλεΐον κατόρθωμα γενέσΰαι όιά τής κοιμήσεως αυτόν τοΐς τε 
ήδη όδηγηδεΐαι παρ’ αυτόν καί τοΐς άλλοις, ήπερ τοϋ γενέσΰαι αυτόν παρά τόν 
5 βασιλέα, ίσως γάρ ώς Θεός τα μέλλοντα προσκόπων ήπίστατο τόν βασιλέα 
κατιδόντα την τοσαύτην αίδέσιμον όψιν τοϋ μακαρίου καί καταιδεσδέντα αυ- 
τήν μή τελειώσειν τόν μάρτυρα, άλλ ’ εξορία μετάλλου παραδώσειν, καί ήν 
τούτο παντάπασιν άλυσιτελες [ [αύ]τφ τε τφ μάρτυρι καί τοΐς άλλοις' ούτε col. 2 
γάρ εν μετάλλοις άφορισϋείς ή δυνατό τινα των άλλων ώφελήσαι, αυτός τφ 
10 έργω τον λίδου κατατρνχό μένος, καί ώδε τό γεώργιον αυτόν τό ψυχικόν έχερ- 
σοΰτο * ότι δε τονϋ’ ούτως ήν καί πλεΐον γέγονεν όφελος διά τοϋ ξένου μαρτύ- 
ρων αυτού, τό πέρας έδειξεν. 
8. Έλδόντες γάρ οί στρατιώται επί τόν τόπον, ένδα τό γόνυ κεκλίκει, 
<καΐ> ών όπισθεν, ώς έφαμεν, δεδεμένος τέις χεΐρας φ'χοντα κατήγαγον), ΰεα σά - 
15 μενοι εν τή γονυκλισία λνδέντα των δεσμών, προπ ήξαντά τε τούς άγκώνας 
έμπροσθεν, προσσχόντες τφ ϋαύματι αυτοί οί δήσαντες εξεπλήττ οντο, εΐτα 
εγγίσαντες επί πολύ πα ρ ει στήκει σαν, νομίσαντες άφυπνωκέναι αυτόν ώς δε ο 
χρόνος άκίνητον εδείκνυεν αυτόν, προσήλϋον διεγεΐραι δέλοντες' ίδόντες δε 
παραδεδωκότα τόν όσιον την ψυχήν εν αμηχανία ύπήρχον τόν δε φόβον τοϋ || 
20 βασιλέως υπέρ πάντα εν νφ έχοντες αίδοϊ πάλιν εσφίγγοντο, όρώντες τό Οαν- /. ΐ68 ν 
μάσιον τέλος τοϋ άνδρός. όμως ενίκησε μάλλον παρ’ αύτοϊς τοϋ βασιλέως ό 
φόβος, ήπερ ο τοϋ Θεού - ήσαν γάρ οντοι τότε Έλληνες έτι, εν αγνωσία κυλιν- 
δούμενοι. καί προσελδόντες ώς δήμιοι άμειλίκτυ i χειρί τήν κεφαλήν τοϋ μακα- 
ρίου άνοσίως άπέτεμον ον }'άρ έχρήν ώς άνέγκλητον κηδευύλήναι, τούτον αίσχί- 
25 στως καί έλεεινώς έκτεμόντες άταφων καταλιπεϊν εσπούδασαν. άλλ ’ ούκ ήργη- 
σεν επ’ αυτούς ή δίκη τοϋ Θεοϋ ή εκδικοϋσα τούς δούλους αυτού · εν ή γάρ 
έδοξαν ροπή άποτεμεΐν τήν κεφαλήν τοϋ σκήνους, καί αυτοί τοϋ φωτός άπε- 
στερήδησαν. καί πληγέντεςτήν όρασιν έν ροπή οί δήμιοι, επιϋέντες τήν κεφαλήν 
τφ όχήματι, νεκροϊς όμοιοι είχοντο τής οδοιπορίας' γενόμενοί τε παρά τόν βασι- 
30 λέα αυτή τή ημέρα ανήγγειλαν τά γεγενημένα επ’ αύτοϊς διά τήν οσίαν εκείνην 
κεφαλήν. 
1 τούτο Ρ 1 2 έπειόείξαοϋαι Ρ 1 3 πλεΐον — διατήο Ρ 1 4 όόηγ ηδεϊοιν P 1 Ρ 2 ; 
είπερ Ρ 1 , εϊπερ Ρ 2 6 καϋιδόντα Ρ 1 , κατειδό ντα Ρ 2 7 τελειώοιν Ρ 1 Ρ 2 ; άλλε'ξορία Ρ 1 /' 2 ; 
μετ’ άλλον Ρ 2 ; ήν Ρ 1 8 τώ τε τώ Ρ 1 , τότε τώ Ρ 2 9 μετ’ άλλοιο Ρ 2 ; άφορια θεία ήδύνατο 
τινά Ρ Χ Ρ 2 ; ώφελήααι Ρ 1 , όφελήσαι Ρ 2 9 — 10 τό εργον Ρ 1 10 κατά τρνχόμενοο Ρ 1 11 ώφε- 
λοσ διατοϋ Ρ 1 13 έπιτδν Ρ 1 ; κεκλήκει P J P 2 15 καί et εχοντα κατήγαγον delevi; δεδεμέ- 
νον — χείραα Ρ 2 15 γονυκ/.ηαία I J1 P 2 ; προπίςαντα τε — άγκόνασ Ρ 1 16 προσχόντεα Ρ 1 , 
προσχώντεσ Ρ 2 ; Όαϋματι αυτόν Ρ 1 17 επιποΐ.ν Ρ 1 Ρ 2 ;· παριστήκηοαν Ρ 1 , παρηστήκειοαν Ρ 2 ; 
αφ’ ύπνώοαι Ρ 2 ; ώσόε Ρ 1 18 προσήλϋον διεγεΐραι — είδόντεα Ρ 2 19 έναμηχανία Р г Р 2 ; 
τόνδε Ρ 1 20 ύπερπάντα — αίδοϊ Ρ 1 21 ένΐκηαεν μάλλον Ρ 1 22 είπερ Ρ 2 ; ό от. Ρ 2 ; έναγ- 
νωοΐα Ρ 2 23 άμηλίκτο) Ρ 1 24 κιδευΟήναι I’ 1 25 έλεηνώο Ρ 1 ; καταλειπειν Ρ 2 26 τοϋ 
ιϋ — ένή Ρ 1 27 (ηπή Ρ 2 27 — 28 άπετμήϋηααν Ρ 1 29 όδνιπορίαα — παρατον Ρ 1 
30 διατήν Ρ 1 
Зап. Ист. -Фил. Отд. 
9 
