PASSIO S. DIOMEDIS. 
131 
μόνον το είναι, αλλά καί το λέγεοϋαι χριστιανόν κίνδυνον είχε, || τότε αυτοί καί/. 169^ 
τδ λέγεοϋαι καί το είναι χριστιανοί καλώς έβονλενβαντο καί παρακρουσάμενοι 
πάντα φόβον καί θόρυβον τοϋ διαβόλου έπλ ήρουν τό γεγ ραμμένου τό «η αγάπη 
έξω βάλλει τον φόβον», καί εί χρή καλώς είπειν, γέγονε τούτοις ή κεφαλή τοϋ 
5 τηλικον τον άνδρός εναγγέλιον πλήρες πίστεως καί δυνάμεως, δεικνύουσα εαυ- 
τής τό μυστήριον της άναστάσεως διά της ενεργείας, ής ενήργησεν εν αντοϊς 
τη χάριτι τοϋ 4ησοϋ καί άνέστησεν αυτούς πεπτωκότας τοίς τοϋ διαβόλου 
σκελίσμασιν. 
10. Διό πρέπον έστίν είπειν προς αυτήν ώ μακαριό, κεφαλή, ή νομιζο- 
10 μένη νεκρά καί ζωοποιούσα τούς τής αλήθειας νεκρούς ’ ώ μακαρία κεφαλή, ή 
όρωμένη μετ ατεθεϊσθαι τοϋ βίου καί μετ αστήσασα άπό των τον διαβόλου 
άλσών επί την νύμφην Χριστού πόδας πολλών ώ μακαρία κεφαλή, ή βλεπο\- 
μένη τό βλέπειν τοϋ κόσμου άπολωλεκέναι καί ευθέως ενεργεία Χριστού αυτή col. 2 
τή ροπή τής φθοράς τοϋ ξίφους άμυνομένη τούς κρούσαντας, εΐτα τό βλέπειν 
15 πάλιν δωρησαμένη δισσώς' ώ μακαρία κεφαλή, ή την εικόνα τοϋ δεσποτικοϋ 
καί σωτηριώδονς παντός τοϋ κόσμον πάθους Ιησού ένέγκασα' ώς γάρ εκείνος, 
εν τή νομιζομένη άληθώς ιδία νεκρώσει τής σαρκός νικήσας τον κοινόν εχθρόν 
σατανάν, άφείλατο τούς κακώ ςάπατηθέντας νπ’ αυτού διά τών καλών δούλων 
αυτού τών άποστόλων, λύσας την έχθραν αυτού, ούτως καί αυτή κατά δύνα- 
20 μιν εν τή νομιζομένη νεκρώσει σου ενική σας τόν κοινόν τών ομοφύλων σου 
εχθρόν τόν βασιλέα Διοκλητιανόν, δυσωπήσασα εν τφ αίδεσίμω σου καί τούς 
στρατιώτας άρπάσασα άπ 5 αυτού καί ποιήσασα άντί δημίων καλούς Ιησού 
μαθητάς' ώ μα\ καρία κεφαλή, ή εύρεθεϊσα άξια ίόστε διά σοϋ ενδοξασθήναι /■ 170 
τόν 'Ιησοϋν καί έπιστρέχραι πολλούς προς αυτόν ώ μακαρία κεφαλή, ή αν ευ 
25 πόνου σώματος στεφανωθε ίσα καί στεφθήναι ποιήσασα Ικανούς μετά πόνου. 
11. Καί τί χρή πλείονα λέγειν ημάς, μηδενός άξιου εις έπαινον ευρισκο- 
μένου αυτής; τό δε σώμα αυτού, ώς έφαμεν, στερηθεν τής κεφαλής οι στρα- 
τιώται, φόβο) τού βασιλέως συνεχόμενοι, εί καί επηρώθησαν τούς οφθαλμούς, 
πλεϊον δε πηροί υπάρχοντες τή καρδία, έκέλευσαν τηρεϊσθαι διά τού λογιστοϋ 
30 τής πόλεως, έως αν φάσις βασιλέως τις περί αυτού γένηται. καί έξελθόντες 
άπό τής Νίκαιας τφ συνθήματι τφ δημοσία ι τή αυτή ημέρα παρά τόν βασιλέα 
εγένοντο' καί τά κατ’ αυτούς όντα οϊκτιστα πάντα θεασάμ,ενος εκέλευσεν άπέρ- 
χεσθαι αυτούς πάλιν τούς πηρούς καί [ άποδοϋναι τφ σώματι την κεφαλήν col. 2 
καί ταφή παραδοϋναι. 
1 χριστιανόν Ρ 1 , χριατιανονο Ρ 2 ; εΐχεν P 1 Ρ 2 2 χριοτιανο ι Ρ 1 4 χρεΐ Ρ 2 ; γέγονεν Ρ 1 
5 εϋ\άγγέλ ιον Ρ 2 ; πλήρηο — όικνύονοα Ρ 1 5 — 6 έα,ντής dubito пит sanum s it 6 <3 ιατρό P 1 ; 
ίνείργηοεν P 2 9 πρέπόν ιατιν P 2 10 ζωοποιούσα P 1 11 μετάτεϋεΐσθαι P 1 12 αλσών P 1 
13 άπολελωκέναι — αύτή Ρ 1 15 εί pro ή Ρ 1 18 άφείλατο: sic 1ΔΡ 2 ; διατών Ρ 1 19 αύτ ή 
καταδύναμιν Ρ 2 21 ίχϋοών Ρ 1 22 στρατιώτασ — άπαυτοϋ Ρ 1 ; άντιδημίων Ρ 1 ? 2 23 δια- 
σοϋ ένδείςασϋαι Ρ 1 25 μεταπόνου Ρ 1 29 πήροι Ρ 2 ; ύπάρχωντεσ — διατοϋ Ρ 1 30 τίσ 
Ρ : Ρ 2 ; περιαντοϋ Ρ 1 31 άπο τήα νικέασ Ρ 1 32 καταντουσ Ρ 1 33 πονηρουα Ρ 1 SA ταφή Ρ 1 
3 — 4 ή άγάπη — φόβον: cf. 1 Ioan. 4.28. 
9 * 
