PASSIO SS. BASSAE ET FILIORUM EIUS. 
135 
èv άγκάλαις οσίων καί αγίων άνδρών || φύγετε την πλατείαν όδόν καί εύρύχω- /. 207 
по V, ής την επίβασιν άθεσμον ήγήσασθε. ούδέν έστιν αρχοντος άπειλή, ούδέν 
εστι βασιλέως βρυγμός. καιρω τα πάντα δουλεύοντα καιρω καί παρέρχονται, 
των αιωνίων τα άποκείμενα άγαθά τοΐς προσκαίροις εξαγοράσατε · φθαρτών 
5 καταπτύσαντες τα άφθαρτα καί αιώνια ζητήσατε, εμού γάρ ο δρόμος εστί τά 
ίχνη των πατέρων των εν πίστει καί ενσεβεία ζησάντων έκζητήσασαν άκολού- 
θως ζήσαι τώ Χριστώ, ίν ’ ο ον καί υμείς τούτων κληρονόμοι ήτε τής επαγγε- 
λίας, ακολουθήσατε μου τοΐς ϊχνεσιν». 
4. Γενομένης δε τής Ουσίας των Ελλήνων Ούαλέριος επιλαβύμενος των 
10 τριών υιών αυτού επί το δικαστηρίου ήγαγε καί εκέλευσεν άνόμως καί άσπλάγ- 
χνως τήν τούτων τιμωρίαν γενέσθαι, λόγων όντως ' «Σεμνότατοι καί πάντων 
των θεών φίλοι, | τήν τύχην νμϊν τήν μεγίστην καί στερέμνιον κράτησιν τον col. 2 
μεγάλου καί αιωνίου βα(Τ ιλέως οί τήν δόξαν αυτού έπιθνμούντες ίδεϊν τούτους 
τιμωρήσασθε τους μή βουλομένους Ούειν » . Πάμφιλος δε ο ανθύπατος 'Ελλά- 
15 ôoç καί Ουικεντΐνος ό βικάριος τής Μακεδονίας καί Θεσσαλίας λαβόντες τούς 
τρεις υιούς τού Οναλερίου λέγουσιν αντοΐς · «Θύσατε τώ μεγάλο ο θειο Διί, επεί 
τοί γε, μά τήν κράτησιν τού δεσπότου τής οικουμένης, δειναΐς κολάσεσιν υμάς 
τιμωρήσαντες άπολέσομεν» . Θεόγνιο ς δε δ πρώτος αδελφός τών τριών λέγει 
ουτοος' « Ανθύπατε τής 'Ελλάιδος καί βικάριε τής Μακεδονίας, παρ’ ενός έκά- 
20 στον βούλεσθε τήν ερώτησιν ποιεϊν, ή δι’ ενός τών έκατέρων» ; ό δε ανθύπα- 
τος καί ό βικάριος έφησαν «Λέγετε καθ’ ένα», σιωπήσαντος δε τού πρώτον 
άδελφού || οί σεμνοί τώ τρύπιο λέγονσι τοΐς ιίρχονσιν ουτοος' « Δικασταί τών /. 207 ν 
πεπ ιστευμένων νμϊν βιωτικών πραγμάτων καί αυτός ό έμπιστεύσας νμϊν βα- 
σιλεύς, φθαρτός ών καί φθαρτών άντεχόμενος, κατά τήν εαυτών κράτησιν τής 
25 σωματικής ύποστάσεως τήν εξουσίαν έμπιστευθέντες, τών νμετέρων έχεσθε 
πραγμάτων ημείς γάρ εν ενί τρόπορ νόμορ σεμνώ, πολιτεία άνεπαισχύντορ Χρι- 
στού τάς εντολάς επιδιώκω μεν, ινα εύγνώμονες γενόμενοι μετά τών σεμνών 
πατέρων τών εν πίστει καί ενσεβεία ζησάντων Χριστόν κληρονομήσωμεν, έχον- 
τες στύλον μέγιστον τό τής σεμνοτάτης καί φ ι/.οχρίστου μητρός άγαλμα, όμο- 
30 λογονντες τήν αληθή πίστιν εις Χριστόν έστήκαμεν ημείς μετά πάισης εύθαρ- 
σίας. σπουδάσατε ούν βασάνονς εκ τών ιδίων θησαυρών προκομίσαντες ερω- 
τήσαι ή μάς' έτοιμοι γάρ έσμεν τό σώμα | παραδούναι, ινα εν ημέρα κρίσεοος col. 2 
τό τής ιρυχής ήμών φρόνημα επ’ ελπίδας έλθη » . 
5. Άκούσαντες δε ταύτα οί περί τον ανθύπατον καί βικάριον κελεύουσι 
1 έναγκά/.αιο 1 ιι 1' 2 ; φύγεται Ρ 1 2 ήγήσαοϋαι Ρ 1 5 έστιν V 1 6 έκζφήσασαν: sic 
ριρ2 7 ήμείο — ήτε Ρ 1 8 άκολονί) ήοατέ Ρ 1 9 όνάλλέριοο Ρ 1 10 ειτιτο Ρ 1 ; ήγαγεν 
Ρ 1 /* 2 14 τιμωρίσαοΟτιι Ρ 1 15 όνΐκεντίνοο Ρ 1 ; ονϊκάριοο Ρ 1 , βηκάριοο Ρ 2 16 όνα /./.ε- 
ρίου Ρ 1 16 — 17 έπει τοϊγεματην κρά\ τηοιν Ρ 1 18 τιμωρίοαντεα Ρ 1 , τιμορήοαντεα Ρ 2 
19 βηκάοιε Ρ 2 20 διενόο I’ 1 ; ’Οδε I' 1 , όέ от. Ρ 2 21 βηκάριοο Ρ 2 ; πρώτου Ρ 1 22 άοχονοι Ρ 1 
25 εχεσϋαι P J P 2 26 ïvevi ΡΙΡ 2 ; άναιηιιιοχύντω Ρ 1 27 έιτιδιώκωμεν Ρ 1 28 εύοεβεΐα Ρ 1 
29 οτύλον Ρ 1 Ρ 2 32 γάρ ίο μεν Ρ 2 33 έπελπΐδαα J’ 1 /’ 2 34 βηκάριον κελεύονοιν J' 2 
