PASSIO SS. BASSAE ET FILIORUM EIUS. 
137 
σοι oi θεοί διεγείρουσιν ή μάς' τοϋ γάρ πατρός σου προς πάντας τούς θεούς 
τον βίον ô υσωπούμενοι παρακα λοϋμέν σε · μη ονν μανής τη τον αδελφού σου 
μανία, άλλά π εισθείς θϋσον, καί φίλος ημών έση καί χρημάτων πολλών δε- 
σποτεύσεις» . ο δε μέγα γελάσας έφη ' « Ώ της δυσσεβεστάτης καί άκαταστάτου 
δ γνώσεως υμών τοσοντον γάρ δύναται ο άρχέκακος καί πάσης κακότεχνου μη- 
χανής εύρετής ο πατήρ υμών δ σατανάς, ί να διά παρακλητικών λόγων άπα- 
τήση με; μά τον 'θειον καί ουράνιον πόθον | τοϋ σεμνοτάτου εκείνου, τον εν col. 2 
αληθινή πίστει τον αγώνα δραμόντος άδελφον μου καί την άκόλουθον πολι- 
τείαν τής μητρός μου τής όσιας, ούδ’ αν εκκόψετέ μου τά δμματα, προς την τοϋ 
10 παρερχομένου καιρού τέρψιν είσορώντα, ούκ άρνήσομαι τά ίχνη τά ευσεβή τον 
αδελφού, ουδέ καταλείψω τήν ευσέβειαν την εις Χριστόν, ήνπερ επεδείξατο δ 
άδελφός μου, άλλ ’ ενοπτριζόμενος τ ήν αυτού διά Χριστόν ενστασιν άλλοτρίαν 
ήγήσομαι τήν σκιάν τού σώματός μου, ϊνα τδ αθάνατον γρηγόρημα τής ψυχής 
μου πρδς τον Θεόν γνώριμον άναδειχθή» . καί ώς ελάλησε ταϋτα, οι πάντων 
15 μιαρώτατοι τύραννοι κελενουσιν άπδ τής κεφαλής αυτού τήν δοράν εως περί 
τά στήθη τοϋ δέρματος άφαιρεΐσθαι. δ δε τήν τοιαύτην άλγηδόνα πικρότερου 
καρτερών λέγει * « Ήδύς πας θάνατος δ διιι τδν Θεόν καί τόν || υιόν αυτού τδν /. 209 
μονογενή, τον κύριον ημών Ίησοϋν Χριστόν». 
7. c Ως δε καί οϋτος μακαρίως ετελειώθη, εκάλεσαν τόν τρίτον καί φησί’ 
20 «Συ τις λέγει»; δ δε εφη * « Πιστός ’ ή γάρ σώφρων μου μήτηρ πιστοποιού- 
μενη τδ τής ψυχής μου νόημα Πιστόν με εκάλεσεν δθεν ή προσωνυμία τών εκατέ- 
ρων τήν νόησιν ημών έπιστήσεί’ ή γάρ αγάπη πίστιν έχουσα μετά, τής θεογνω- 
σίας αρραγής θεμέλιος άναδείκνυται » . οι δε τών τυράννων προσταγ ματοφύλα- 
κες τδ ϋπουλον τού διαβόλου φρόνημα ένστερνισάμενοι, κέντρο) κολακείας νύτ- 
25 τοντες έκ.λιπαρεϊν επεχείρουν το χριστοφόρον μειράκιου καί φησιν «Έν σο- 
φοις σπαργάνοις καί θερμό) θεσμώ ανατροφήν δεξάμενος καί ώς γνήσιος καί 
λόγιος τδ τού πατρδς σπλάιγχνον μή άπειθήσης, άλλ ’ εί καί τής παραλλαγείΰης 
μητρδς τούς ορούς ύποδεξάμενος ύπεπείσθης, | νυν παρατραπείς πείσθητι col 2 
ήμίν καί φίλος γενοϋ τώ μεγάλω θεό) Διί καί τώ αύτοκράτορι, δι’ ών σοι τδ 
30 σέβας άποδοθή. πεισθείς ονν θΰσον τώ [ΐεγάλιρ θεω Διί, άλλότριον εαυτόν τών 
βασάνων ποιησάμενος’ πεπείσμεθα γάρ, *ot ι ώς παιδίον μητρδς κολακείαις 
1 σου pro σοι ΐ 2 2 παρακαλο ύμενσε — μανείσ — άδελφοϋσου Ρ 1 3 πισΟεϊα Ρ 1 ; θύσον 
Ρ 1 Ρ 2 ; ί'ΐμώ ν от. Ρ 2 4 το σούτον — άρχαίκακοα Ρ 1 6 ενοετήσ Ρ 1 ; δια s. асе. Ρ Χ Ρ 2 7 μα- 
τό ν Ρ 1 !' 2 ; ϋείον Ρ 2 8 άγώνα — άόελφονμα Ρ 1 9 μου post μητρδς от. Ρ 1 , supra linearn habet Ρ 2 ; 
ούδάν Ρ 1 ; εκκόψηταί Ρ 2 ; προστήν Ρ 1 10 είσόρώντα ούκαρνήσομαι Ρ 1 ; εΐσόρώντα — έυσεβή Ρ 2 
11 ούδεκαταλείιρω Ρ 1 12 διαχϋ Ρ 1 13 — 14 ψυχήσ/ιον προ\ατόν Ρ 1 14 έλάληαεν Ρ Χ Ρ 2 
15 τοίραννοι Ρ 1 ; δοράν Ρ 1 !' 2 15—16 εωσ τδ στ ήθοσ Ρ 2 16 τού αυτ ή ν άλγιδόνα Ρ 1 
17 πάσ — διατδν Ρ 1 18 μονογενή Ρ 1 19 ώσδς Ρ 1 ; οντωσ Ρ 2 19 et 25 καί φησιν Ρ χ Ρ 2 
21 'ψνχήσμον — προσονυμία Ρ 1 22 νόησιν Ρ 1 , γνώσιν corr. e νόησιν et mox έφίατηαιν Ρ 2 
23 άρραγεία Ρ 1 24 ϋπουλον Ρ Χ Ρ 2 ; ένατερνησάμενοα Ρ 2 ; κολακίαα Ρ 1 25 έκλιπαρίν Ρ 1 , 
έκλειπαρεΐν Ρ 2 ; μηράκιον Ρ 1 27 σπλάγχνων Ρ 2 ; άπιθήσησ Ρ 1 28 ύπεπϊσϋησ — ■ παρατρα- 
πεϊσ πίσϋητι Ρ 1 29 ήμών Ρ χ Ρ 2 ; αντοκράιτωοι Ρ 2 ; διών Ρ 1 30 άπεδόύη Ρ 1 ; πισθεία — 
θΰσον Ρ ] Ρ 2 31 πεπίσμεθα — κολακίαιο Ρ 1 
