142 
PASSIO SS. BASSAE ET FILIORUM EIUS. 
δι’ών δυνηθής τιμωρήσασθαί με' έτοιμος γάρ εστιν ή ψυχή μου προς παν το 
υπό σού εις εμέ επιφερόμενον κακούργημα, ιν’ όπως τιμωρούμενη καί καρτε- 
ρήσασα Χριστόν κληρονομήσω» . εκέλευσεν ονν ο βικάριος παύσασϋαι τούς 
στρατιώτας, αυτήν δε κληθεϊσαν παραινεΐσθαι υπό πλειόνων θύσαι τφ μεγάλοι 
ϋεφ Διί. ελθονσης δε αυτής έμπροσθεν τού βήματος λέγει αυτή' «Βάσσα ή 5 
λελαμπρυσμένη τφ γένει, ευσταθ μονμένη τφ ßico, προκόπτουσα γήρει, στεφα- 
νώθητι καί θϋαον τφ μεγάλο) ϋεφ Διί». ή δε σεμνή καί εύγενής, στραιρεϊσα 
καί όρώσα εις τον ουρανόν, μέγα γελάσασα εϊπεν «’Ώ τής κακής σου προαιρέ- 
οεως, Ούικεντϊνε, ω τής άνανδρου σου πολιτείας, ώ λογισμοί οι προβεβλημένοι 
/. 2ΐ2 ν ύπό του διαβόλου, οί βουλόμενοι εμποδίσαι λογισμούς |] οσίους' εΐπον γάρ σοι, ίο 
άσεβέστατε, ότι ον πείθεις μου τον ευσεβή λογισμόν τον εις Χριστόν ιδρυμέ- 
νου' θέλεις δέ γνώναι, ότι ον δελεάζομαι λόγοις, ουδέ, πείθομαι απατηλούς ρή- 
μασιν; ιδού εστηκα πρό του βήματος' ένδος μοι καιρούς δύο, καί λαμβάνεις 
δοκιμήν τού εμοί βοηθούντος Θεού' δύο καιρούς αίτουμαι, τοντ* έστι δύο ώρας 
τής ημέρας», ο βικάριος λέγει' «Καί τί εν ταΐς δυσίν ωραις ποιήσεις;» ή αγία 15 
Βάσσα λέγει· «Θεόν παντοκράτορα καί τον μονογενή αυτού υιόν τελείψ φρονή- 
ματι πιστεύουσα επικαλούμαι, όστις θεότητι καί δυνάμει τον ψευδώνυμόν σου 
θεόν ατελή άπεργάσεται» . ο βικάριος λέγει' « Δοκιμάσω ονν σε, λαβούσης σου 
τήν διωρίαν εις άπόδειξιν τής θυσίας». Βάσσα λέγει' « Είσέλθο ) ονν εις τον 
col. 2 ναόν σου»; ό βικάριος λέγει' « Εισελθούσα θύσον τφ μεγάλω ] θεφ Διί». 20 
Βάσσα λέγει' «Νύν πάσιν υποδείξω τήν αλήθειαν πάσαν», πτερνισθείς ονν ο 
βικάριος τοΐς λόγοις τής άγιας λέγει' «Εϊσελϋε, δίδου τήν θυσίαν καί συνεόρ- 
τασον τφ αύτ οκράτορι, καί πολλής ευωχίας τεύξη » . ή δε πάλιν γελάσασα λέγει' 
«Κέλευαόν με ονν είσελθεΐν εις τον ναόν», καί δ βικάριος λέγει' « Έκέ/.ενσα, 
εϊσελϋε». 25 
13. Καί είσήλθε καί προς τον βωμόν τού ακινήτου καί άλάλου έστη καί 
τή εύωνύμφ χειρί κατείχε το άγαλμα τού ψευδωνύμου θεού καί τή δεξιά, κ.ατ έ- 
σεισε τφ όχλφ σιγάν καί άνατείνασα εις τον ουρανόν τό όμμα φωνή μεγάλη 
λέγει' -«Φω στη ρ άγιε δικαιοσύνης Ιησού Χριστέ, λαμπτήρ δίκαιε, σωτήρ αμί- 
αντε, δ διαχωρίσας τό φως άπό τού σκότους καί τό φως τής δικαιοσύνης 30 
άνθήσας, ό τον καύσωνα τής πάσης ύποστάσεως τού κακότεχνου διαβόλου κα- 
f. 212 τασβέσας, δ σεμναγωγήσας πάσαν νόησιν || των ευσεβών των εν δικαιοσύνη 
1 διών δυνηϋεΐα τιμωρίσααϋαί Ρ 1 ; ψνχήμον Ρ 2 3 παναασϋαι Ρ 1 4 στρατιώτασ — 
Ούααι J‘ l P 2 ; κλ'ηϋήααν Ρΐ 6 ενσταϋονμένη Ρ 1 7 Ούσον — εύγενήσ Ρ 1 8 μεγάλα Ρ 2 ; 
κακήσου Ρ 1 9 όνϊκεντίνε Ρ 1 ; ϊονχεντίνε Ρ 2 ; λογισμοί Ρ 1 11 πίϋηο Ρ 1 13 ϊδοϋ — προ- 
τού I' 1 14 τοντ\εστιν Ρ 1 , τοϋτ’έστιν Ρ 2 15 δύο pro δυσίν Ρ 1 ; ή άγια от. Ρ 1 , in margine 
add. Ρ 2 1G μονογενή Ρ 1 17 προσκαλούμαι — ψευδό νυμόν Ρ 1 18 άτελη άπεργάαητε Ρ 1 , 
άπεργάσηται Ρ 2 ; λαβούοησ σε Ρ 2 20 είσελθουαα (s. асе.) θύσον Ρ 1 21 πτερνισϋεϊο Ρ 1 
22 εϊσελϋε Ρ 1 23 αντ οκράτορι Ρ ι Ρ 2 ; ενοχίασ F 2 2G είσήλϋεν ΡΐΡ 2 ; προστύν Ρ 1 27 κα- 
τειχεν — ψευδονύμου Ρ 1 !’ 2 ; δεξιά Ρ 2 27 — 28 κ.ατ έσεια εν Ρ 2 , κατέστησε ν 1 >ι 28 καί άτενΐ- 
αασα Ρ 2 , η δε άνατείνασα Ρ 1 29 σώτερ άμεϊαντέ Ρ 1 30 διαχωρί/σασ — άποτου Ρ 1 
31 άνίίήσ ας: sic Ρ iP 2 ; an άνάψας? ibid. καύσονα Ρ 1 32 πάσα ν Ρ 1 
