ВИЗАНТІЙСКАЯ ЦАРСКАЯ МИНЕЯ. 
18 
ϊνα μη τά πολλά λέγω. Paul. (18. III), 5. — Iva σνντόμως άπω. Clirys. 
(19. III), 2. — ϊνα συνελών εϊπω. Tych. (16. УІ), 4; Max. (13. VIII), 3. — 
ϊνα τά πλεϊστα παρώ. Polyc. (23. II), 2. — ϊνα ταλλα πάρω. Eufr. (3. III), 3; 
Max. (13. VIII), 2; Tit. (25. VIII), 3. — ϊνα τάλλα τούτον παρώ τά παρά- 
νομα. Phot. (12. VIII), 2.- — -ϊνα τά εν μέσφ παρώ. Mar. (28. II), 6; Eud. 
(1. III), 2; Anal. (7. VII), 2; Poem. (27. VIII), 1. — ϊνα μη τά καϋ 5 έκαστον 
λέγω. Eus. (22. VI), 1; Moys. (28. VIII), 0 . — ϊνα μη τά καϋ’ εκαατον λέγω 
της συντομίας φροντίζων. Tit. (25. VIII), 4. — ϊνα μη μηκύνω τον λόγον. 
Pap. (4. II), 3; Eud. (1. III), 3; Eud. (31. VII), 2. — ταϋτα èv επίτομη τά 
σά διηγήματα. Metr. (4. VI), 6. Cf. Ioan. Clim. (30. III), 1: κατ’ επιτομήν 
διηγήσασθαι . — ταϋτα εν επιτομή τά περί σου διηγήματα. Myr. (8. VIII), 7. 
και ταϋτα μεν εκ πολλών ολίγα. Moys. (28. VIII), 6. 
3. Назначеніе минеи и мѣсто ея составленія. 
Р )0 многихъ житіяхъ встрѣчаются прямыя указанія па назначеніе ихъ 
для публичнаго чтенія — скорѣе всего, конечно, въ церкви, какъ предпо- 
лагалъ уже А. И. Паиадопуло-Керамевсъ (см. выше, стр. 8), и не- 
посредственныя обращенія къ слушателямъ. Мы имѣемъ въ виду слѣдую- 
щія мѣста: 
Οϊδ’ άτι ϋανμάζετε τοϋτο. Parth. (7. II), 18. — Τά μεν κατά τήν με- 
γάλην ταύτην Μαρίαν... ον δεις ήμϊν παραδέδωκε λόγος, ϊν' έχοιμεν καί 
ημείς χαρίσασθαι ταϊς τ ώ ν φιλοϋέων ακροατών άκοαις . . . καί οϊδ' ότι 
διηιατε ταϋτα μαθεϊν, όσοι τών καλών ερασταί. Мат. (12. II), 1. — ών 
οΐδα μή άγνοεϊν υμάς τά ληρήματα. Aux. (14. II), 12. — Πάμφιλος οϋτος, 
ώ φίλον ακροατήριων, τής Βηρυτοϋ βλαστός πέφυκε πόλε ως. Pampli. 
(16. II), 2. — όμως ώς εγχωροϋν διηγητέον καί περί τούτων καί ταΐς φιλ ο- 
ϋέοις άκοαις προθετέον. Agap. (18. II), 25.· — Καιρός δε καί τά μετά θά- 
νατον ϋαύματα προϋεϊναι τοϊς φιλαρέτοις. Таг. (25. II), 12. — -Το φιλαρέ- 
των βίους άνδρών ταϊς φιλοθέοις άκοαις προτιθέναι. Andr. (2. III), 1. — 
οΐον καί τό τέλος ακούσατε, ibid. 11. — ον καί τούς άγώνας διαλαβεϊν ό 
λόγος βούλ.εται καί τά θαύματα καί ταϊς τών φιλοϋέων άκοαις ϋφαπλώσαι. 
Ep. Chers. (7. III), 2. Cf. βούλεται πάλιν ό λόγος τών αντοϋ 'θαυμάτων 
τήν μνήμην νμϊν έφαπλώσαι. Partir (7. II), 7. — Τά κατά τήν παρθένον 
ФИ'іескихъ текстахъ, сохранившихся до насъ въ необозримомъ множествѣ. Мы принципіально 
рѣшили, въ видахъ сокращенія изслѣдованія, не производить сличенія языка нашего памят- 
ника съ языкомъ другихъ произведеній агіографической литературы и ограничиться исклю- 
чительно выясненіемъ единства языка и стиля самого памятника, какъ доказательства 
принадлежности его одному автору. 
