IS 
В. В. ЛАТЫШЕВЪ. 
Подъ этой рубрикой слѣдуетъ особо припомнить начала житій Констан- 
тинопольскихъ святыхъ, «земляковъ» автора, уже отмѣченныя нами выше 
(стр. 14), а также немногіе случаи, въ которыхъ житія начинаются съ 
обозначенія географическаго положенія самой мѣстности: Καισαρείας έγγιστα 
τής Παλαιστίνης όρος έστί καλούμενου Κιβωτού τόπος. Mart. 13. II. — Γάζα 
πόλις έστί τής Παλαιστίνης. Porph. 26. II . — Χώρα τις έστι κατά άνατολάς 
κείμενη. Maruth. 28. II . — Σα μόσατα πόλις έστί τής Συρίας. Eus. 22. VI. 
III. Подъ третьей рубрикой могутъ быть сопоставлены тѣ довольно 
многочисленные случаи, когда въ самомъ началѣ житія ставится личное имя 
святого съ разными хвалебными эпитетами (μύγας, σοφός, θαυμαστός и т. п.), 
причемъ авторъ нерѣдко пользуется самимъ именемъ святого для того, 
чтобы посредствомъ своеобразной игры словъ воздать ему хвалу. Вотъ 
примѣры такого начала: 
Τρύφων о θαυμάσιος, о τής άκηράτου καί θείας τρυφής επώνυμος. 
Trypli. 1. II. — Ί I περικαλλής μάρτνς καί τής άγαθής μερίδος Άγάιθη. 
A g. 5. II. — Ό τής καλόν έκλαμπονσης χάριτος έπώνυμος Χαραλάμπης. 
Char. 10. II. — Βλάσιος ό μάρτνς αξιον τον μαρτυρίου καί τον προ τούτου 
βίαν αληθώς έπεδείξατο. Β1. 11. II . — Λέων δ μύγας έν θαύμασι. Leon. 
20. II. — Ό μύγας καί περιφανής τω όντι Ταριίσιος. Таг. 25. II. — Τούς 
μαρτυρικούς άγώνας καί τά παλαιό μ·ατα γενναίως έν Άμασεία διηνυκώς δ 
καλόν έν μάρτυσι λάμπων Θεόδωρος. Eiltr. 3. III. — Ό μέγας ουτος καί 
περίδοξος Κόνων. Сон. 8. III. — Ό μύγας ουτος καί σοφός Θεοφάνης, ό τής 
Χριστού θεοφανείας διαπρύσιος κήρνξ. Theopli. 12: III. — Ό μύγας ουτος καί 
θαυμαστός Γρηγόριος κτλ. Greg. 14. III. Cp. Ό μέγας ουτος καί θαυμαστός 
Τσάκιος. Is. 3. VIII. — 01 τρεις τής Τριάδος πρυσκυνηταί Μανουήλ δ ένδο- 
ξος, δ περιφανής Σαβελ καί Τσμαήλ δ θαυμάσιος. Man. 17. λ I. — Ό κλεινός 
έν μάρτυσι καί μύγας Προκόπιος. Proc. 8. Λ II. — 7 / μυρεπώνυμος αν τη 
καί μεγάλη Μνρώπη. Myr. 1 4. VIL— Ό μέγας έν προφήταις καί θαυμαστός 
Τίλίας. El. 20. VII. — HI καλλίστη γυναικών Εύπραξία, ή τη κλήσει κατάλ- 
ληλον έσχηκ,νϊα την πραξιν. Eupr. 25. VII. — -Ό θείος καί μύγας Καλλίνικος. 
Call. 29. VIL - — -Ηουλίτταν γυναικών την καλλίστη ν . . . δ 'λόγος εις μέσον 
άγαγειν προτεθύμητ ai. lui. 30. VII. — Ευδόκιμου τού κατά Θεόν φερωνύμως 
εύδοκιμήσαντος τον βί ον έξηγεΐσθαι καλόν. ΕικΙ. 31. Λ II. — Τον θαυμαστόν 
’Λνδρέα τον στρατηλάτην. Andr. 19. VIII . — Τίτος δ περιφανής καί μέγας 
απόστολος. Tit. 25. Λ III. 
Сюда же можно присоединить тѣ случаи, въ которыхъ вмѣсто имени 
святого употреблено выраженіе τά κατά съ вин. над. (въ смыслѣ «свѣдѣнія 
о жизни», «житіе»): 
