ВИЗАНТІЙСКАЯ ЦАРСКАЯ МИНЕЯ. 
19 
Та μεν -κατά την μεγάλην ναύτην Μαρίαν. . . ούδείς ημΐν παραδέδωκε 
λόγος. Mar. 12. II. — Τά κατά τον Από στολον °Ονήσιμον βονλομένοις ημΐν 
διεξελϋεϊν. Οη. 15. II. — Τά κατά την μεγάλην ναύτην καί θαυμαστήν Ευδο- 
κίαν. . . εις διήγησιν προτί'θέμενα. Eud. 1 . III. — Τά κατά τον χρυσοΐς ώς 
είπεΐν εστεμμένον τοΐς μαρτυρικούς άυθεσι Χρύσανθον. Chrys. 19. III. — 
Τά κατά την я :αρΰένον 5 Αντωνϊναν καί τον Αλέξανδρον τον λόγον βονλο- 
μένου διαλαβεϊν. Ant. 10. VI. — Τά κατά τον μέγαν καί θαυμαστόν ’Ονού- 
φριον διηγεϊσθαι μέλλων Αγωνίσματα καί καλαΐσματα. Oïl. 11. VI . — -Τά κατά 
την μεγάλην μάρτυρα Βάσσαν δίκαιον άρα προς διήγησιν ύφαπλώσαι. Bass. 
20. VIII. 
Подъ эту же рубрику подведемъ шесть житій, начинающихся съ союза 
καί, предшествующаго краткому объясненію причины включенія даннаго 
житія въ сборникъ. Такое начало съ соединительнымъ союзомъ можно 
объяснить только желаніемъ автора показать, что оиъ считаетъ нужнымъ 
присоединить данное житіе къ предшествующимъ. Стало быть, такое на- 
чало само по себѣ служитъ доказательствомъ того, что одному автору при- 
надлежитъ не одно только данное житіе, а цѣлый рядъ ихъ. Такъ начина- 
ются слѣдующія житія: 
Καί Παύλου τον απλού . . . π ροτιθέμενος εις διήγησιν ο θαυμάσιος βίος 
πολλοΐς υπόδειγμα σωτηρίας γενήσεται. Paul. 18. III. — Καί τον Τωάννου 
τον τής κλίμακος βίον. . . διηγήσασθαι των βιωφελών καί αρίστων. Ιο. 30. III. — 
Καί το των άλλων άγιων τούς βίους διεξιέναι . . . βιωφελές άμα καί δίκαιον. 
Barth. 10. VI. — Καί τά περί Θεοδώρου τον κλεινού καί την Αρετήν επιφα- 
νούς διαλαβεϊν καί γραφή παραδούναι . . . δίκαιον άρα καί φίλον Θεφ. Tlieod. 
Cyren. 5. V II. - — Καί τον κλεινόν Διομήδην καλόν εις ύπόθεσιν προθεϊναι τ<]> 
λόγω. Diom. VIII. 16. — Καί το τής καλής ξυνωρίδος τ αυτής των αύταδέλ- 
φων διά Χριστόν μαρτυρίου . . . εις μέσον προθεϊναι κτλ. Flor. 18. VIII. 
IV. Отдѣльно стоитъ небольшой рядъ житій, въ которыхъ причина 
включенія ихъ въ сборникъ объясняется въ видѣ риторическаго вопроса , 
начинающагося также съ союза καί, который однако здѣсь не имѣетъ та- 
кого значенія, какъ въ предыдущихъ примѣрахъ, а служитъ лишь для уси- 
ленія вопроса. И въ этой рубрикѣ, подобно предыдущимъ, есть начала, 
столь близко сходныя между собою, что это сходство нельзя иначе объяс- 
нить, какъ принадлежностью ихъ одному автору. 
Καί τί των καλών εσομαι τφ βίοι διδονς . . . Aux. 14. II . — Καί τί 
μνήμης μαρτύρων τοΐς φιλομάρτυσι ποθεινότερου τε καί τιμιώτερον; Pamph. 
16. II. — Καί πώς άν τις ημάς Απαλλάξοι μώμου καί μέμψεως . . . Transi. 
Nie. 13. III . — Καί τις ονκ αν άγάσαιτο τον Έλισσ αίον βίον... Eiiss. 
2 * 
