В. В. ЛАТЫШЕВЪ. 
άλλά καί θεία; ζωής τήν μετονσίαν, 
ήλιον λάμψιν τής τριττής ϋεαρχίας, 
πάσης άληκτου χαράς τήν εύκληρίαν 
και βασιλείας Θεόν τήν κληρουχίαν. 
Eupli. (11. VII), G: 
άνοίξον αντω τήν πηγήν τον ελέους 
ημέρας υιόν ποίησαν άνεσπέρου, 
λύσιν αντω βράβευσα ΐ’ ημαρτημένων, 
πάσης χάριτος κοινωνόν αυτόν όεΐςον 
καί βασιλείας ουρανών κληρονόμον. 
Cer. (15. VII), 9: 
ίσχυν κατ' εχθρών καί τρόπαια καί νικάς, 
χώρας υποτάσσοντες αντω καί πόλεις, 
άρχηγονς αυτών καί πάντας ηγεμόνας κτλ. 
Athenog. (16. VII), 9: 
λύσιν χαριζόμενον τών επταισμένων, 
πάντων διόοϋντα καλών τί/ν μετονσίαν 
καί τών άγαθών τήν άείμονον χάριν. 
El. (20. VII), 14: 
ίσχυν καί κράτος κατά τών αντιπάλων, 
χειρός θεϊκής τό σθένος καί τήν χάριν, 
άύλονν μονών τήν φαιδράν κατοικίαν, 
ήλιου λάμχμιν τής τριττής θεαρχίας, 
λειμώνων θείων τήν ήδυτάτην τέρχριν, 
πάντων άγαθών τί/ν καλήν μετονσίαν 
καί βασιλείας ουρανών κληρουχίαν. 
Mar. Magd. (22. VII), 7: 
μεγίστης νικάς κατά τώι 1 αντιπάλων, 
ισχύος θείας κατ’ αυτών συμμαχίαν, 
χεΐρα κραταιάν, εύσθενή καί γενναίαν . . . 
ήρεμον ώς αν τό βασίλειον εζοι, 
λάμπον τροπαίοις καί νίκαις εστεμμένου 
πάσαις ευθηνονν πράζεσιν ενάρετους 
καί βασιλείας ουρανών έπαζίαις. 
Plioc. (23. VII), 4: 
. . .μήκος αντώ 
ζωής παράσχοις καί καλούν άφθονίαν, 
