В. В. ЛАТЫШЕВЪ. 
» > VJ 
о о 
ровъ, характеризующихъ религіозныя воззрѣнія автора, а также отношеніе 
его къ православнымъ и неправославнымъ императорамъ заняло бы слиш- 
комъ много мѣста, — ихъ можно найдти почти въ каждомъ житіи.. Поэтому 
мы ограничимся лишь нѣсколькими образчиками. Возьмемъ съ одной сто- 
роны отношеніе автора къ Константину Великому, а съ другой, напр., къ 
Льву Армянину. 
1) Τού μεγάλου Κωνσταντίνον τά χριστιανών εκϋνμως άρτι πρεσβενον- 
τος. Tlieod. Tir. (17. II), 12. — Τον μεγάλου Κ-νον τού πρώτως χριστιανών 
βασιλενσαντος. Agap. (18. II), 4. — "Αρτι Κ-νον τον πρώτους χριστιανών 
βασιλενσαντος τά c Ρωμαίων καλώς διεξάγοντος σκήπτρα. Eust. (22. II), 1. — 
Επί τών χρόνων Κ-νον τού πρώτον χριστιανών βασιλενσαντος, ον καί μέγαν 
καλώς ώνομάκασιν. Мат. (28. II), 2. — Κέρας ήμϊν σωτηρίας τον Θεόν άνε- 
γείραντος τον ευσεβή καί φιλόχριστον βασιλέα Κ-νον τον μέγαν. Ep. Chers. 
(7. III), 14 . — Κατά τους χρόνους ο ον τον μεγάλου βασιλέως Κ-νον τον 
πάνν. . . ό καλός ουτος καί θαυμαστός Κ-νος . . . Marc. (29. III), 1. — 
(θεός) κέρας ήμΐν σωτηρίας τον μέγιστον εν βασιλενσι Κ-νον άνεγείρας τον 
πάνν, τον τής άγιας Ελένης υιόν. Dor. (С. \ I), 3. 
2) Λέων ό ô υσσεβής Αρμένιος τών τής βασιλείας σκήπτρων έπιλαβό μέ- 
νος, ιός μ ή ώιρελεν, όεινώς τήν εκκλησίαν ετάραξεν. Tlieoph. (12. III), 15. — 
Δέοντος όε του δυσσεβονς τον βίον κακώς εκμετρήσαντος. ІЪІСІ. 18. — Λέων, 
τό γένος έλκων εξ Αρμενίων, τυραννικώς τών Ρωμαϊκών, ώς μή ώφελε, 
σκήπτρο ον επιλαμβάνεται. Nie. (13. III), 3. — 'Αρτι τον πικρόν Λέοντος κακώς 
την ζωήν άπορρήξαντος. ibid. 6. 
Соотвѣтственно такому отношенію, при упоминанія о вступленіи па 
престолъ языческихъ пли еретическихъ царей, враждебно относившихся къ 
истинной вѣрѣ Христовой, очень часто встрѣчается вводное ιός ούκ (пли μή) 
ώι/ελε. Примѣры: 
τό ' Ρωμαίων σκήπτρα διέπων ήν, ώς ούκ ιόφελε. Chers. (7. III), 1. — 
τών τής βασιλείας σκήπτρων επιλαβόμενος, ώς μή ώφελεν. Th. (12. III), 15. — 
τών ' Ρωμαϊκών , ώς μή ιόφελε, σκήπτρων επιλαμβάνεται. Nie. (13. III), 3. — 
τά τής ' Ρωμαϊκής επικράτειας, ώς ούκ ιόφελε, όιιϋυνόν τοον σκήπτρα. Tropli. 
(21. III), 1. — τό c Ρωμαϊκά σκήπτρα διέποντος, ιός ούκ ώφελε. Luc. (3 . Λ I), 
1,- — τό τής βασιλείας, ιός μή ώφελε, σκήπτρα παρα λαβόντος. Aquil. (13. А I), 
3. — τής 'Ρωμαίων, ώς ούκ ώφελεν, αρχής τά σκήπτρα διέποντος. lui. (21. 
Μ), 1. — τών βασιλικών σκήπτρων κακώς καί ώς μή ώφελεν επιλαβομένον. 
Eus. (22. VI), 4. — Διοκλητιανοϋ τήν ' Ρωμαίων βασιλείαν, ώς ούκ ώφελε, 
διαζωσαμένου. Tlieod. (5. VII), 2. — τού κακώς τά τής βασιλείας εμπιστεν- 
ΰέντος σκήπτρα καί ώς μή ιόφελε. Mart. Nie. (10. Λ II), 1. — τό ' Ρωμαίων 
σκήπτρα διέποντος, ιός μή ιόφελε. Laur. (10. Λ III), 1. — τήν βασίλειον άρχήν, 
ιός ούκ ιόφελε, κατά τι)ν Νικομήδους διέποντος. Agatli. (22. A III), 1. 
