40 
В. В. ЛАТЫШЕВЪ. 
Dom. (24. III), 1; lui. (21. Λ I), 6.- — τδ τον <3. ε. ό κακομήχανος αρχών. 
Eutr. (3. III), 7. — το τον δ. ε. ό παράνομος αρχών. Luc. (3. ΥΙ), 9; Myr. 
(14. λ II), 4. — το τον ô. ε. ο κατάρατος αρχών. Flor. (18. VIII), 5. — το 
τον ό. δ βασιλεύς ε. Paul. (8. VI), 3. — τδ τον δ. ε. δ δεινός Ουρβανός. Christ. 
(24. Λ II), G.· — -го τον δαίμονας δργανον δ Αέων. Paul. (8. VI), 1. 
ό) Сравненіе мучителей но жестокости съ дикими звѣрями: δ Όηρίον 
μάλλον ή άνθρωπος άρχων. Pap. (4. II), 4. — θ. [ μάλλον ] ή άνθρωπος. Ones. 
(15. II), 8 .· — δ θηρίον [μάλλον] ή άνθροοπος δ δνσσεβής ήγεμών. Sab. (11. 
111), 3. — ό καί θηρίων αυτών άγριώτερος. Phot. (20. III), 8. — θ. ώσπερ 
μανιωδώ ς εΐπεν. Luc. (3. VI), 5. — ϋηρίων αυτών ωμότερος ώφθης. Fehl’. (2 δ. 
\ I), 9. — θηρίων, ώς είπείν, ανήμερων δεινότεροι. Audi'. (19. А III), 10. — τού 
καί 'θηρίων αυτών ώμοτέρον. Myr. (21. VIII), 6. — ό θήρ καί ούκ άνθρωπος. 
Pamph. (16. II), 6; Theoph. (12. III), 4. — τί ονν δ θήρ καί ον βασιλεύς. 
Paul. (27. Λ II), 13. — Θήρες ώσπερ δραμόντες οί δνσσεβεΐς. Dom. (24. III), 
2. — Θήρες ώσπερ είσπηδήσαντες οί άλάστορες. Fehl'. (25. λ I), 4. 
При нервомъ упоминаніи въ житіи о какомъ-нибудь святомъ епископѣ 
нлп вообще покровителѣ христіанства нерѣдко присоединяются краткія хва- 
лебныя характеристики. 
Παρθένιος ό πάντα χρηστός. Parth. (IL 7), 20. — δ στερρδς της εκκλη- 
σίας πύργος τε καί θεμέλιος ΙΙιόνιος δ σοφός. Pion. (III. 15), 1. — Ταράσιος 
ήν δ σοφός. Xicepli. ( \ I. 2), 3. — Ζωτικός ήν δ καλός, ibid. 4. — ° Ανθέμιος 
οντος ήν δ κλεινός. Parth. (4L 11), 13. — Εντόλμιος ήν δ καλός; Εύθάλιος 
ήν δ σοφός. Aquil. (VI. 13), 2. — Ίωάννην, τδ τών άσκητών εγκαλλώπισμα. 
Sym. (VII. 21), 1 .- — -Ιωάννης δε ήν δ κλεινός. Steph. (VIII. 2), 3. — Αγά- 
πιος οντος ήν δ καλός. Dass. (Λ III. 20, 3). 
Говоря о характеристикахъ, весьма интересно отмѣтить манеру автора 
пользоваться какъ для хвалебной, такъ и для отрицательной характеристики 
тѣхъ пли другихъ лицъ ихъ личными именами и посредствомъ своеобразной 
игры словъ выводить характеристику изъ значенія личнаго имени. Выписы- 
ваемъ по возможности всѣ относящіеся сюда многочисленные примѣры ради 
нхъ значенія для выясненія литературныхъ пріемовъ автора. 
τδ ιερόν σον καί παρθενικδν όντως, ΙΙαρθένιε, σώμα. Parth. (7. II), 11. — 
Σαπρίκιος τις . . . την τής ψυχής σαπρίαν προμηνύων εκ τον ονόματος. 
Xiceph. (9. II), 2. — Νικηφόρος μάλ?.ον αναφανείς έκ τον πράγματος ή τον 
ονόματος καί νικήσας ον πλάνην μόνον, αλλά καί πάθος μνησικακίας. ibid. 
13. — ό τής καλόν εκλαμπονσης χάριτος επώνυμος Χαραλάμπης. Char. 
(10. II), 1. — Ευγένιος δ τής αληθούς ενγενείας επάξιος. Mar. (12. II), 2.- — - 
Θεόφιλος φερο)νύμως ώνομασμένος. Aux. (14. II), 12. — Κόσμια φερωννμως 
ώνομασμένη. ibid. 27. — δ Θεού τώ δντι δού/.ος θεόδον/.ος. Pamph. (16. II), 
8. — -Εύσεβία τις φερωννμως καί κληθεϊσα καί ζώσα. Th. Τ. (17. II), 11. — 
