В. В. ЛАТЫШЕВЪ. 
46 
сылаемые такимъ пунктамъ. Приводимъ выписанное нами далеко ne полное 
собраніе примѣровъ. 
τί ουν τδ εντεύθεν. Mar. (12. II), δ; Leou. (20. II), 5; Eust. (22. II), 
5; Phot. (20. III), 4: Ion. (28. III), 3; Petr. (29. Λ Γ Ι ), 11 . — τί τύ εντεύ- 
θεν. Max. (19. II), 11; Petr. (29. VI), 3; Pant. (27. VII), 5; Im. (16. VIII), 
6: Tit. (25. VIII), 5. — τί ovv εντεύθεν. Pant. (27. VII), 7;Myr. (8. VIII), 
6. — τί ουν το έξης. Andr. (2. III), 8; Hyp. (5. III), 10; lud. (19. VI), 3; 
Poem. (27. VIII), 2. — τί ovv το μετά ταϋτα. Eutr. (3. III), 7. — το ôè 
μετά ταϋτα τί. Tych. (16. VI), 4. — τί τοίνυν το μετά ταϋτα. Blach. (2. 
VII) , 7. — τί το μετά ταϋτα. Mar. (28. II), 8; Eud. (31. VII), 10. — εϊτα 
τί. Eupr. (25. VII), 7; Pant. (27. VII), 4; Phot. (12. VIII), 4; Ass. (15. 
VIII) , 5, 17. — τί γίνεται. Nie. (2. VI), 3; Theod. (19. Λ II), 2; Im. (16. 
VIII), 7. — καί τί γίνεται. Mar. (28. Il), 5; Chrys. (19.111), 11; Pant. (27. 
VII). 3; Iren. (23. VIII), 2. — τί ovv γίνεται. Aux. (14. Il), 4; Ion. (28. 
III), 7; Proc. (8. VII), 25; Ass. (15. VIII), 8. — εκ τούτον τί γίνεται. 
Theod. (17. II), 14. — εξ ον τι γίνεται. Agap. (18. II), 3. 
ό τοίνυν έχθιστος δαίμων. . . τί ποιεί. Alex. (17. III), 9. — τί ποιεί. 
Im. (16. VIII), 4. — και τί ποιεί. Mart. (13. II), 3; Leon. (20. II), 1 1; Eust. 
(22. II), 5; Chers. (7. III), 8; Call. (22. III), 6; Sym. (21. VII), 4. — και 
τί ποιονσιν. Mar. (28. II), 9; Ion. (28. III), 8. — τί ovv ποιεί. Dav. (26. 
VI), 3.· — τί ovv προς τοΐς άλλοις έποίει. I )iom. (16. \ III), 2. 
και δπο)ς. Ιιη. (16. VIII), 2.- — καί ποιον τούτο. Ioau. (29. VIII), 5. — 
καί τί γάρ ή μήτηρ. Alex. (17. III), 13. — πού γάρ καί ήλπιζε ζην τούτον. 
Th. (8. II), 16. — πώς γάρ. Flor. (18. VIII), 3. — τά της μοιχαλίδος . . . 
οποία. Ioau. (29. VIII), 2. — τις αϋτη (sc. εορτή). Deip. (31. λ III), 1. — - 
τις γάρ καί ήνεγκεν κτλ. Ass. (15. VIII), 4. — ο άρχιμάγος τί των δεινών ούκ 
επήγεν αυτό). Abr. (3. II), 2. — τις άρα παραατήσει λόγος. Agap. (18. II), 
25. — τί ουν οΐεσθε παθεΐν τήν μητέρα τούτων άκούουσαν. Poem. (27. VIII), 
3. — τί δει τά πολλά λέγειν. Sym. (21. VII), 17; Moys. (28. VIII), 6. — τί 
χρή τά πολλά λέγειν. Dam. (7. Λ III), 7; Moys. (28. VIII), 6. — τί τά καθ’ 
εκαοτον λέγειν. Eud. (31. VII), 3. — τί ουν ό ασύνετος. Man. (17. VI), 8. — 
τί ουν ή καλή μήτηρ. Eupr. (25. Λ II), 3. — τί ο nr οι σογοί τού κακουογεϊν 
μιαροί ιερείς. Pant. (27. VII), 10. 
Переходя къ разсказу о томъ или другомъ событіи, на которое авторъ 
желаетъ обратить вниманіе читателей, онъ охотно пользуется выраженіемъ 
ήν δράν или ήν ίδεϊν (съ прим.), посредствомъ котораго представляетъ собы- 
тіе какъ бы происходившимъ предъ глазами читателей. Примѣры: 
ήν πικροτάτην δράν τφ μάρτνρι τήν βά σανόν έπαγομένην. Tryph. (1. II), 
13. — ήν ίδεϊν σάρκας άποσπωμένας καί καταπιπτονσας εις γην. Pap. (4. II), 
4. — ήν ί. τείχος ώς άλλο ταντην. A g. (5. Il), 9. — ήν ovv ί. τότε π /.ήθος 
