ВИЗАНТІЙСКАЯ ЦАРСКАЯ МИНЕЯ . 
49 
λιοτο των άνϋέων σοφώς συλλεξάμενος. Ιο. (30. III), 2. — ώς ή σοφή μ. των 
άνϋέων τά κάλλιαν α. . . συνελέξατο. Dav. (2 G. VI), 2. 
Бъ тѣхъ нерѣдкихъ случаяхъ, гдѣ автору приходилось разсказывать о 
пѣсколькихтГдѣйствіяхъ одновременныхъ пли быстро слѣдовавшихъ одно за 
другимъ, встрѣчается одинаковый литературный пріемъ: употребляются 
краткія паратактическія предложенія, слѣдующія одно за другимъ аспиде- 
тически, при чемъ сказуемыя ставятся обыкновенно въ praesens historicum. 
Получается живой лаконическій разсказъ, въ которомъ дѣйствія быстро 
смѣняются одно другимъ какъ бы предъ глазами читателя или слушателя. 
Богъ нѣсколько примѣровъ такого лаконизма. 
Theod. Str. (8. II), 15: Τστώσι τοίνυν al κολααταί τον σταυρόν, τον 
αθλητήν προσηλούστ πολλά τά βέλη τη σαρκί τούτον πέμπονσι: μεστόν αυτόν 
ποιον σι τραυμάτων κτλ. 
Mar. (12. II), 9: ' Ημέραι παρήλθον ούχί σνχναί' τϊκτει τό γνναιον ό 
πανόοχεύς τό τεχϋέν, αρρεν τνγχάνον, άράμενος τη μονή ιμέρων τίϋησι, τά 
όμοια ή και πρότερον λέγων. τη Μαρία τό βρέφος, έξοι της μονής διαγούση, 
προσρίπτεται κτλ. 
Chers. (7. III), G : Τίνος υιόν των της πύλεως πρώτων κάμπτει νόσου 
πληγή, και ή πληγή θάνατον αυτά) προξενεί, θάπτεται τοιγαροϋν ό νεανίσκος 
τής πόλεως έξω · πενϋούσι τούτον οι τεκόντες παρακαθήμενοτ όναρ αύτοΐς ό 
νέος εφίσταται κτλ. 
Paul. (8. VI), 6: Κατέλαβε τον τόπον ό πατριάρχης, τελεί την θείαν 
μυσταγωγίαν κατά τήν όηλ ωϋεΐσαν μονήν, άνορνττει τόπον έκκαλνφθέντ a 
τούτοι, πολλά καταδίκων ευρίσκει κείμενα σώματα, μέγιστον εκεϊσε λίθον όρά, 
τούτον αραι κελεύει ' ήρθη τό πάμμεγα τού λτθου χρήμα ■ μύρων ήδνπνύων 
οσμή κηρύττει τόν μάρτυρα κτλ. 
lui. (21. VI), 5 extr. : Εΐπόν σοι πολλάκι·ς καί πάλιν ερώ' ού ϋ·όω δαί~ 
μοσιν ον φοβούμαι σου τάς βασάνους. έχεις εξουσίαν τού σώματος * ποιεί τό 
σοι παριστάμενον. 
Ρι юс. (8. VII), 21 . . . τήν άρχήν αυτού Φλαβιανύς διαδέχεται. . . ούδεν 
ήττων εις κακίαν Ουλκίωνος' τή Καισαρεία προσβάλλει, μανθάνει καί οντος τό 
γενναΐον τού μάρτνρος ’ πα ρίστησι τούτον έρωτά κτλ. 
Ср. еще: Zos. (20. VI), G; Agr. (23. VI), 5; Troc. (8. VII), 20, 21, 
25; Cer. (15. VII), 5; Лет. (18. VII), 7;.Sym. (21. VII), 10; Eupr. (25. 
VII), 7; Pant. (27. VII), 3, 7 bis, 11, 12, 13, 15; Stepli. (2. VIII), 5; 
Marc. (14. VIII), 2; Ass. (15. VIII), 3, 5; Hadr. (26. VIII), 13 и др. 
Изъ другихъ стилистическихъ особеігаостей, охотно примѣняемыхъ 
авторомъ ради украшенія рѣчи, заслуживаютъ быть отмѣченными: 
а) плеонастическое употребленіе синонимовъ въ одной н той же Фразѣ, 
какъ, напр.: 
Зап. ІІст.-'Ічіл. Отд. 
4 
