В. В. ЛАТЫШЕВЪ. 
50 
ή σύμπνοια καί τό ομόψυχον. 40 mart. (9. III), 2. — το όμο'ψύχως 
έχειν καί δμοφρόνως. ibitl. 5. — θεούς διασνρειν και έξελέγχειν. Trypli. (1. 
II), 16. — περιβολαΐς αυτόν και ασπασμούς ήγαλλεν. Th. Stl‘. (8. II), 7. — επέ- 
ραστος ήν και αίδέσιμος ούκ άνθρώποις μόνον. Blas. (IL 11), 1. — ώς ήκου- 
σεν, ώς έπέγνω. Agap. (II. 18), 17 .- — τών τό παράδοξον εχόντων και δια- 
φανές. Hyp. (III. 5), 1 . — καί πώς αν τις ημάς άπαλλάξοι μώμον και μεμ- 
ψεως. Niceph. (ΙΙΓ. 13), 1. Cf. Steph. (2.УІІІ), 1 . — ένθεν τοι και λαμβάνει 
φόβος άπαντας και τρόμος πολύς. Alex. (III. 17), 10. — ώοε'ι ϋδωρ εξεχύθη 
και διεσκορπίσθμ πας ο καταχεθείς αυτών μόλυβδος. Phot. (III. 20), 7. — 
έκπληκτος ή μάρτυς γενομένη καί έκθαμβος. Alex. (VI. 10 ), 5 . — τό νέον της 
ηλικίας παρρησιά ζε σθ а ί σε πεποίηκεν καί άλαζονεύεσθαι. Hyac. (VII. 3), 4. — 
σννέτριβε καί ουνέθλα. Sym. (VII. 21), 17. — ήσαν άφωνοι πάντες οί θεοί καί 
κωφοί. Pant. (VII. 27), 10. — ούτο) ζών καί οντω βίους. Eud. (VII. 31), 
4. — rà τών χριστιανών κακού ν τε καί διαφθείρειν. Eupl. (VIII. 11), 1. — 
τά τών ειδώλων αύξειν τε καί έπαίρειν. ïbid. — ήγχεν αυτούς ο τών εκείνου 
λόγων έλεγχος καί άπέπνιγε. Мах. (А III. 13), 6 . — μεγίστων λίθων ου μπήξει 
τε καί στερρότητι. Маге. (А III. 14), 3. — εν ταϊς π ολεμικαις ουμμίξεοί τε καί 
προοβολαίς. Andr. (VIII. 19), 2 . — γράμμασι τούτον διαφοβεϊν έπεχείρει καί 
ουνταράττειν . ibid. 4. — τον ήσυχον διήνυε καί άνακεχωρημένον βίον. Poem. 
(VIII. 27), 4. — διά σπουδής όσης τιθέμενοι τό όμοφρονεϊν εκείνο) καί όμο- 
γνωμονεΐν. СаШп. (VIII. 30), 3. 
б) Хіазмы, изъ коихъ въ видѣ примѣровъ отмѣтимъ: 
τώ τής κόμης δασεϊ καί τώ τραχεΐ τής περί βολής. Aux. (II. 14), 16.- — 
κοχφοί καί άλαλοι τό λαλεϊν καί άκούειν ελάμβανον. Theoph. (III. 12), 18. — 
τό νέον τής ηλικίας καί τό τής ώρας τερπνόν. Luc. (VI. 3), 7. — ώς ειη τά 
χριστιανών πρεσβεΰων καί διαπτνων τά τών Ελλήνο)ν. lui. (Α'Μ. 21), 2. — 
τις γάρ νουν έχων ανϋρωπος τά χείρονα τών κρειττόνων αίρήσεται καί τών 
άϊδίων τά πρόσκαιρα. Eust. (Α 7 ΙΙ. 28), 2. — νικώσι τούς λογικ.ούς τά άλογα 
καί τά άγρια τούς ημέρους πλασθέντας. Laur. (Α Γ Ι II. 10), 3 . — -τυφλοί έφοι- 
τίξοντο, ήνωτίζοντο κωφοί, χωλών βάσεις ύπεστηρίξοντο. Ass. (A III. 15), 7. 
в) Анафора, примѣрами которой могутъ служить слѣдующія выра- 
;кенія: 
άπαλλιαγήση, ώ γύναι, άπαλλαγήση γείτονος πονηρού. Th. Str. (II. 8), 3. — 
στήσόν μοι, στήσον τό τοσούτον κακόν. Aux. (II. 14), 15. — τά Άρείου φρο- 
νο όντας, τά 3 Α. πνέοντας, τά Ά. ζώντας καί τρεφομένους. Eust. (II. 22), 3. — 
εύγενών μέν τό κατά σάρκα,... εύγενών δε καί τό κατά πνεύμα, ο δή καί άληϋε- 
στάτην ευγένειαν καλώς οί καλώς φρονοϋντες λέγουσιν. Theoph. (III. 12), 1. — rà 
χριστιανών έφρόνει, τά χρ-νών ήσπάζετο, τά χρ-νών αύξειν διά σπονδής ετίθετο. 
Metr. (VI. 4 ), 2. — 7 να τί ώσπερ μία τών αφρόνων γυναικών έλάλησας; ϊνα τί 
