ВИЗАНТІЙСКАЯ ЦАРСКАЯ МИНЕЯ. 
59 
τον αριθμόν καί είκοσι προς τοϊς εκατόν, ibicl. 8. — χρόνοι παρήλθον δέκα 
πρός τοΐς επτά. Alex. (17. III), 9. Cp. χρόνοις εν επτά προς τοΐς δέκα. 
il) kl. 10. — έβδομον άγοντος καί δέκατον προς τοΐς εκατόν χρόνον τής ηλικίας. 
Metr. (4. VI), 5. — εις επτά προς τοΐς εκατόν της ζωής σου χρόνους παρ έκ- 
τα θείσης. Dor. (G. VI), 5. — ζήοας χρόνους είκοσι προς τοΐς εκατόν. 12 ар. 
(30. VI), 9. — χρόνους οκτώ προς τοΐς δέκα..: διετέλεσεν. Golind. (13. 
VII), 3. — γυναίκες διήγον τριάκοντα προς ταΐς εκατόν. Eupr. (25. \ II). 2. — 
τριάκοντα πρός τοΐς τρισίν έτη γενό μένος. Eud. (31. VII), 4. — οκτώ παρήλ- 
θον επί δέκα μήνες μετά τον 'θάνατον, ibid . 8. — τάλαντα εξήκοντα καί 
εξακόσια πρός τοΐς τρισχιλίοις. Масс. (1. VIII), 3. — εγγύς που χρόνων δέκα 
πρός τοΐς εκατόν ετύγχανεν. Eus. (5. VIII), 1. — δύο χιλιάδας αργυρίου πρός 
μυριάδι μια. Im. (16. VIII), 7. — χρόνους, ιός φασι, τρεις πρός τοΐς είκοσι. 
Anth. (24. VIII), 6. — λέγεται τέσσαρας πρός τοΐς ενενήκοντα χρόνοις βιώναι. 
Tit. (25. VIII), 5. — δύο καί τριάκοντα πρός μησίν εξ τά επί γης άπαντα 
διανύσας έτη. loan. (29. VIII), 8. 
Въ заключеніе отмѣтимъ еще неоднократно (наир., 10 mart. (5. λ’ Г), 
1; Mar. (17. VII), 1; Anclr. (19. VIII), 1 п др.) встрѣчающееся выраженіе 
κατ’ εκείνο καιρού или το κατ’ εκείνο καιρού (Agr. (23. VI), 1; Baut. (27. 
VIT), 2) для обозначенія одновременности событій. 
И. Очень близкое сходство наблюдается въ способахъ обозначенія 
именъ городовъ. Чаще всего, конечно, они обозначаются обычными собствен- 
ными именами, по кромѣ того на всемъ протяженіи интересующихъ насъ 
сборниковъ можно наблюдать два излюбленныхъ способа изысканной замѣны 
собственныхъ именъ: а) города, названные но именамъ основателей или ка- 
кихъ-либо знаменитыхъ дѣятелей, называются именами этихъ лицъ въ род. 
над. (gen. poss.) съ членомъ и подразумѣваемымъ или выраженнымъ сущ. 
πόλις, наир., ή Αλεξάνδρου (πόλις) = Αλεξάνδρεια (ср. у насъ «градъ св. 
Петра» = Петроградъ); б) подобнымъ же образомъ ставится род. падежъ 
названія гражданъ даннаго города съ членомъ и подразумѣваемымъ или 
выражаемымъ словомъ πόλις. Примѣры: 
а) τήν 'Αδριανού δε πόλιν καταλαβών. Max. (19. Il), 6 . — ή Αλεξάν- 
δρου. Andr. (2. III), 7, 8, 10; Barth. (11. VI), 8; Anat. (7. VII), 1; Proc. 
(8. VII), 2. — ή Ά-δρου πόλις. Andr. (2. III), 11. — ή Άντιόχου. Dom. (24. 
III), 1; 12 ар. (30. VI), 2; Eus. (5. VIII), 1. — ή Άττάλου πόλις. Andr. 
(2. III), 13. — ή Βύζαντος. Leon. (20. II), 7; Metr. (4. VI), 2 bis; Hadr. 
(2G. λ III), 15 bis .- — ή Θεοδοσίου πόλις. Dom. (7. VIII), З. —τών τής 
Κλαυδίου πολιτών ϋνγάτηρ ενός. Aux. (14. II), 11. — ή Κωνσταντίνου. Απχ. 
(14. II), 2, 21; Th. (17. Il), 12; Agap. (18. II), 14, 2G; Таг. (25. II), 2; 
Theopli. (12. III), 15; Nie. (13. III), 7; Nie. (2. VI), 1; Metr. (4. VI), 5; 
