византійская царская минея. 
61 
мучителей, противниковъ Христовой вѣры и т. п. Въ первомъ случаѣ упо- 
требляется въ разныхъ варіантахъ выраженіе «предавать духъ (или душу) 
въ руки Создателя» (или ангеловъ), рѣже «удаляться къ Господу». Индиффе- 
рентное обозначеніе смерти встрѣчается въ весьма разнообразныхъ Форму- 
лахъ, изъ коихъ многія, однако, повторяются неоднократно въ разныхъ жи- 
тіяхъ и, стало быть, также могутъ свидѣтельствовать въ пользу единства 
автора, подобно близко сходнымъ между собою Формуламъ, употребляемымъ 
для презрительнаго обозначенія смерти. Приводимъ примѣры для всѣхъ 
трехъ рубрикъ. 
а) τήν ψυχήν εις χεϊρας του δεδωκότος παρέϋετο. Лих. (14. Il), 28. — 
παρατίϋησι Χριστώ την ψυχήν. Mart. (13. II), 8. — ήσυχη το πνεύμα παρέ- 
ϋετο τφ Θεφ. Th. Τ. (17. II), 10. — την ψυχήν χεροί παρατίϋ εται τον θεόν. 
Leo Cat. (20. II), 16. — χερσί τον πλάσαντος την ψυχήν παρατίθεται. Таг. 
(25. II), 1 1. — τήν ψυχήν εις χεϊρας παρέϋου τον πλιίοαντος. Nest. (27. II), 
7. — τήν μακαρίαν ψυχήν χερσίν άγγέλων παρέϋετ ο. Andr. (2. III), 12.- — - 
εις χεϊρας Θεόν τάς ψυχάς οι μάρτυρες ενδόξως παρέϋεντο. Eutr. (3. III), 8. — 
τήν μακαρίαν αυτόν ψυχήν χερσίν άγγέλων παρέϋετο. Chers. (7. III), 8. — 
παρέϋετο τήν ψυχήν τφ κυρίομ. ibid. 12. — εις χεϊρας Θεόν το πνεύμα παρέ- 
ϋετο. Con. (8. III), 11. — τφ Θεφ παρέϋεντο τάς ψυχάς. 40 mart. 13. — 
τήν ψυχήν άγαλλόμενος εις χεϊρας Θεόν παρατέϋεικας. Pion. (15. III), 9. — 
τφ κυρίω το πνεύμα παρέϋετο. Clirys. (19. III), 9. — εις χεϊρας άγγέλων πα- 
ρέϋεντο τέις ψυχάς. Phot. (20. III), 8. — τό πνεύμα χερσί παρέϋου Θεού. 
ibid. 9. — παρέϋεντο χερσίν άγγέλων τά πνεύματα. Troph. (21. III), 5. — 
τήν ψυχήν καί αυτί) χερσί παρέϋετο τού ποιήσαντος. Call. (22. III), 8. — 
τήν ψυχήν εις χεϊρας τού πλ.άσαντος παρατίθεσαι, ibid. — τάς ψυχάς υμών 
σεμνώς εις χεϊρας Θεού παραϋέμενοι. Troph. (23. 111), 7. — τά πνεύματα χερσί 
Θεού παρέϋεσϋε. Phil. (27Γ III), 1 3 . — εις χεϊρας Θεού ζώντος τδ πνεύμά σου 
παρέϋου. Jon. (28. III), 8. ■ — τήν ψυχήν χερσί παρέθον Θεού. Luc. (3. Λ Ι), 
11. — τήν ψυχήν τφ πλάσαντι παραϋέμενος. Ι)θΓ. (6. VI), 5. — άγγέλων χερσί 
τήν ψυχήν παραϋέμενοι . Theod. (7. VI), 6. — χερσί Θεού τδ πνεύμα παρέϋετο. 
Onuphr. (12. VI), 7. — χερσί Θεού τδ πνεύμα παρέϋου. Aquil. (13. VI), 7.— 
Θεφ τδ πνεύμα παρέϋετο. Dida (15. VI), 6. — τήν ψυχήν εις χεϊρας άγγέλων 
παραϋέμενος. lui. (21. VI), 9. — τδ πνεύμα χερσίν άγγέλων παρέϋετο. Hyac. 
(3. VII), 7. — τήν ψυχήν χερσί τού πλάστου παρέϋετο. Procl. (1 2. VII), 6. — 
Θεφ τδ πνεύμα παρατίϋης. ibid. 8. — χερσί Θεού τήν ψυχήν παρατίϋησιν. 
Mar. Magd. (22. VII), 5. — τφ Θεφ τδ πνεύμα παρέϋετο. Phocu (23. VII), 
3. — τδ πνεύμα τφ Θεφ παρατίθεται. Christ. (24. VII), 13. — χερσί Θεού τδ 
πνεύμα παρέϋετο. Eupr. (25. VII), 8. — τδ πνεύμα χερσί τού δεδωκότος παρ- 
έϋετο. Eust. (28. VII), 4. — τδν Θεδν δοξολογών χερσίν αυτού παρέϋου τδ 
μνεύμα. Call. (29, VII), 5. — χερσί τού πλάσαντος τδ πνεύμα παρέϋου. lui. 
