02 
В. В. ЛАТЫШЕВЪ. 
(30. VII), 5 . — χερσίν άγγέλων παρέϋου τήν ψυχήν. Eleuth. (4. "VIII), 6. — 
χερσί Θεού την ψυχήν παραϋέμενος. Eus. (δ. \ III ), 7. — τά πνεύματα οί άγιοι, 
τφ κυρΐφ παρέϋεντο. Ste]»h. (9. Λ III), 6. — το πνεύμα χεροιν άγγέλων παρέ- 
ϋετ ο. Laur. (10. Λ III), 6. — το πνεύμα χερσϊ παρέϋετο τού θεού. ibid. 7.· — 
τά πνεύματα αυτών τώ κύριοι παρέϋεντο. Phot. (12. VIII), 10. — χερσίν άγγέ- 
λων τήν ψυχήν παρατίθεται. Max. (13. VIII), 7.· — χερσί φίλαις τούτο /sc. 
το πνεύμα] τού υιού παραϋεΐσα. Ass. (15. VIII), 5. — Θεφ παρέϋεντο τά 
πνεύματα χαίροντες. Flor. (18. \ III), 3. — το πνεύμα Θεόγνιο ς χερσίν άγγέ- 
λων παρέϋετο. Bass. (20. Λ III). 2. — το πνεύμα παρέϋου χερσί Θεού τού 
πλάσαντος. ibid. 8. — τώ κύριοι το πνεύμα παρέϋετο. Antli. (2 4. 'Λ III). 7. — 
το πνεύμα τφ κυρίω παρέϋετο. Hadr. (26. λ III), 12 . — τήν ψυχήν χερσί τού 
δεδωκότος παρέϋετο. ibid. 16 . — χερσί τού δεδεοκυτος παρέϋου το πνεύμα. 
Poem. (27. VIII), 8. 
χερσίν άγγέλων τήν μακαρίαν όντως ψυχήν εναπέϋετ ο. Agap. (18. II), 
56 . — χερσί τού πλάσαντος τήν ψυχήν εναπέϋε το. Andr. (2. III), 11 . — τά 
πνεύματα ταΐς τού πλάσαντος χερσίν οί μάρτυρες εναπέϋεντο . Dom. (24. III), 
3 . — χερσίν άγγέλων τάς ψυχάς εναπέϋεντο. Leont. (18. VI), 7. — τήν ψυχήν 
χερσί τού πλάσαντος εναπέϋου. ibid. 10. — τήν ψυχήν ο άγιος χερσί τού πλά- 
σαντος εναπέϋετο. Tlieod. (5. VII), 5. — τήν καλλίνικον ψυχήν χερσί τού πλά- 
σαντος εναπέϋετο. Myr. (14. λ II ), 4 .- — χερσίν άγγέλων εναπέϋου το πνεύμα. 
Eupl. (11. VIII), 7. 
χερσί Θεού παραδίδως το πνεύμα. Ahr. (II. 3), 3. — πάρέδωκε τήν ψυ- 
χήν τφ κυρίω. Diom. (16. \ III), 5. — προς τον π οϋούμενον Θεόν εξεδήμησε. 
Aux. (24. II), 23. — προς κύριον έξεδήμησε. Agap. (18. II), 17; 12 ар. (30. 
VI), 7; Eupr. (25. VII), 4; Myr. (8. VIII), 6. — προς κύριον έξεδ ήμησας. 
Çyv. (28. VI), 4 .· — προς κύριον εκδημείς. Call. (30. VIII), 5 . — προς ον 
ήγάπησας Θεόν εξεδήμησας. Paul. (18. III), 8. 
τήν αγίαν ή μάρτυς χερσί τού πλάσαντος ψυχήν άποτίϋεται. Ag. (5. Il), 
7. — το πνεύμα χερσίν άποϋέσϋαι τού πλάσαντος. Agr. (23. VI), 7. — ό μάρ- 
τυς τήν ψυχήν άιρήκε χερσί τού ποιήσ αντος. Char. (10. II), 12 . — τήν ψυχήν 
εις χεΐρας τού δ η μι ο υ ργή σ αντος δίδως. Unes. (15. II), 9. — προς άπονον καί 
άνώλεϋρον μεταβεβηκύτα ζω ήν. Andr. (2. III), 4. — προς ζωήν μετέβησαν τήν 
άνώλεϋρον. Leont. (18. Λ I), 8. — προς τάς άύλους καί ά θανάτους σκηνάς 
μεταβαίνεις. Dav. (20. VI), 4. — προς τήν άνώλεϋρον ζωήν μεταβέβηκε. 12 ар. 
(30. VI), 2. — πρδς τάς άϋανάτους μετέβη σκηνάς. ibid. 3. — προς τάς άύλους 
μεταβαίνει σκηνάς. ibid. 6. — τών τήδε μετατε ϋέντος. Leon. (20. II), 3. 
πρδς τάς άιδίους μετετέϋης μονής. Andr. (4. \ II), 5. — τής παρούσης ζωής 
μετέϋηκε τά σά τέκνα Θεός. Andr. (2. III), 4. — τήν ζωήν μετ αϋεμένου πρδς 
τά ουράνια. Metr. (4. A I), 2. — πρδς τήν άνώλεϋρον ζωήν μετατίθεται. 12 ар. 
(30. \ I ), 11. — πρδς τήν άγήρω μετατίθεται λήζιν. Blacb. (2. VII), 11. 
