ВИЗАНТІЙСКАЯ ЦАРСКАЯ МИНЕЯ. 
63 
б) Во второй рубрикѣ мы оставимъ въ сторонѣ самый обычный, часто 
встрѣчающійся и въ нашихъ житіяхъ, глаголъ άποϋνήσκειν и отмѣтимъ 
лишь разныя другія выраженія. 
άλλάττειν τόν βίον: Ag. (5. il), 7; Andr. (2. III), 6; Theoph. (12. 
III), 17 bis; Nie. (2. YI), 3; Steph. (2. VIII), 2; Myr. (8. VIII), 5. — med. 
τον βίον άλλάττεται. Barth. (11. VI), 3. 
άπολε'ω τειν τον βίον: Mar. (12. II), 2, 11; Aux. (14. II), 28; Porph. 
(26. II), 5; Nie. (13. III), 3; Tych. (16. VI), 4; 12 ap. (30. VI), 2; Andr. 
(4. MI), 5; Theod. (19. VII), 4; Sym. (21. VII), 2; Eupr. (25. VII), 1; 
Steph. (2. VIII), 5; Is. (3. VIII), 7 bis; Max. (13. VIII), 7, 8; Call. (30. 
VIII), 1. — τάς ψνχάς άπέλιπον. Eud. (1. III), 8. 
άπο μετρεϊν τον βίον: Hyp. (5. III), 2; Chers. (7. III), 12; Tlieoph. 
(12. III), 1; Metr. (4. VI), 1; Marc. (14. VIII), 2. 
άποστερεϊν τον ζην: Nie. (13. III), 4; Febr. (25. Λ ,Τ Ι), 1; Petr. (29. 
VI), 3 . - — à. της ζωής. Nie. (9. II), 6; Sab. (11. III), 1; Маг. (17. VII), 1: 
Call. (29. VII), 3; Eleiith. (4. VIII), 4; Agath. (22. VIII), 1. 
άποτίϋεσϋαι την ζωήν: 1003 mart. (6. II), 3; Eud. (1. III), 13; 
Inst. (1. VI), 1; Procl. (12. VII), 6; Масс. (1. VIII), 10. — τήν ζωήν άπο- 
τιϋέναι · Max. (19. II), 6. — τήν ψυχήν άποτίϋεσϋαι : Ag. (5. II), 9; Eud. 
(1. III), 13. — το ζην άποτίϋεσϋαι. Leont. (18. VI), 7; cf. Pant. (27. λ 7 ΙΙ), 
9. — το ζήν άποτιϋεναι . Men. (16. III), 3. 
άποψύχειν: τάχος άπέψυζεν. Max. (19. II), 8.· — - πεσών εκείνος άπέ- 
ψνξε. Eud. (1. III). 7. — ■ πεσών επί γης άπέψνζε. Chr. (24. VII), 10. 
άφιστάναι: τής ζονής άποστήσαιεν. Marc. (29. III), 1. — ίν’ εντεύθεν 
αυτόν τής ζονής άποστήση. Quint. (6. VII), 6. 
εκδημεϊν τού βίον: Andr. (2. III), 11; Sym. (21. VII), 19. — τού σώ- 
ματος εκδημεϊν. Alex. (17. III), 10. 
εκμετρεϊν τον βίον: Theoph. (12. III), 18; Nie. (2. VI), 4; Deip. (31. 
A4 II), 3. — τόν τής ζωής εζέμετρησε χρόνον. Eud. (1. III), 10. — τήν ζωήν 
κακώς εκμετρήσαντος. Eutr. (3. III), 2. 
καταλνειν τόν βίον: Mart. (13. II), 1 1; Nie. (2. VI), 1, 6; Eliss. (14. 
VI), 27; Anat. (7. VII), 4; Moys. (28. VIII), 9; Ioan. (29. VIII), 9. — 
κ. τήν ( παρούσαν ) ζωήν: Myr. (8. VIII), 3; Eupl. (10. VIII), 4. — Особенно 
интересно совершенно одинаковое въ разныхъ житіяхъ выраженіе о кон- 
чинѣ въ глубокой старости: εν γήρα βαϋεϊ κ-ειν τόν βίον: Mar. (28. II), 11; 
Chers. (7. III), 18; Іоав. (30. III), 9; Лсас. (31. III), 6; Tit. (25. VII), 5. 
Cp. εν βαϋεϊ καί καλή) γήρα κ-ει τόν βίον. Tych. (16. VI), 5. — τόν βίον εν 
γήρει πιόνι κ-ει καλεος. Febr. (25. VI), 10. — τόν βίον εν βαϋεϊ γήρα κατα- 
λιμπάνει. Con. (8. III), 13. 
μεται φοιτάν των τήδε. Pamph. (16. II), 2; Eud. (1. III), 10. Cf. προς 
