66 
15. В. ЛАТЫШЕВЪ. 
III), 13. — φιλοτίμφ ταφή παραδέδωκε. Ιοη. (28. III), 9 . — φιλοτίμως ταφή 
παραδόντες. Aem. (18. VII), 7. — συστείλας τά λείψανα ταψί/ φιλοτίμφ 
παρέδοτο. Steph. (9. VIII), 6. — φιλοτίμφ ταφή παραδίδοται. Anth. (24. VII), 5. 
IV. Весьма интересны по своему сходству способы обозначенія ссы- 
локъ па предшествующее или послѣдующее изложеніе. Въ нихъ никогда не 
встрѣчаются личныя выраженія въ родѣ «я сказалъ» или «мы скажемъ», 
но всегда подлежащимъ является сущ. λόγος, а сказуемыми — чаще всего 
глаголы γνωρίζειν (въ активномъ значеніи «дѣлать извѣстнымъ»), δη?.ονν } 
διδάσκειν, παριστάναι и др. Вотъ примѣры: 
γνωρίζειν: όν σνγκελλον о λόγος εγνώρισε. Таг. (25. II), 9. — · ήν ο λ. 
ε-σε τον άγιον μητέρα. Proc. (8. VII), 17. — όν (ας) προλαβών ο λ. ε-σε. 
Porpli. (26. II), 16; Chers. (7. III), 17; Febr. (25. VI), 7; Sym. (21. 
VII) , 8; Steph. (9. VIII), 7. — ώς προλαβών δ λ. ε-σε. Max. (13. VIII), 5.— 
ώς δ ?.. ε-σε. Hadr. (26. FUI), 14. 
δεικνύναι : ιος δ περί τούτον λόγος δείκννοιν. Ιο. (29. VIII), 8. 
όηλονν: ιος δ λόγος δη?.ώσει. Aux. (14. II), 4; Таг. (25. II), 7. — ότι 
δ ή καί δ λ. έδήλον. Aux. (14. II), 25. — ώς έξης ε λ. δη?.ώϋει. Cou. (8. 11), 
1. — περί ών δ λ. εδήλοοσε. ibiil. 13. — καθ’ ά δη παρακατιών δ λ. δ ηλιάσει. 
Greg. (14. III), 3. — προϊών δ λ. δηλώσει. Alex. (17. III), 6; Anat. (7. 
λ II), 2. — ο λ. προλαβών εδήλωσε. lou. (28. III), 9; Sym. (21. VII), 15. — 
δ λ. φΰάσας εδήλωσε. Blacli. (2. VII), 9; Eud. (31. A II), 11; То. (29. Λ III), 
5. — δηλώσει ταντα μετ’ ολίγον δ λ. Proc. (8. VII), 2.· — καθώς δ ?.. εδή- 
λωσε. Sym. (21. VII), 1. — καί όπως, δ λ. δηλώσει. Partir (7. II), 7; Ιην. 
cap. (24. II), 1; Mar. (28. II), 6; Eutr. (3. III), 1; Hyp. (5. III), 8; 42 mart. 
(6. III), 1: Alex. (17. III), 1; Euseb. (22. VI), 5. — Cf. καί όπως, δ ?.. ερει. 
Greg. (14. III), 3. 
διδάσκειν : (ώς) προϊών δ λόγος διδάξει. Leon. (20. II), 9; Porpli. (26. 
II), 7; Pion. (15. III), 2.- — ώς τδ τέ?.ος τον λόγου διδάξει. Con. (8. III), 
10. — ώς προλαβιον δ λ. εδίδαξεν. Eud. (1. III), 11. 
μιμνήσκ.ειν: ον πρότερον δ λόγος έμνήσΰη . Aux. (14. II), 4.— об 
πρύσΰεν δ. ?.. έμνήσΰη. Mar. (28. II), 4: Eud. (1. IIP), 9. 
παριστάναι : πλείστην όσην δ λύνγος παραστήσει κεκτημ ένον . . . άγάπη- 
σ εν. Unes. (15. II), 2. — καί όπως, δ ?.. σαφώς π-στήσει. Phot. (20. III), 2; 
cf. Paul. (8. VI), 6. — καί όϋεν ήλΰεν εις τούτο, δ ?.. νμΐν π-στήσει. Man. 
(17. VI), 2. — ώς προϊών δ ?.. π-στήσει τρανώς. Cosm. (1. \ Ι I), 1. — δ τής 
ιστορίας π-εστήσα το ?.. Andr. (4. V II), 1. — παρειστήκει σαφώς δ ?.. Sym. 
(21. Λ II), 2. — δστις δέ, προϊών δ ?.. π?.ατ έτερον π-στήσει. ihid. 5. — καί 
όπως, δ ?.. π-στήσει τρανώς. Eupr. (25. VII), 7; Рл ist. (28. VII), 1; Myr. (8. 
VIII) , 4. 
