ВИЗАНТІЙСКАЯ ЦАРСКАЯ МИНЕЯ. 
60 
είλικρινοϋς και άθολώτον я ίο τέως. ici. 14. — σννεφώνει τοντοις τα της οράσεως. 
Chers. (7. III), 6. — τά τής τύρβης τής γαμικής. Theoph. (12. III), 3. — τά τής 
γνώμης άνακοινοϋται τοντφ. id. 4 .· — -επ λατννθη τά τής μονής. 7 .· — -τά τής παρ- 
θενίας φνλάξαι. Chrys. (19. III), 7. — τά των εξετάοεων, ναι όή και τιμωριών 
εμπεπίστευτ ο. Troph. (23. III), 2. — τα τής δίκης πέρας είλήφει. Dom. (24. III), 
4. — σαρκός ήν δλως έξω και των τής οαρκός. Ioan. (30. III), 2. — κατεσβέσθη 
τά των ειδώλων. Dor. (6. УІ), 3. — τά τής διαλλαγής βεβαιότερα. Man. (17. 
VI), 4. — μαθών παρά των τής τάξεως. lui. (21. УІ), 8. — ον πρός τι των 
τον κόομον εαντόν καν ποσώς επιδέδωκεν. Dav. (26. VI), 1. — τά τής ενσε- 
βείας εδίδασκε. Proc. (8. УІІ), 14. — τά τής πλάνης διεααλεύετο. id. 25. — 
από τίνος τών τοϋ δήμον εγκνμονήσασα. Sym. (21. УІІ), 10. — τά τής οικο- 
νομίας τον Θεού πέρας έσχε. id. 13. — γνωρίσαντες οί τής τάξεως τά περί τής 
μάρτνρος. Christ. (24. УІІ), 9. — τώ τοι τά τής φήμης προς αυτόν ήκε τον 
βασιλέα. Pant. (27. VII), 2. — βάσανοι, τό τής έξονσίας, εκδέχονται. id. 11. — 
σνγκροτείσΟαι τά τής δίκης ήρξαντο. lui. (30. УІІ), 3. — τά τής είδωλικής άχλνος 
από γής ήρθη. Steph. (2. VIII), 2. — τό τής ανακομιδής τον πανάγνον σου 
σώματος εν βραχεί λόγο) διείληπται. id. 8. — τά τής δίκης κριθήναι. Eus. (5. 
У HI), 2. — τά τής κατά Περσών εκστρατείας φροντίζονσι. ibid.- — τά τών 
είδώλων ανξειν τε καί επαίρειν. Eupl. (11. У III), 1 . — τά τοϋ εγκλήματος 
εκφυγεϊν. id. 4. — τί άρα τά τής βραδυτήτος είναι θέλοι τώ μάρτνρι. Diomed. 
(16. Λ III), 5. — ϊνα τά τής φήμης ίστορηθή παρ’ εκείνον. Tit. (25. A III), 2. 
Особо отмѣтимъ выраженіе «τά τήδε», употребляемое въ значеніи 
«здѣшняя (земная) жизнь» при упоминаніи о смерти (какъ переселеніи въ 
жизнь вѣчную): τοϋ πατρός τών τήδε μεταναστάντος. Mar. (12. II), 5. — θεία 
αντόν τών τήδε μετεκαλέσατο πρόνοια. Aux. (14. II), 2. — τών τεκόντων τών 
τήδε μεταπεφοιτηκότων. Pamph. (16.11), 2. — τον προέδρου Κυζίκον . . . τών 
τήδε μετακεχωρηκότος. Agap. (18. II), 16 . — "Αρτι τοϋ προέδρου Κατάνης. . . 
τών τήδε μετατεθέντος. Leon. Cat. (20. Il), 3. — τον προέδρου τής πόλεως 
καλιώς τώ ν τήδε μετά. φοιτή σαντο ς . Eud. (1. III), 10. — τών τήδε μεθίσταται. 
Theoph. (12. III), 4. — τούτον ή πρόνοια τών τήδε μετεκαλέσατο. id. 6. — - 
τά τήδε καταλιπών. Paul. (18. III), 8. 
Въ такомъ нее значеніи часто употребляется членъ при выраженіяхъ 
съ предлогомъ. 
Ό μέν οϋν ήγετο την επί θανάτω. Niceph. (9. II), 7. — τώ ήγεμόνι τά 
κατά τόν Νικηφόρον γνωρίζονσι. ibid. 12. — χορηγοϋντες τοντοις τά πρός τήν 
χρείαν. Pamph. (16. II), 4. — τά πρός τήν ορθόδοξον πίστιν. Таг. (25. II), 
8. — τά πρός χρείαν αυτοϊς εχορήγονν. Anclr. (2. III), 2.- — τοΐς δεομένοις τά 
πρός χρείαν επαρκών. Нур. (5. III), 2. — ενγενών μέν τό κατά σάρκα... 
εύγενοιν δε καί τό κατά πνεύμα. Theoph. (12. III), 1. — τοΐς π ενομένοις εχο- 
ρήγονν τά πρός τήν χρείαν, id. 4 . — χορηγών τώ πένητι τά πρός χρείαν άνελ- 
