74 
В. В. ЛАТЫШЕВЪ. 
оеоде. Leont. (18. λ J), 7. — Θεός ποιων πάντα και μετασκευάζουν μόνφ τφ 
βούλεσθαι. Zos. (20. ΥΙ), 4. — άγεις το οϋτω λέγειν. lui. (21. VI), 1. — 
εύγενής καί των τά πρώτα γερόντων ον τφ χριστιανός είναι μόνον, άλλα δή 
και τφ βουλευτικού γένους όρμάσθαι. ibid. 2. — στέλλον ταί τινες επί τό σνν- 
τνχεϊν αυτόν, ibid. 3. — στέλλει στρατιώτας τον συσχεΰήναι τάς εν αυτή. Febr. 
(25. VI), 3 . — πόθον εσχον τού τά 'Ιεροσόλυμα κατιόεϊν. Blach. (2. VII), 1. — 
πλείονα λόγον ΰέμενοι τού τής Ναζαρέτ θεαταί γενέσϋαι. ibid. 2. — πάνυ 
γροντίζοντες τού λαλεΐν. ibid. 10 . — τό τα Ις θεοπνεύστοις ένασχολεϊσΰαι γρα- 
γαΐς. Tlieod. (5. VII), 2. — κεγαλήν κινών, τό τής ΰείας γάναι γραγής. 
Procop. (8. Λ II), 3. — τό τής ΰείας γάναι γωνής, ούκ ήν γωνή και ούκ ήν 
άκρόασις. ibid. 7. — τό ΰεούς καλεισΰαι κατειρενσμένα. ibid. 17 . — ϊνα μή 
κακώς τό ζήν άπολέσητε. Mart. Nie. (10. V II), 2. — πρός τό βοηΰήσαί μοι 
σπεύσον. Mar. (17. VII), 5. — ό π ολύμοργος δράκων την ολκήν τφ γέρεσθαι 
γοβεράν εργαζόμενος, ibid. 8. — σνλλα μβάνουσι πόθον τού τά Ιεροσόλυμα 
κατιόεϊν. Sjm. (21. VII), 1. — προ τού τι τούτους είπεϊν. ibid.' 11. — μέγα 
ετίθετο τό τοιαντην άγρεύσαι ψυχήν. Fant. (27. VII), 2. — τό τεκειν ώδινε. 
ibid. 3. — τί ονν οι σογο'ι τού κακουργεΐν μιαροί ιερείς, ibid. 10. — τό μή τοϊς 
ό γΰαλμοίς όράν τήν τεκούσαν. Eud. (31. VII), 4. — τφ μόνοι προσεγγίσαι 
τιό τάγω. ibid. 6 . — χαρισόμεΰά σοι τό ζήν ειρηνικό >ς καί πρεπόντως. Eus. 
(5. VIII), 4 . — τί γάρ αυτή γλυκύτεροι’ τού συν είναι τφ Υίφ καί συμβασιλενειν. 
Ass. (15. VIII), 3. — νικά τούτο τό τήν κεγαλήν τού μάρτυρος . . . κομίσαι. 
Diom. (l(i. V III), 6 .· — καί τό βλέπειν άπέλαβον ώς τό πρύτερον. ibid. 7. — 
χρήματα τούτοις δίδωσι πλεϊστα . . . εις τό ταχέως άμα καί καλώς τό εργον 
έκτελειωΰήναι. Flor. (18. V III), 2. — μετά τό τελέσαι αυτήν. Andr. (19. 
VIII), 9. — πιπτουσών αυτών (sc. τών σαρκών) εν τή γή τφ ζέεσϋαι. Myr. 
(21. V III), 5.· — κατά τό τού θείου γάναι Δαυίδ. Ioan. (29. VIII), 4. — εις 
πρύγασιν ήν τού μι) παραβήναι. ibid. 5. — οι τό βιούν όρΰώς αίρονμενοι καί 
κατά Θεόν. Moys. (28. VIII), 1. — ή άπόδείζις τό τάς δυνάμεις ένεργειν εν 
αυτά). Ioan. (29. VIII), 6 . — διά σπουδής όσης τιθέμενοι τό όμογρονειν 
εκείνοι καί όμογνοιμονεϊν. Callin. (30. VIII), 3 . — πόδες έ πάτησαν δεσποτικοί 
τού Χριστού τφ βαστάζεσθαι τούτον. Deip. (31. V III), 4. 
б) Къ числу наиболѣе распространенныхъ грамматическихъ явленій во 
всемъ памятникѣ принадлежитъ описательное спряженіе, состоящее изъ 
Формъ глагола είναι съ причастными Формами другого глагола и употре- 
бляемое для замѣны соотвѣтствующихъ Формъ послѣдняго. Чаще всего 
встрѣчается indic. imperf. глагола είναι съ partie, praes. другого глагола, 
замѣняющій indic. imperf. этого послѣдняго (наир., θαυμάζων ήν = εΰαύ- 
μαζε) съ сильно выраженнымъ оттѣнкомъ продолжительности дѣйствія. Не 
выписывая всѣхъ примѣровъ такого сочетанія въ виду ихъ многочислен- 
ности, мы ограничимся только наиболѣе интересными, а затѣмъ приве- 
