ВИЗАНТІЙСКАЯ ЦАРСКАЯ МИНЕЯ. 
75 
демъ случаи соединенія другихъ Формъ глагола είναι или другихъ при- 
частій. 
ήσαν τον ήλον έξέλκοντέ ς τε καί είαέλκοντες. Tlieod. (8. II), 4. — ύγιαί- 
νοντες ήσαν οι πάσχοντε ς οφθαλμοί. Mart. (13. II), 10.- — ήσαν οί δνσσεβεΐς 
προς χριστιανούς ένασχολούμενοι. Tlieod. (17. II), 5. Cf. ταϊς εύχαΐς ενασχο- 
λούμενος ή μην. Dom. (7. Y III), 5. — εν πόλει Άμασεία διάγουσα ήν. Tlieod. 
(17. II), 12. Cf. εν φωτί διάγων έσται. Paul. (4. III), 6; εν οιπερ ήν διάγων 
δ μέγας. Chers. (7. III), 8; εν φ τινες άνθρωποι διάγοντες ήσαν. Gol. 
(13. VII), 1. — ήν δ παϊς τοΐς των γεννητόρων κόλπο ις εμφιλ οχωρών. Alex. 
(17. III), 3. Cf. τοΐς όρεσιν ήν εμφιλοχωροϋσα. Antli. (24. VIII), 6.— ήν 
όντως εκτετραχηλισ μένος παρά πάντων δρώμενος. Cosm. (1. VII), 5.· — ή 
προσήκον ήν. Cyr. (28. VI), 4; Marc. (14. VIII), 1 . — ό πατήρ μισών ήν 
αυτήν. Mar. (17. VII), 2. — ήσαν τον λόγον τής άληϋείας κηρύττοντες. 
Clirys. (19. III), 7. Cf. κηρνττων ήν δ Φωκάς καί τον λόγον διδάσκοιν τής 
άληϋείας. Plioc. (23. * VII), 3. ήσαν αίνονντες καί εύλογοϋντες τον κύριον. 
Paul. (4. III), 3. Cf. Flor. (18. VIII), 3. ήσαν δοξάζοντες τον θεόν. 
Paul. (4. III), 9. — ήσαν άγαλλιώμενοι καί δοξάζοντες τον θεόν. Chers. 
(7. III), 7. Cf. μεγαλύνων ήν καί δοξάζων τον κύριον. Greg. (14. III), 4: 
ήν συν τή μητρί προσευχόμενος καί δοξάζοιν τον κύριον. Call. (22. III), 7; 
ήσαν άγαλλόμενοι καί τω κύριοι τάς ενχάς εκτελονντες. Mart. Nie. (10. A li), 
5. — ήν έχων ήλιοι τδ πρόσοιπον έοικός. Proc. (8. Α ΤΙ), 13. — ήν φιλίοις 
προς αυτόν έχων. ibicl . 14. 
ήν συναϋροίσας. Partir (7. II), 16. — ήσαν τάς εσϋήτας διαρρήξαντες. 
Agap. (18. II), 7. — ήν πλάγιον ενεχϋέν τδ βρέφος εν τή προύδοι. Porpli. 
(26. II), 11. — ήν τδ τ όζον εντείνας. Таг. (25. II), 8.· — ήν πάσαν ιδέαν 
λόγων εφ’ εαυτοί συλλεξάμενος. Нур. (5. III), 3. — ήν οντοι βίους δ άνήρ. 
Nie. (2. VI), 9. — ήν όλος εξηρωμένος. Parth. (7. II), 17. — τω δασει τής 
νλης κεκοπιακόις ήν. Theod. (8. II), 3. — ή μεν άπειρηκότες ώσπερ τδ ζήν. 
Porph. (26. Il), 14. — τω ελέει π εποιϋώς είμι τον θεού. Steph. (9. A I II), 
3. — εν ίερώ τόποι τούτοι, ф νυν έστι τεϋησαυρισ μόνον, κατέϋεντο. Deip. 
(31. AGIT), 5. 
Οηρίοις έση ψυχήν προδιδούς, καί τδ κρίμα έσται δ ιακαϊόν σου τήν ψυχήν. 
Mart. (13. II), 3.- σύ μοι τά πρδς τδ ζήν έση παρέχοιν, εγώ δέ σοι πρε- 
σβεύων τά πρδς θεόν. ibid. 12.— — τί τών καλών έσομαι τω βίοι διδοός. Aux. 
(14. II), 1. — άγγέλοις έση συνδιαιτώ μένος. Nest. (27. II), 2. — ΐν έσομαι 
σνγκειμένη τοΐς τέκνοις. Andr. (2. III), 2. — εν φωτί διάγων έσται. Paul. 
(4. III), 6. — νικών έσο τούς πολε/ιίους. Proc. (8. A II), 4. — έση κεχαρισμέ- 
νος έμοί. ibid. 5. — έσεσϋε τιμώμενοι παρά πάντοιν. Mart. Nie. (10. A II), 
3. — έσεσϋε χορεύοντες. Ath. (16. VII), 5.- — έσεσϋέ μοι καί άγαπώμενοι τά 
μέγιστα καί τιμώμενοι. Herrn. (26. All), 4. Cf. καί νυν έστι τιμώμενη πιστοί ς 
