76 
В. В. ЛАТЫШЕВЪ. 
εν αυτή καί λαμπρώς. Mar. Magd. (22. Λ II), 6. — απαν νόσημα φνγαόεύων 
έση μόνη τη έπικλήσει τούτον. Pant. (27. VII), 2. — έση . . . παρά βασιλέως 
τιμώμενος. Eust. (28. VII), 2. — έση διαπρεπών. Eleuth. (4. VIII), 4. Cf. ήν 
οϋτω διαπρεπών. Max. (13. VIII), 3. — εσονται πνρι αιώνιοι βασανιζόμενοι. 
Laur. (10. Λ III), 6. — έσεσϋ·ε οΐα προδόται τούτων κατακρινόμενοι. Hadr. 
(26. Λ III), 13. — ώς εϊη περί την στρατείαν Αγαπητός αμελών. Agap. 
(18. II), 5. — δτφ αν εϊη νοσήματι κατεχό μένος. Andr. (2. III), 13. — είπόν- 
τος ώς εϊη άπελϋών. Con. (8. III), 4. — ώς εϊη βίβλους ο πατήρ διακατέχουν 
τινάς. Theod. (5. VII), 3. — ώς εϊη τά χριστιανών φρονών. Andr. (19. VIII), 4. 
Изъ особенностей, касающихся употребленія именъ прилагательныхъ, 
отмѣтимъ : 
а) нерѣдкое употребленіе выраженія οόκ έστιν είπεϊν όσος и τ. и. для 
замѣны превосходной степени съ значеніемъ: величайшій, сильнѣйшій, жесто- 
чайшій и τ. π. 1 ). Примѣры: 
λύπης о о δ ’ όσης αρα και είπεϊν πρόξενον. Parth. (7. II), 20. — ούκ έστιν 
είπεϊν όσαις βασάνων παρεδόΰησαν τρικνμίαις. Arch. (21. II), 3. — ούκ εστιν 
είπεϊν όσοις υπέβαλλε κακοΐς τους ευρισκομένους χριστιανούς. Eutr. (3. III), 
9. — βασάνονς ούκ εστιν είπεϊν όσας επήνεγκε. Acac. (31. III), 5. — ούκ εστιν 
είπεϊν όσοις οι προσκυνητα'ι τών άγιων ύπεβάλλον το τοΐς κακοΐς. Nie. (2. VI), 
4. — ούκ εστιν είπεϊν όσας ύπέμεινε τάς θλίψεις. ibid. 5. — ούκ εστιν είπεϊν 
όσοις υπεβλήθη παρ’ αυτών τοϊς κακοΐς. Barth. (11. VI), 2.- — Ισχύος άνέπλη- 
σεν ούκ εστιν όσης είπεϊν και άγαλλιάσεως. Onuphr. (12. VI), 7. — ούκ εστιν 
είπεϊν όσους εξήρπασε τών τον δαίμονος βρόχων. lud. ( 1 9. VI), 2 . — χαράς τούτο 
τοΐς ορθοδόξους ούκ εστιν είπεϊν όσης γέγονεν αίτιον. Euph. (11. Λ II), 4· — 
αισχύνην ούκ έστιν είπεϊν όσην όφλήσεις και όνειδος. Is. (3. VIII), 2. — χαράς 
ούκ έστιν είπεϊν όσης ενέπλησε. Im. (16. Λ I II), 3. — τά λείψανα εύοιδίαν ούκ 
έστιν είπεϊν όσην καί χάριν εκπέμποντα. Flor. (18. VIII), 6. 
б) Употребленіе ότι πρπ полож. или превосх. степени прилагательнаго 
для усиленія степени качества (въ смыслѣ λίαν, πάνυ и т. п.). Примѣры: 
πολλί/ν ότι τήν πεποίϋησιν κεκτημένου. Th. (8. Il), 20. — χρόνοις εν ότι 
πολλοϊς. Char. (10. II), 6. — λυμην ότι δεινήν έμποιούντων. Agap. (18. II), 
28. — νέους ότι τούτους. . . καταλέλοιπε. Porph. (26. II), 2. — πλούτον ότι πολύν 
περιβέβλημαι. Eud. (1. III), 3. — τόν λόγους καί θαύμασι περίφημου ότι καί 
διαβύητον. Chers. (7. III), 2. — καταδρομής ότι πολλής. Men. (16. III), 1. — 
δεινόν ότι καί μανικών πνευσάντων. Trop]]. (23. III), 1. — ξένον ότι καί υπέρ 
λόγον. Marc. (29. III), 4. — σπουδήν ότι πολλί/ν τιϋε μένους. Luc. (3. VI), 1. 
Cf. Cer. (15. VII), 4.- — χαράς ότι πολλής πεπληρωμένον το πρόσωπον έχοντα. 
1) Здѣсь же кстати отмѣтимъ выраженіе δα η δύναμίζ въ значеніи «изъ всѣхъ силъ»: 
Eus. (22. ΛΊ), 2; Quint. (6. VII), 2; Call. (29. YIIj. 2; Max. (13. VIII), 3; Diorn. (16. VIII), 2; Andr. 
(19. VIII), 8. 
