ВИЗАНТІЙСКАЯ ЦАРСКАЯ МИНЕЯ. 
177 
βόητος ετΰγχανεν. "Ως δε είσήλθεν, 
ε πιπηδρ, αύτφ ο λέων και υποστρώσας 
αυτόν επάτει τοϊς ποσ'ιν επάνω αυτού, 
ην δε άτενίζων τη παρθένο) τού Χρι- 
στού ως τί κελεύσειε ποιηααι. γνοϋσα 
όε ή άγια Λαρεία είπε τώ λέοντα 
'Ορκώ σε κατά τού Υιού τον Θεού, 
άνες αύτφ άκου ont, παρ’ εμού λόγον. 
'Ο όέ λέων, καταλιπών αυτόν, άνελ- 
ϋύνν άνέπεόεν εν τί) εισόδισ, ϊνα μη 
έτερός τις δυνηθη εΐοελϋεΐν. Kai λέ- 
γει ή Δαρεία’ ’ Ιδού τού λέοντας ή 
άγριότης άκούσασα το όνομα τον 
Χριστού εύλαβήθη τον Θεόν, και συ 
άνθρωπος λογικός εν τοσαύταις αιτίαις 
διάγεις, άθλιε, και εν οΐς πενθεΐν σε 
έδει, εν τούτοις κανχά. 
Есть, правда, одно различіе между сравниваемыми текстами: у Би- 
рина, какъ π въ другихъ текстахъ, отецъ св. Хрисанѳа называется Πολέ- 
μιος , а въ Царской минеѣ — Πολέμων ; по это разночтеніе, мнѣ кажется, 
можно приписать просто переписчикамъ, тѣмъ болѣе, что Форма Πολέ- 
μων (вѣроятно, настоящая) встрѣчается и въ синаксарномъ житіи 1 * ). 
Въ заключеніе замѣтимъ, что текстъ Впрпна позволяетъ предложить 
одну поправку къ тексту Ц. минеи. На стр. 2G0 нашего изданія, въ стро- 
кахъ 5 — 7, въ разсказѣ объ истязаніи Хрисанѳа колючими прутьями чита- 
емъ: . . . και ού π/.ηγάς ράβδων ηκανθωμένων ai καταφοραι άπ ετέλονν, αλλά 
τινων μαλακών . . . , μηδέν το καθόλου τό τού μάρτυρος λυμηνάμεναι σώμα. Къ 
этому мѣсту нами сдѣлано примѣчаніе: «post μαλακών substantivum omis- 
sum esse puto». Соотвѣтствующее мѣсто у Бирина (стр. 480, конецъ гл. 17) 
читается такъ: "Ως οϋν έτυπτον оі στρατιώται, εν μεν ταΐςχερσιν αυτών τραχεϊαι 
νπήρχον ai ράβδοι * κατενεχθεϊσαι δέ εις τό σώσμα τού άγιου ώς πάπυρος εγί- 
νοντο άπαλαί. На этомъ основаніи въ текстъ Ц. минеи можно подставить 
μαλακών [παπύρων] . 
αύτώ περί τού άνδρός εκδεχόμενος. 
εκείνη δε πρύς αυτόν «Μηδέν» εΐπεν, 
«ώ λέον, εν όνόματι Χριστού τόν 
άνθρωπον άδικήσης, άλλ 5 άνες αύτώ 
λόγον άκοϋσαί τινα παρ’ εμού», κατα- 
λιμπάνει τούτον ο θηρ και προς τη 
εΐσόδω δραμών άνεκλίθη, μή πως 
έτερος είσελθεϊν δυνηθη. λέγει οϋν ή 
Δαρεία πρός τόν ακόλαστον « Τού 
λέοντος η άγριότης, άνθρωπε, τόν 
Θεόν εύλαβήθη, και δη σε καταλιπών 
άθικτον άπεχώρησε’ και συ λογικός 
ιόν πράττειν ούκ ερυθριας τά τών 
άλογων δεινότερα » κτλ. 
Св. мученица Фотина Самарянка и дружина ея. 
(20 марта). 
О житіяхъ св. Фотины Самарянки и дружины ея см. наше изслѣдо- 
ваніе въ ППС., в. 60 (1914), стр. III — XII. Тамъ же на стр. 1 — 34 впер- 
1) Deleliaye, SEC. ст. 547. 
Зап. Ист.-Фил. Отд. 
12 
