222 
В. В. ЛАТЫШЕВЪ. 
пилась она не въ первоначальномъ видѣ, а въ позднѣйшей обработкѣ какого- 
нибудь агіограъа. 
Во всякомъ случаѣ можно сказать съ увѣренностью, что именно этотъ 
текстъ послужилъ источникомъ для эпнтомы въ Царской минеѣ: сравнивая 
ее съ текстомъ, изданнымъ у Дукакиса, мы находимъ, что оба текста тоже- 
ственны но Фактическому содержанію и близки другъ къ другу но изло- 
женію, за исключеніемъ, конечно, того, что въ эпитомѣ по обыкновенію 
сдѣланы разныя сокращенія и пропуски, главнымъ образомъ въ заключи- 
тельной части, описывающей судьбы мощей св. мученика: похищеніе и хра- 
неніе ихъ пресвитеромъ Тимоѳеемъ, затѣмъ вдовой и наконецъ перевезете 
ихъ въ родной городъ мученика. 
Для того, чтобы показать, до какой степени близки оба текста по 
изложенію, сопоставимъ въ видѣ примѣра отрывокъ изъ разговора Траяна 
съ мученикомъ. 
Житіе. 
Гл. 3 . ...Τραϊανός εΐπεν «'Υάκινθε, 
τό νέον της 'ηλικίας άλα ζονενεσθαί σε 
παρασκευάζει · συ έμοί, άνόσιε, παραι- 
νείς μη λατρενειν τοϊς μεγίστοις θεοϊς, 
αλλά Χριστώ λατρενειν, ον ούτε ήμεϊζ 
οΐδαμεν, οϋτε οι πατέρες ημών»; Υά- 
κινθος είπεν «Πόθεν γάρ σοι άναςίω 
αντί ή τοιαντη γνώσις, ώστε έπιγνώ - 
ναι τον άληϋινόν Θεόν, τον ποιήσαντα 
τον ουρανόν και την γην καί την θά- 
λασσαν καί πάντα τά εν αντοϊς, τον 
άνατέλλοντα το υς μ ι γάλους φωστήρας 
εις φωτισμόν τοϊς άνθρώποις, τον 
ποιήσαντα τον άνθρωπον κατ’ εικόνα 
καί όμοίωσιν εαυτόν; τοιγαροϋν είκ.ό- 
το)ς λέγεις άγνοεϊν τούτον, ον καί οί 
πατέρες σου, όντες τέκνα οργής, ούκ 
έπέγνωσαν. εγώ δε υπό ευσεβών καί 
φιλοχρίστονν γονέων άνατραφείς ουτω 
λατρενειν καί προσκυνεϊν δεδίόαγμαι» . 
Царская минея. 
Гл. 4 . Τούτων ουτω ρηθέντων ό 
βασιλεύς « Τό νέον » εφη «τής ηλικίας 
πα ρρησιάζεσθαί σε πεποίηκεν, ' Υά- 
κινθε, καί άλαζονενεσθαι. πλήν πώς 
ετύλμησας, ώ κακή κεφαλή , πείραν 
όλθ)ς επαγαγεΐν τον άποστήναί με 
τών θεών καί Χριστώ λατρεϋσαι, ον 
ο ύ θ 5 ημείς οΐδαμεν, οϋτε οί πατέρες 
ημών»; καί ό άγιος «Καί πόθεν ϋμϊν 
είχε γνοισθήναι τό τοσοντον καλόν , 
άνόσιε », λέγει, «πάντη τοιαντης χά- 
ρη ος άναξίοις ονσιν; οντος γάρ εστιν 
ό ποιήσας τον ουρανόν καί την γην, 
τήν 'θάλασσαν καί πάντα τά εν αντοϊς * 
ον επέγνων εγώ φιλοχρίστων υπό γο- 
νέων άνατραφείς καί προσκυνεϊν δεδί- 
δαγμαι » . 
Во всемъ содержаніи сличаемыхъ двухъ текстовъ, кромѣ упомянутыхъ 
уже пропусковъ и сокращеній (которыя встрѣчаются и въ приведенной 
цитатѣ), можно отмѣтить только два Фактическихъ отличія, но совершенно 
ничтожныхъ: 1) по свидѣтельству житія, изданнаго Дукакисомъ, Іакинѳъ 
