ВИЗАНТІЙСКАЯ ЦАРСКАЯ МИНЕЯ. 
249 
а также нерѣдко и близкое сходство въ выраженіяхъ J ); разница только та, 
что текстъ синаксаря изложенъ кратко н сухо, а нашъ разукрашенъ раз- 
ными витіеватыми Фразами. Можно поставить вполнѣ опредѣленно дилемму: 
или синаксарный текстъ сокращенъ изъ нашего, или, напротивъ, нашъ пред- 
ставляетъ собою распространенную литературную обработку сннаксарнаго. 
Намъ представляется болѣе вѣроятнымъ второе рѣшеніе, такъ какъ соста- 
вленіе сннаксарныхъ текстовъ, по изслѣдованію Delehaye (SEC. proleg. 
р. LY), началось уже въ X в., тогда какъ наша минея, какъ мы знаемъ, 
относится къ послѣдней четверти XI в. Очевидно, авторъ ея не нашелъ 
пространнаго житія св. Маріи и потому вынужденъ былъ ограничиться 
литературною отдѣлкою синаксаря. 
Въ нашей литературѣ въ минеяхъ митроп. Макарія имѣются подъ 
22-мъ іюля переводы двухъ проложныхъ житій, у св. Димитрія Ростов- 
скаго — сказаніе «Со Н'ікиФора... и Си Сина^ард въ недѣлю мѵроносицъ и Со 
Пролога, паче же Со Еѵліа стань», съ присоединеніемъ критики мнѣній 
«западныхъ», и въ Житіяхъ святыхъ на русскомъ яз. — очень пространное 
1) Для сличенія приводимъ почти цѣликомъ синаксарный текстъ въ сопоставленіи съ 
соотвѣтственными мѣстами минейнаго. 
Synaxarium. 
Αυτή εκ τών Μαγδάλων ήν, τών όρϊων Συ- 
ρίας' ένοχλουμένη δε ύπό επτά δαιμόνων, τή 
του Θεοϋ χάριτι άπηλλάγη αϋτών καί άκο- 
λουϋήοαοα αύτφ ήν διακονοϋσα αύτφ μέχρι 
του πάθους αύτοϋ καί μυροφόρος γέγονε. 
Καί πρώτη τήν άνάστασιν άμα τή άλλη 
Μαρία τή Θεοτόκο) κατείδεν, ή νίκα όψε σαβ- 
βάτων είδεν τον άγγελον, πρωίας δε δύο άγγ έ- 
λους έν λενκοΐς καϋεξομένους, καί πάλιν 
αυτόν τόν Κύριον, όν καί κηπουρόν λογι- 
ζομένη, ήκονσε παρ’ αύτοϋ' «Μή μου απτού ». 
Μετά γοϋν την ϋείαν καί ίιγίαν τού σωτήρος 
Χριστού άνάληψιν γενομένη εις * Εφεσον 
πρός τόν άγιον Ίωάννην τόν θεολόγον, τόν 
ευαγγελιστήν καί Απόστολον, έκεί όσίως κε- 
κοίμηται καί ίτέϋη πρός τή είοόδφ τοϋ σπη- 
λαίου, έν ψ οΐ άγιοι καί μακάριοι επτά κε- 
κο'μηνται παϊδες. " Υστερο ν δε έπί Λέοντας, 
τοϋ έν μακαρίμ τή λήξει γινομένου βαοιλέως 
ημών, τύ τούτης άγιον άνα κομισθεν λείψα- 
νον έν τή ύπ ’ αύτοϋ αυσταθείση μονή τοϋ 
άγιον Λαζάρου κατετέί) η. 
Царская минея. 
1... ήτις τών ορίων μεν Μαγδάλων ώρμητο 
τής Συρίας, έπτέι δε προοεπάλαιε δαίμοαι... 
καί τής άπαλλαγής τών δαιμόνων τυχοϋοα 
μεμένηκεν αχώριστος εκείνου.... καί μέχρι 
τοϋ άχράντου πάθους αύτοϋ διακονοϋσα 
τούτφ καί υπηρετούσα δέδεικτο... καί μυρο- 
φόρος γίνεται' ναι δή καί τήν ζωηφόρον 
άνάστασιν άμα τή άλλη Μαρίμ, ήγουν τή 
μητρί τοϋ κυρίου, πρώπη κατείδεν, ή νίκα 
καί τόν άγγελον όψε σαββάτω (sic) κατεϊδον 
2... πρωίας ανθις άπεισι καί δύο άγγέλουφ 
έν λευκοίς κατεζομένους όρά.... άλλά δή καί 
αυτόν βλέπει τόν κύριον καί τόν κηπουρόν 
υπολαμβάνει... καί « Μή μου άπτου» ακούει... 
4. ° Ομως μετά τήν θείαν αύτοϋ πρός ούρα- 
νοϋς άνάληψιν... τήν Έφεσον κατειλήφει καί 
τφ ευαγγελιστή καί θεολόγορ προσεντυχοϋσα 
Ιωάννη τφ πάνυ... συνήν αύτφ... 5... καί 
χερσί Θεοϋ τήν ψυχήν παρατίθησι. φιλά χρι- 
στοί δέ τινες τό ταύτης καλώς πάντιμον κή- 
δευα άντε ς σώμα φιλότιμος θάπτουσι παρ' 
αύτή δή τή τοϋ σπηλαίου είοόδφ, έν φπερ> 
οί έπτέι κεκοίμηνται παϊδες... 6... Λέων ό έν 
ενσεβεΐ τή λήξει βασιλεύς 'Ρωμαίων ό μέ- 
γιστος, τήν περικαλλή μονήν τοϋ δίκαιον 
. \ο.ζάρου κρηπίδων εξ αυτών δειμάμ ενός... 
τήν μεγάλην ταύτην Μαγδαληνήν έξ Εφέσου 
τιμητικώς άμα καί φιλευσεβώς άνακομισά- 
μενος ταύτηδ'ητή μονή </ ιλοτίμως κατέθετο... 
