304 
В. В. ЛАТЫШЕВЪ. 
1 τού βασιλέως, hprf «Μή γένοιτο, βασιλεύ, χριστιανόν όντα με μιαροφα- 
γήσαι · ή'θελον δε καί σε, βασιλεύ, άποστήναι τής πλάνης και τής των δαιμό- 
νων εορτής και άνοιας και επιγνώναι τον μόνον άληθινόν Θεόν και αντφ μονφ 
λατρενειν». πάντων δε των παρεστώτων ' Ελλήνων χαλεπαινόντων επί τή 
5 τοσαύτη παρρησία του άγιου 'Υακίνθου, Τραϊανός εΐπεν « \ άκινθε, τό νέον 
τής ηλικίας άλαζονεύεσθαί σε παρασκευάζει · συ εμοί, ανόσιε, παραινείς μή 
λατρενειν τοΐς μεγίστοις θεοϊς, αλλά Χριστώ λατ ρέυειν, ον ούτε ημείς οϊδαμεν, 
ούτε οι πατέρες ημών». Υάκινθος εΐπεν «Πό&εν γάρ σοι άναξίω όντι ή 
τοιαύτη γνώσις, ώστε επιγνώναι τον άληθινόν Θεόν, τόν ποίησαν τα τον ουρα- 
ίο νόν καί τήν γήν καί τήν θάλασσαν καί πάντα τα εν αυτοϊς, τόν άνατέλλοντα 
τους μεγάλους φωστήρας εις φωτισμόν τοϊς άνθρώπ οις, τόν ποιήσαντα τον 
άνθρωπον κατ’ εικόνα καί όμοίωσιν εαυτόν; τοιγαρουν εικότως λέγεις αγνοειν 
τούτον Χ ον καί οί πατέρες σον, όντες τέκνα οργής, ουκ επέγνωσαν. εγώ δε υπό 
ευσεβών καί φιλοχρίστων γονέων || άνατραφείς οϋτω λατρενειν και π ροσκννείν 334 
1 5 δεδίδαγμαι » . 
4. Θυμομαχήσας δε ο τύραννος επί ταϊς τοιανταις άποκρίσεσι τον άγιου 
μάρτνρος έκέλενσε τοΐς νπηρέταις τνπτειν αυτού τό στόμα καί βασανιζειν 
αυτόν καθ’ όλου τον σώματος * οί δε τού σατανά νπηρέται, πληγέντες τάς 
φρένας ώς υπό τίνος κανστήρος, έτνπτον άποτόμως τον άγιον τό στόμα, 
20 επιτιμώντες καί λέγοντες αυτήν «Ουκ επίστασαι, 'Υάκινθε, ότι τώ μεγάλο) 
βασιλεύ παρίστασαι, καί τοιαντα φθέγγη »; καί όί φάντες αυτόν χαμαί τοις 
ποσίν αφειδώς διελάκτιζον καί εις τό στόμα αυτού, τοΐς όννζι διασπων τες, 
ενέβαλον τά είδα ολόθυτα. ό δε άγιος μάρτνς, τήν τον Χριστού σφραγίδα 
έχων επί τού στόματος αυτού, ουκ έμιάνθη ουδέ εγενσατο των είδωλο θύ- 
25 των. ίδιον δέ δ Τραϊανός νενικημένην αυτού τήν αθέμιτον κρίσιν, κατα/.ιπων 
τό τής πανδημίας άριστον καί μηδενός γενσάμενος προσέτα'ξε τόν άγιον τον 
Θεού μάρτυρα δέσμιον φυλάτ τεσθαι νυχθημερόν εν τώ δεσμωτηρίφ, τους πόδας 
τε αυτού επί τού κολαστηρίου ζύλον τεταμένου, τή δε επαύριον, τής αυτής 
εορτής αγόμενης, έκέλενσεν ο Τραϊανός άχθήναι τόν μάρτυρα Υάκινθον εκ 
30 τού δεσμωτηρίου επί τό θέατρον καί παν είδος βασάνων προτεθήναι. 
ΰ. Προσαχθέντος τοίνυν αυτού, λέγει πρός αυτόν ό βασιλεύς · «Υάκινθε, 
έπείσθης ότι τό τής νεότητάς σον άτελές φρόνημα καί ή αλαζονεία δειναις σε 
περιέβαλον κολάσεσι; πείσθητι ουν καί θύσον τοΐς θεοις, πριν σε κακώς άπολέ- 
σθαι». ο δε τού Χριστού μάρτνς, ώσπερ τις άδάμας τήν ψυχήν καί τό σώμα 
:γ. ρωσθείς, μάλλον αύτώ θείας δννάμεως έμπνενσάσης, άποκ ριθείς εΐπεν αυτόν ^ 
«Έγώ χριστιανός ών πάντων σου τών κολάσεων καί βασάνων καταφρονώ · καί 
ον πείσεις με, τόν τού Χριστού δούλο ν, αιωνίου ζωής καί άτελευτήτον βασι- 
?.είας j,| πρόσκαιρου ζωήν άντ αλλάζασθαι. λοιπόν ποιεί ό βονλει ». πλησθεις δε 335 
5 £ ?πε J Μ II 25 άθέμητον Μ || 26 άγιοί’ του от. Δ || 23 τί—τεταμμένον Μ || 
34 όα.Τί'ο τιο Μ. 
