ВИЗАНТІЙСКАЯ ЦАРСКАЯ МИПЕЯ. 
305 
1 θυμό ΰ о Τραϊανός πάλιν εκέλενσε τον άγιον αΐκίζεσθαι επί πολύ' καί επί τοσοϋ- 
X ον έμαστίχθη , ώστε τώ αίματι αύτοϋ ραντιζομένονς τους βασανίζοντας άμαυ- 
ροϋσθαι τάς όψεις. άτονησάντων όε των δημίων εκέλενσε κρεμασθέντα αυτόν 
ξέεσθαι τάς πλευράς, καταξεομένων δε των σαρκών αύτοϋ μέχρι καί των μνε- 
5 λών, τυπτόμενος τε καί την όψιν έλεγε μεγάλη τη φωνή· «Χριστιανός είμι, 
Τραϊανέ' Χριστού δούλος είναι ο ύκ άρνήσοματ άκω ν με ευεργέτη σας, υπομέ νει ν 
με πείθων τά τού Χριστού παθήματα, μείζονας οϋν κολάσεις έπινόησον, ώστε 
σε διά πάντων πεισθήναι, ότι τδ τού Χριστού όνομα βοηθεϊ πάσι τοϊς έπικα- 
λουμένοις αυτό » . 
10 6. Γενομένης δε ώρας έβδομης καί πάντων των εν τώ ώεάτρω εκπλητ- 
τόμενων επί τή τοσαύτη ένστάσει τού άγιον, καί μή ένδιδόντος ταΐς κολάσεσι, 
προσέταζεν ό Τραϊανός πάλιν δέσμιον αυτόν άπαχθήναι εν τή φυλακή, παραγ- 
γελίας στρατιώτας φυλάττειν αυτόν, ώστε μήτε επιμέλειας αυτόν άξιωθήναι, 
μήτε μην άρτον ή ύδωρ είσενεχθήναι αύτώ, μόνον δε διά κούρσωρος τά από 
15 τών είδωλοθύτων εδέσματα προσφέρεσθαι αύτώ. τού δε άγιον μάρτνρος ώσπερ 
ρυπάσμασι προσέχοντας τοϊς εδέσμασι καί επί πλείοσιν ήμέραις διακαρτεροϋντος 
εν νηστείαι ς καί προσενχαΐς, εισερχόμενοι καθ’ ημέραν οί νπηρέται ενρισκον 
σώα τά εδέσματα, τού δε Τραϊανού π ννΰανομένον παρά τών είσπορενομένων 
εν τώ δεσμωτηρίω καί κομιζόντων αντφ τά βρώματα, εϊ γε ταϋτα έσϋίει, 
20 απήγγειλαν εκείνοι λέγοντες’ « Καθ ' ’ ημέραν μεν είσφέρομεν τώ ' Υάκινθο ) τά 
βρώματα, τή δε έξης πάλιν εισερχόμενοι τά μεν εύ ρίσκο μεν σώα, αυτόν δε 
χαίροντα καί προσευχόμενου » . ο δε βασιλεύς, μηδ’ όλως πειϋόμενος ότιπερ τή 
τού Θεού δυνάμει ενισχύει ό μάρτνς, έχαλέπαινε κατά τών στρατιωτών λόγων' 
«Μή ποτέ ετέρων βρωμάτων είσφερομένων αύτώ έσΟίει », καί ήπείλει κατά 
25 τών στρατιωτών κεφαλική τιμοορία τούτους νποβαλεϊν. 
7. 'Ως δε επί πολύ ένεκαρτέρει ό άγιος [ τού Χριστού έν τή φυλακή 335 τ 
άσιτος, τή δυνάμει τού ϋείου πνεύματος μόνη τρεφόμενος, τή τριακοστή καί 
όγδοη ημέρα τής αυτού καϋείρξεω ς είσελϋιον κατά, το έθος ο κονρσωρ, κομί- 
ζουν αύτώ τά άπό τών είδωλοθύτουν βρώματα, όρά φώς μέγα εν τή φυλακή 
30 καί τον άγιον τού Χριστού μάρτυρα καθεζόμενον φαιδρψ τώ προσώπω, δύο τε 
άγγέλους παρεστώτας, ένα μεν σκέποντα τού άγιον τό σώμα, τόν δε έτερον 
στεφανοϋντα αυτού τήν κεφαλήν, έμφοβος οϋν γενό μένος ό κονρσωρ, ρίψας 
άπερ εφέρετο εδέσματα, έπιστραφείς ταχέως άπ ήγγειλε τώ βασιλεϊ άπερ έϋεά- 
σατο. ό δε άπ ιστών τά λεγάμενα καί φαντασίαν τινά ήγησάμενος ταϋτα καί 
35 μάλλον άπειλών δεινοτέραις κολάσεσι ν νποβαλεϊν τον μάρτυρα, παρήγγειλε τοϊς 
στρατιώταις έν θλίψει πολλή διάγειν αυτόν, μηδεμιάς άξιούμενον παραμυθίας. 
6 ενηργέτηαας Μ || 8 σε от. Δ || 14 — 15 μόνον όε — προσφέρεσθαι αντφ от. Δ || 15 post 
τον όε très Htterae erasae in Μ. || 20 άπήγειλαν Μ || 23 έχαλέπενε Μ || 27 τι] όε τριακοατρ Δ\\ 
33 post απερ duae litterae erasae in Μ || 35 παρήγγελ λε Μ 
Зап. Ист. -Фил. Отд. 
20 
