ВИЗАНТІЙСКАЯ ЦАРСКАЯ МИНЕЯ. 
307 . 
1 έζειπεΐν έθάρρησε περί τού τιμίον λειψάνου, άλλ ’ εν κρυπτοί τούτο εΐχεν διά 
το κατείδωλον είναι την πόλιν έτι εκείνην εν φ κατώκει. 
11. X ρόνου δε πολλού παρελθόντος συνέβη τινά των εν τη πόλει εκείνη 
συγκλητικών υπό πάθους πηρωθήναι άμφοτέρους τους οφθαλμούς’ όστις 
δ ενιαυτόν όλον εν οδύνη υπάρχων καί 'τυφλώσει τελεία ούδεμιας έτύγχανε 'θερα- 
πείας παρά των έκεισε ιατρών, καίτοι πολλά ποιούντων. ο ούν μακαριώτατος 
άθλητής τού Χριστού 'Υάκινθος αϊτησιν προς Θεόν εν τη αυτού άθλήσει ήν 
ποιησάμενος, ώστε μετά την αυτού τελείωσιν εύδοκήσαι τό τίμιον αυτού λείψα- 
νον άποδοθήναι τη ιδία πατρίδι αυτού, εν μια ούν νυκτί επιστάς ό μάρτυς 
10 οϋτος τώ τυφλωθέντι συγκλητικώ λέγει αύτώ’ «* Άνθρωπε , || θέλεις νγιάναι;» 336 τ 
ό δε έξυπνος γενόμενος εΐπεν’ «Ναι, δέομαι σου», και έπη ρώτα αυτόν «Σν 
τις εΐ » ; ό δε άθλητής τού Χριστού εΐπεν αύτώ’ «'Υάκινθός είμι ιατρός, δούλος 
τού Θεού», ό δε π αρεκάλει αυτόν λέγουν «Λάβε χρήματα όσα μοι υπάρχει, 
και μόνον ιδω φωτός αυγήν εν πολλή γάρ οδύνη καί πόνος) 'ψυχής κάθημαι εν 
15 τώ σκότει». ό δε άγιος 'Υάκινθος είπε’ «Δωρεάν σε ό Θεός μου lavai, μόνον 
ό λέγο) σοι ποίησον λαβών τό σώμά μου τό παρατεθεν τήδε τή χήρα άπύ- 
στειλον εις την πρώτην τών Καππαδοκών χώραν, ήτις εστί μητρόπολις Καισά- 
ρεια». καί πιστεύσας τώ ρήματι ό συγκλητικός, όρθρον άναστάς, χειραγω- 
γούμενος κατέλαβε τό δωμάτιον τής χήρας καί είσελθών εϋρε κανδήλαν απτόν - 
20 σαν επάνω τού λειψάνου τού αγίου, πίστει ούν λαβιυν εκ τού ελαίου τής καν- 
ό ήλας περί έχρισε τούς εαυτού οφθαλμούς καί ευθύς παραχρήμα άνέβλεψεν. 
12. Χρόνου δέ τίνος παρελθόντος ο άνήρ λήθην λαβών καί την επαγ- 
γελίαν μη πληρώσας πάλιν άχλύι καταλαμβάνεται σκότους καί τύφλωσιν ύφί- 
σταται. πορευθείς ούν πρός τό λείψανον τού άγιου πάλιν εδέετο , παρακαλώ ν 
25 θεραπευθήναι. καί ήκουσε φωνής λεγούσης αύτώ’ « ' Εχλεύασας καί εχλευάσθης» . 
ό δέ μνημονεύσας τής πρός τόν άγιον συνθήκης παρεκάλει λέγων « Δός μοι 
νύν χάριν, καί πληρώσω τά έπηγγελμένα » . ό δέ άγιος τού Θεού μάρτυς, επιθυ- 
μίαν πολλήν έχων τού χα ρίσασθαι τό εαυτού άγιον λείψανον τή ιδία πατρίδι, 
Ιάσατο αύθις αυτόν τή ευλογία τού ελαίου τής καν δ ήλας, όπερ περιχρισάμενος 
30 ό άνήρ τούς ίδιους οφθαλμούς ευθέως άνέβλεψε, καθάπερ καί πρότερον. τότε 
λαβών τό τίμιον λείιρανον τού άγιον μάρτυρος παραχρήμα εξέπεμψεν αυτό 
διά πιστών άνθρώπων, νεθεικιυς μεν τούτο εν λεκτικίω, παραγγείλας δέ άποκο- 
μίσαι εν τή πόλει Καισαρεία καί καταθεΐναι εν τή πάρτη τή λεγομένη Σεβα- 
στιανή, ένθα αν γένηται ή ορμή τών ζώων τών βασταζόντων τό λείψανον. ήν 
35 γέιρ καί τούτο έντειλάμενος ό μάρτυς. οδηγηθέντα δέ τά ζώα έκ τής χάριτος 337 
τού μάρτυρος ώρμησαν πρός τό λεγόμενον Στενάδ ιον, ένθα καί ήν ή οικία τού 
αυτού ένδοξοτάτου μάρτυρος 'Υακίνθου, όπερ μαθόντες οί άπο κομίζοντες 
13 αύτώ Δ || 15 εΐπεν Μ || 28 τή ίδια αντον πόλει Μ || 29 post ευλογία rasura decem fere 
litterarum in M j| 33 κατατεθήναι Δ || 33 — 34 οεβαστιανή MJ || 34 τών βασταζόντων το λείψα- 
νον sub vorsu addita in M. 
20 * 
