о 
, в. ллтыіііЕвг. 
1 II. 2. ΊΙ των άγίονν Ιατοοί,α, ''(//ι^ώχοιατοί, άομόζίταί τε καί τέΟ-ηλεν, 
■ ί'ιγουν ηροαοικειοντα/, καί β?νιοτάνεο εν ταΐς μετά ΐτίοτεεης άκοοο)μενα.ις 
ψυχαΐς εις το αξίως άγάοαοΟαι καί ττοϋΰνμ.ία οπεύόειν μιμι'ΐοασΟαι, αϊ καί 
χάριν τω γοάιραντι παιρώς μετά [τον] τον όιιιγήματος αίτιον (ίγιον καΰομολογή- 
Γ) ααιεν, οδιιγον ιοαπεο ευθείας όδοϋ η οινοχόον καί εατιάτοοα πλουοίας παν- 
δαιπίας αύτδν έπιατάμεναι. δΟεν οΐς παοατίΟημι τ1μ> ευωχίαν τήμεοον δ άνά- 
ζίος, τοντονς τω üvihjoio καί καινω των εδεομάτο^ν προσεχοντα,ς /.ίασομαι 
ομματά τε καί γλωοααν vîj ώραιότιιτι καί ηδύτιιτι εοταομένους καί κ,ατευιροαί- 
νοντας || (εοτιν γάη επί ημών αυτών η καουκεία συντιΟεμένη τιρ τους άγιώνας 11Ί^ 
10 τοϋ πανοσίου καί aôpijv і'щчѵ τους πλείονας τώ)ν μεϊΓ іцшѵ κατοπτεϋααι), εις 
ταντα ί’ισχολημένους καί άγαλλομένους ώς κατ'’ εξαίρετα μι/ ποιι)σασϋαι 
λόγον τμς τοϋ άρχιτρικΜνου, εμοΰ ?,έγθ) δη, άναξιότητος, μ>ιδε παϋεΐν σίγχος 
ενεκεν της νοερας άιρυΐας καί δνσειδείας μου, άλ./.’ οτι μάλ,λον τά επί καιρού 
τοϋ ήμετέρου εύό)δο)μαι γράφαοΟαι. καί τά τοΐς 'ημό}ν υφϋαλμοΐς όραΟέντα 
15 τε καί ετι δρώμενο, θαύματα, διηγήσασθαι, χάριν δμολογεΐν ώς της γοροστασίας 
κατάρξαντι, μη μην της τόλ/ιης κατεγκαλέσαι μοι, οπο)ς αμιρο) τά μέρη, εγώ 
τε καί αυτοί, διαδησαίμεθα την δόξαν επί τι'ιν τοϋ νοϋ κε(ρα?.·ίιν ά/.ληλομαρτύρως 
ειλικρινέστατα’ καθ'' δ ούκ εμποδίζει τον νουν δισταγμός πώποτε, ονδ’ εγκοτεΐ 
λογισμός διανοούμενος, άλ.λ’ έστιν έργον δ λωγος δεικννμενος καί ο.ύτοπίστεν- 
20 τος συγγραφή το ιστόρημα, ούκοϋν ώς εν παραδείγμασι τροπικοΐς τώη> λεγο- 
μένων κατακούσαιμεν πρότερον καί συνεποίμεθα ταΐς χάρισιν οι πανηγυρί- 
σοντες. 
III. 3. Παράδεισος ήνοίχθη, καί ιρυτά διεδέχθη, καί οί καρποί τρνγιον- 
ταΐ' δράμο)μεν, άδελπροί, κατοπτεύσου μεν λοντήριον εύρέθη, καί ιατρεΐον 
2δ έφάνη, καί σοηηρία χειροδοτεΐταί’ σπεύσοΊμεν οΐ πιστοί, άρυσώμεθα’ ευγένεια 
αΐνεΐται, καί πλούτος ούκ εμποδίζει, καί ή νεότης πρεσβντεύει' ΐδοιμεν οι 
ευθείς καί σοιρώμεθα. χάρις υπερισχύει, καί νόμος ησυχάζει, καί γάμος παρθε- 
νεύεΐ' δεύτε οΐ τοϋ Χριστού, μαθητεύσωμεν ταϋτα Θεοιράνει τφ θεοφανεστάτω 
εμπολιτεύεται καί καθοράται καί λ.ειτουργεΐται καί διαδείκννται, ήμΐν δε τήν έξ 
30 ο.ύτών ένέργειαν έμπαρέχεται, κόποη> Ιδρώσι καί προαιρέσεων εύιρνΐα σπαρέντα 
τφ) δσίο), ήμΐν δε [διά] μιμήσεως καί ζήλου εναγώνιου τρυγώ μένα καί δρε- 
πόμενα. κατίδθ)μεν ουν, τής τούτου βιοτής έναρξά/ιενοι, τιον ειρημένων εύθν- 
4 τυν inserui j| ϋ ύόιιγώ Μ, em. Σ; πανδεαϊαα AI, ein. 2’ || 6 έπιοτάμενοι Μ |1 7 anooifo]- 
Ч Τ(ί Ч 
γοντας Σ || 8 όμματε Μ || 9 εοτι Σ || 10 πλείωναα Μ, ein. 2· |j 11 εΙογ_ολημένουα AI, ίπχολημΐ- 
■νους Σ; mox post άγα/.?.ομένυνς in AI erasae sunt litterac ελετο, litteiis cjo y.a supra lin. scrip- 
tis II Γ2 ύηχιτοικλήνου AI, ein. 2; loyOt AI; pro αιγχος Σ temcre posuit ούγχοαιν || 10 ναε- 
oùa — δυαιόείαα AI, ein. Σ |! 14 pro μμετέοου et ημών Σ temcre scripsit νμετέοου et νμών || 
ibid. ύοαΙΙέντά τε AI Ц IG é;’w τε Al || 18 όυαταγμ,ύς ΑΙΣ || 20 αυγγοιυ/ ή — ούκοίν AI || 
2.3 όιίόέχΟη AI, διεδεΐχΟη Σ; τουγωί' І1/ || 25 άοονσώμειΊα AI, eni. 2^ || 2G π/.οότονο оѵу.і/іло- 
δίζει AI, eni. 2' || 29 καθοηάτηι AI || .30 {ξαντών — лоойіоСоаіоѵ AI || ibid. σ.ταρί'ιτοιΐ’ AI. cm. 2' || 
.31 δυ'ι iuseruit Σ; ilntv δί μιμήποεωπ AI || .32 κητίδοιμεν AI, ein. 2’.· roéri'ii’ ,Ιη·>ΓήΓ> AI, ein. 2’. 
