;ι;ΐΓΠΐί iii'iiii, οκοφλιιλ. 
О 
1 ()/(t 7 /Voofts ài’uA/'o/ii·,)’. καί o7ur υπαγωγίμ· ό κΰη/ιης àià іл/ді/і rat, τ<>(- 
avxtjv έξαγωγην πάλιν ( 5 /’ εκροής επιδέχεται». 
12. Ο'ΰηος άποροομένΐι) тіЪ νιιοτέριο καΐ εντελίζοντι rljv έγκόπ/ιιον βίο)- 
οιν Ц παρθένος και /ivîjoug άποκριιΊεΐπα ifijolv αντφ’ « ΚαΙ τι κε/.ενεις, κύριέ 
Γ) ,αον, Ίνα ποι ήπω/ιεν» ; ό όε т<Ъ /ιήπω ΰαρρεΐν εις τε/.ειόι/ ρονα λ.όγον έναγαγεΐν 
αύη)ν τού μερικού πως καί /ιήπω παρόντος καιρού την πραγματείαν προτέ- 
θεικεν, ιΐπόπειραν ιοππερ της γνώμης αυτής ποιούμενος, καί (ptjniv «'Ίν’ οτε 
λ,ειτονργι'ιπαντες τή ιρύοει ό,ρ/ιόόια τύ τής νειιτητος νπέκκανμα εις μαραημόν 
έξαναιρίίήναι εάοωμεν, ώς άν και τύ έκ τύιρου κέρας κλώτον ήμϊν τού /и) και 
10 των τή ιρύοει προοχρηοαμένων ενπτώτως ποτέ κατεπαίρεπ Oui , έπειόιιν και ή 
ήλ.ικία έπικληθείη εις χαύνωοιν, μάΟοιμέν ποτέ μελετήοαντες τύ οωφρονεΐν 
και άγνεύεοϋαι. πάντως γιιρ ήκονοας τού αληθινού θεού και οοηήρος ημών 
'Ιησού Χριστού εργο) την παρθενίαν πιστώς μακαρίσαντος τιρ έκ παρθένον 
τεχθήναι, τής νπεραγίας δεσποίνης ημών, ήν και πάσαι ai γενεαι άπύ τότε 
15 και εις τύν αιώνα, ώς προειρήτευσεν, μακαριούσιν και μακαρίζομεν» . και λωιπύν 
μετ’ ΐΐλλων πολΛών και τύ Άμούν τού Νιτριώτον προέθηκεν αυτή άγνύν έδε- 
σμα, ον δηλαδή και τύν βίον ζηλέύσαι θεοκατευόδωτα έμείλον. πρύς ταύτα 
έτοιμη ή άκακος περιστερό, καΐ φίλαγνος τρνγέυν αποκρίνεται' «Τί ονν κωλ.ύει, 
ώ κύριε, την ύστερόvoшv δώ ευβουλίας προκατακτήσασθαι και την μετα/ιέ- 
20 λ.ειαν επιμελείας άμείφασθαι, ώς αν μή χάριν τού θείου ελ.έου άπορρίψαντες 
χρεωστώμεν άλώγιστα κόλασιν»; 
VIII. 13. Ταύτα άκηκοώς ο τής άγαμίας άνήρ καί τής αρετής τεκνο- 
ποιύς οσιος || πίπτει πρηνής πρύς τουδαψος καί τώ Θειο προσεκύνησεν, «Εύχα- ΐ02 
ριστώ σοι» λέγων, «αγνής σννέσεως σπορεύ, κύριε Ιησού Χριστέ, δ συναΐδιος 
25 τϋ) άχράννφ ΙΙατρί σου και τώ παναγία) σου Πνεύ/ιατι, δς ελ.άλ.ησας εν τή 
δούλη σου διπλ.ά πρύς τήν πεύσίν μου καί τή εμή δοκιμασία τής άποκρίσεως 
ιΐδιάστο/.ον ρήμα τύ εν τιο νοί' τιρ εύτελεΐ μου κρυπτόμενου ταύτην επεστο- 
μάτισας κάντεύθεν έν πνεύματι νύμφην αυτήν εύτρεπίσο) μοι, ύμογνωμονή- 
σασαν ιΊμα καί ύμονοήσασαν απερίσκεπτα, ώς είναι σύμφρονα τάχα άντί συσ- 
30 σώμου τιρ δούλ.ο) σου, γενέσθαι δέ σοι τιο κυρία) μάλΛον τή διά σώματος καϋα- 
ρότητι κολλωμέν)}ν κατόπισθεν έν πνεύμα, ώς έφη ύ υψηλός σου άπόστολος» . 
δάκρυσι τοίνυν ιιντί μύρου τάς παρειάς ιιλειψάμενος καί τή τούτο)ν άντ’ όσφπρή- 
1 (ϊίαφΟοοάα — όΐίΐν — όίάοι>οΓια Μ; дк'і (joi'i; Σ: praostat ді’ ΐπιοουι'ις || 5 ό <)ε — 
Tbi.iôffoova Μ II G .Ίώσ — κιάοοΰ — лі>отьОі]У.еѵ Μ || 7 και ifijalv Μ Ц 8 ίπέκανμα Μ || 9 quoniodo 
mtellegendum sit κί.ώτον, ν. adnot. (κλώττον Σ) || 10 πούαχοηοαμένων ενατόπιωσ Μ, еѵ.чтоі)- 
τως Σ; ёлеі\(У гЪ Μ || 11 μάϋοιμεν лоте Μ |] 13 τό ΐκ Μ, em. || 14 лйаіи — «.tordre Μ \ | 
15 4ροί<ρήτενοεν Μ, ποοεφίμεναε Σ || 1G Άμμουν Σ: ibid. in cod. esse 4ροαέθηκεν falso 
dixit Σ II 18 лερ'(aτεQй —τρυγώ V Μ || 23 .το(ΐο]σ Μ || 26 <Уі\л?.й Μ; post iljv deletae sunt litterae 
i)ov II 27 Σ falso scripsit in cod. esse άόιύατιολοΐ’; ρήμα τώ Μ, em. 2ΪΊ| 30 τι]] ті]ѵ Μ, ΐ’ littera 
punctis circumdata; mox όί'ΐασώματοσ Μ || 32 άντοοψρήσεοα Μ 
31 άπόατολος: 1 Cor. G,iv. 
