20 
Ji. в. ЛАТЫШЕВЪ. 
1 rijv /απ()ί\ιιενυΐ'. ώ^' ουν τάς ώμιναΐς τε καί εμ(μινεΙ^ τον όιαβό/.ον ενέόοας ίν 
Χοιοτο) ίκνενίκηκε, о'СН([ыѵ άηάοχεται χοντον η χήοις οημείοις τοις εκ τών 
<)ο)οε(7)ν αυτής. 
- XVJ1. 31. Καί ποτέ λιμόν γενομένου ήνοιγεν αυτός τήν χεΐοα και ποο 
5 ταντης τά ππ?,άγχνα, ώς οίκεΐον ίκάοτιο των εογομένων τήν αυτού μονί/ν 
καταγώγιον. ?.έγει ονν αυτό) προοε/.Οών ό ταμίας' «Λογίζομαι, ώ πάτεο, ώς 
OVÔ’ εις μέοον τού έτους ή πανεγχοόνιος ετοιμασία τού σίτον άοκέσει ίιμίν, τώ 
πλήϋει τής έξόόου εκ?.είπονσα» . ο όε πούς αυτόν μεγαλόψυχα' «Εις τί μ,ι-κοό- 
Ουμος, ώ τέκνον, γεγένησαι; και ίνα τί όιστάζεις ποός τήν τού εύεογίτου αντι- 
ιό ληψιν; ύπαγε, μέτηησον τον σίτον, όν κέ'κτησαι, καί ενοοις τάχα των rov θεού 
όωοεών το άμέτοητον. ου γάο στενούται χάοις ή πάντας π/.ατύνονσα, ούι)’' 
εοευνάται οίκος, όι’ ού πάντες σωζόμεϋα)* . άπελΟών ούν καί άοιϋμήσας τό 
πυοοβό?Λον ό άδελιρός καί επίτοοπος εύοεν ώς πού τού τετοαμήνον ήγονν 
καϋιος τεΰησαύοιστο σώον ύπάηχον τό γέννημα, ιιή λογισ ίΐέντος τού τοιμεοούς 
ΐδ χρόνου εκείνον εις δαπάνην αντοΐς όλοις, κάν δαψιλώς δεδαπάνηνται. ή γάο 
τής εύποϊίας τού ηγουμένου χειρ, ώς έπέοικεν, έν τω σκορπίζειν καλώς σννή- 
γεν τιι μά?Λστα, ώς τοΐς άπίστοις α?.?.οις εκφνσά τό συσφίγγεσΟαι. νδατι γάρ 
επί χειρός άπλή κού.ότητι συνεχομένιρ έοικεν τά υπάρχοντα, ιός έν τω πιισιν 
ήπ?Μσϋαι κατέ'χεσΟαΐ' ούπερ σφιγγέντος δακτύλων έ'/'κλείσεσι ϋάττον ή /ώγος^ 
20 έ'κρέει καί χέεται. τά) γάρ διδόντι άφϋόνως θεω τό δώρημα επεται καί ώς 
εκείνος &έ?.ει, ούτω καί μένει καί δραπετεύει γΰώκριτα, δεικνύσης, οΐμαι, καί 
διδασκονσης τής χάριτος, ώς τιύν χρηζι'ηπων , ού τιόν έχόντων τά πράγματα 
πέφνκεν. 
X\JII. 32. 'Άλλοτέ ποτέ προσαιτούντος εν τή μονή άδελφού τίνος, 
2ό υ έπί τής διακονίας τω πανοσίω άνήνεγκεν' ό δε τώ έργιο προσέ-χων τής γρα- 
φικής εμμελέστατα «""ΑπελΌε^» φησί «καί τό έπίσυρτον κιβωτίδιον άνοίζας 
λάβε καί δός αυτό)», ό δε || γογγυσμώ τού άπιστεϊσίλαι δόξειν νποτρίζων όδού- 
σιν άπήει καί δεύτερον άνοίζας τε [καί] Ορασύτερον όργιζόμενος τό πρό μικρού 
ι/ανέν πάιντη άπορον εύϋνς νόμισμα ιρέρον είδεν, ιος συσταλήναι παρέ'κπληκτα. 
30 φέρει γούν τούτο πρός τόν μακάριον καί βεβαιούται άπολογίαις, ώς «Ουκ είχέ 
τι πρό τούτον, πίστενσον, δέσποτα». έκκόπτο)ν δε τόν λόγον τού άγαμένου 
ό ταπεινΐ)φρο)ν καί Οεομίμητος «'Ύπαγε» φησίν, «δίδου καί μ ή προστίΟει 
4 χεΐοα — .τοοιαύτιιο Μ || ό ante rl/i· Λ inseruit [εις]', potius iiiserendnm est sive [lî mij. 
sive /.Ύαρέχων] \\ 6 ,~τοοσε?.9ών M: ταμείας l']\7 .'la'/xQôi'toç; 1' \ 8 ύ di |i У Οιατάζιο il, 
em. 2’|1 10 μέτριοον M, em. — || οίκοσ M, οΐ'/.τυς X (sed cf. G en. 31, 83; 3 lÎegn. 20, e) || 13 .тг- 
ρυΐ3ό?.ειον Σ; ηροτον — ήγόνν Μ || 14 nojor νπάρ/ιον τό γένιμια Μ. em. 2'; τριμεροΙ'η Μ \\ Ιό ι)ε- 
()а.Ч('ио]Т(п ргор. 2^ || 16' отч'іуе 2|| 18 ίπιχειρόη Μ || 19 ούπερ Μ\] ib. έγκλι'ιαεπι Μ, em. 2’|| 
21 ίκείνοο Μ; δεικνύοιιο Μ, em. Σ || 22 χριζόντων Μ, em. 2'|| 24 πρυ\οετοννΓοο — τιώσ .1/|| 
25 τφ ante ερ'/φ от. 2Ί| 27 ?.άβε Μ, ?.aßi Σ; ό όε Μ\\ 28 τε όρααυνότεερον ανοι (supra et infra 
litteras ανοι positis punctis) il; post τε equidem inserendum puto καί, qiiod 2' posait pro τεγ 
idem scripsit (9p«oéreooi’ || ih. .τρομικροά il || 34 προτούτου il || 32 ύπα··ί, (/ μοι Σ: .τρο- 
οτίΟη il, em. Σ 
108 ; 
