22 
в. в. ЛАТЫШЕВЪ. 
1 плашіѵоіу.тоѵ ί'κλυοιν και ου у^ктѵ, ηλλ’ ίν//ις ι-ογορ το θαυμαστόν τούτο 
γπ'όμτνον τεοατοΰογιιμα, Οάττον συν αυτό) τι'ιν εκκ/.ιισίαν κατέ?Μβον και τήν 
ευχαοιστίαν κυοίφ άνέι/εοον, vijV τοϋ ΐΐατοος άογίαν υπονοήσαντες μείζονος 
εογασίαξ καθεστιικέναι αγώνισμα, μ γάο μι) όοωμενιι ποοσευχι) καί έγκονφιος 
δ εν άοοάτο) ΐΤοάξει τ1μ< ?.ύσιν ύπεόεΐζεν ουτοι γάο μ εν τφ τα/αεΰο ιτοοσευχμ 
του άποκεκλεισμένου τμν Ούοαν ονκ άνϋοιοπάοεσκα οίδεν έν τφ ι/ανεοφ άπο~ 
λαμβάνειν τάς εξαιτμσεις Jtaoà τοϋ йѵ κουπτφ β?.έτζοντος ττατούς^ ώς ει/μ ί> 
κΰοιος. μ γουν ενχαοιστία κυρίφ μνύετο και μ π?.μοο</οοΐα τοίς μαΟμταΐς εΐΐμύ- 
ξει ягоод τον διδάσκαλον, αύχμματος και </όβου τοϋ άμφ’ αυτόν πλ.μροιμορίαν 
10 εντίκτουσα. 
XX. 34. Άπό τοϋ εν κρυπτφ τοίνυν σημείου τούτου εις φανερόν δείξει 
ό λόγος εν τφ ριιθμσομένο) κειραλαίο) ου μόνον αυτόν εκείνον, lOJ.à καί τούς 
ιός δι’ αυτόν άΐΐοκομίζοντας πώιτοτε παραγγέλματα είς περιουσιότμτα οϋσιό- 
τητος δύνασΟαι ένεργεΐν θεοδώρητα, δοξάζοντας κυρίου, ώσπερ όμώμοκεν, τούς 
ΐδ τούτον έργο) καί λόγο) δοξάζοντας· εν γάρ ϋερμοΐς ποτέ τοϋ μακαρίου πορευ- 
Οέντος μικράς θεραπείας ένεκεν, βατράχο)ν μν ό τόπος, έν οιπερ κατέλυσαν, 
πεπ?.ηρο)μένος, ό)ς υδρευόμενος. τούτο)ν ο θόρυβος ηνία πιος καί ύπέθλιβε 
τούς έπϊ)λυδας, τμ τραχύτμτι των κραυγών τό ομαλόν της ησυχίας σπαράττονν 
καί ύποσπώμενος. πίστιν ούν άναλαβών τις καί τόλ/ιαν εύπρό?.ηπτον τοόν συγ- 
20 γενών τοϋ οσίου καί πορευύλείς αύταπόστολως, στάς επί τοϋ τόπου φησίν πρός 
τούς κράζοντας· «Ό καλ.ό·/ηρος είπεν [| παυσετε καί μή κράζετε», οι δε τήν ιο9= 
αΐσθησιν τοϋ ά·/.ουστικοϋ τρανο)ϋ·έντες π?^έον ί'ιπερ άνϋρώπονν οί ά?.ογώτατοι, 
σιθ)πή τμν υπακοήν τάχος μ έ·κελεύσϋησαν επεδείξαντο, έργον θείας δο)ρεάς 
τούτο καί τιμής πρός τόν όσιον φέρον άπόδειξιν. οί γάρ τό κράζειν είς ψύσιν 
25 μεν έχοντες, τό δε άκούειν ουδέποτε, ήνπερ ούκ εϊχον είλμιρασιν αΐσθησιν^ ό 
ό’ ούκ άπεΐχον ειρρονρησαν γνώρισμα, τό γάρ ?.α?.εΐν είς άκούειν άμείφαντες 
άκηκοέναι σιγώντες ελάλησαν, αύτόν εκείνον, ιος οϊομαι, τόν έπιτιμμτορα καί 
μετ’ εκείνον ημάς τούς ά·κοϋσοΐ’τας είδέναι σέβειν πατέρα κελεύοντες καί μι) 
σαλ.εύειν τών ?.όγων τά όρια έκδιδάσκ.οντες. 
ΰΟ 35. Τούτου δμ γενομένου καί παρεΡ.ϋούσης δευτέρας ημέρας τής σιωπής 
αύτιον φησίν ό δραματουργός καί αύτάγγελ.τος πρός τόν δίκαιον «Ήλ,εήθημεν, 
πάτερ, ήσυχασάντων τών /.ιμνοχαρονν κνωδάλων ιος πάνυ γε». τοϋ δε «Καί 
1 ΐκλμοιν Μ, em. 2’|| 2 Οάτ-τοί' Μ Ц 3 ιοχηοιοτιίαΐ’ Μ |j ib. (кг/ьіаѵ Μ, em. Ji'|| 4 
птпу.іѵаі Μ, em. 2’; îv /.ηνφιοο Μ || 5 ένηοοάτιο Μ |] 7 ααοητοΰ Μ || 8 ευχαρωτεία Μ || 15 αοτί- 
Μ II 16/κκράο — ενώηερ Μ |( 17 πώα Μ; falso scripsit in Μ esse νπέθλυβε || 18 Ιπίλνδαα Μ,. 
em. 2’|| 19 άΐ’αλαβών τία Μ || 20 επιτοντόπ^ Μ Ц 21 ααόσατε ргор. 2’ || 22 ειαερ Μ, em. 2’; 
ί;Λο;·'0Γ«τ^ Μ || 23 τάχος ή ΜΣ || 24 αροατον Μ; (f έρΐ'ΐν Μ, em. 2’ Ц 25 ΐινπερ Μ, era. 2" || 2G ο5 
иагб1;^о)’ ргор. 2 II 27 εκείνον Μ \\ 28 μετι κείνον Μ; κεί.εόοντη Μ, cm. 2 1| 29 έκΟιδαοκονταη 
Μ, em. 2 II 32 ?.ιμνοχ/ιρων κνοόά/.ον Μ. em. 2’ 
7 i<fij ό κόριος: Matth. G, 6. 
