32 
в. в. л А ты III к въ. 
1 лоо των ηοαγμάτοιν ijy.ounH /.άγια, yjù 6 ,αίν άΙΙλητΙΐζ τι)ν νπεοοοίαν άπαγω- 
γι)ν ώς (Ιπό(/<ΐ(ίΐν εί/.ιμ/εν καί κατέλαβεν, ούκ είς μακοόν όε καί της ε'ιοκτης 
του οο)/(ατος εξα</ίπταται, και τω ονοανίο) </ο)τΙ καταπέπανκε καΐ τι'ιν πμ/Μν 
τμς παρκάς τμ κραναμ νήαιρ εις ευ/ωγίαν ά<(έμενος τω ι/ι/.οιρύχιρ θειο лаіих- 
5 οτάτης άνακομίζεται . τμν γάρ του Παύλον επιποΰίαν ΐ'/ονν, τι) άναλ.ΰααί </ ημι 
καί συν Χριστώ είναι, καί) à /Х /.εκται, την άπλην στιύην παρά του στει/ ο0ότον 
(~)εοΰ την κατά ' 4 'νχην άνταπόδοσιν δέχεται, ί'/τις έστίν ή του θεού γνιοσις, 
ητις και βασι/.εία ούρανοεν καΙΗσταται, και πιστεύεται και παράδεισος, προς 
ον μετά Χρίστον όλης της κατεπαγγε?ΰας γεγένηται, καί τούτο ούση τη τού 
10 Υιού ΰεότητι. δι’ έπιγ7>ώσεθ)ς ô ληστης είσήχάη εις τδ μυεΐσΰαι, όες τρυι/ l'jv, 
την πλείονα γνώισιν και συν τη παρατεϋείση κυριΊο ιρνχη είς τάς πατριβας 
χειρας, ιύ'τινές είσιν αύΟις η αι)τη τού Υιού ύποστατικίι Οεότης, έν η τό τε 
σήμερον και έςής παραδεισοτρόποες ηύ/άσΟη, έφ’ ήν ώς έπΐ οικείας χειρας και 
τι\ τής ι'ίνο) Περονσαλή/ι έζοιγραι/ ηκέναι τείχη ό πατήρ διό. 4Ισαίου κραυγάζει. 
15 α'ίτινες ή τού Χριστού Οεότης ύπάρχονσαι, ή μία συν τή [τού] ΙΙατρδς και 
τού πνεύματος μένει τοΐς οίκείοις όφΟα/.μιρ παντί καί ώτΐ καί κν.ρδία ιΐκατό- 
.ττευτος καί άνεξάκονστος καί όινευ^’όητος, ίνα ή βέβαιο ύμενον καί [τδ] τδν 
θεδν ουδείς έώρακεν πώποτε, ώς ουδέ ά ήτοίμασεν αγαθά τοΐς άγαπώσιν 
αυτόν, ήγονν εαυτόν, og μηδό/.ως καν υπολαμβανόμενος δ τι ποτέ έστιν γίνεται 
20 πάντα τοΐς κατα'ξιουμένοις αυτού καί βασύ.εία καί τρυι/ή καί παράδεισος’ 
ουδέ γάρ έστιν ή τού Θεού βασι/.εία βρώσις καί πόσις, ιΐλ/.ά δικαιοσύνη καί 
είρήΐ'η καί χαρά' χαρέι δε καί ειρήνη καί ίσα τούτοις δικαιοσύνη ου κ.ατέι τέις 
έν σαρκί, «Ял’ έν πνεύματι άγίτο, φησίν, ής άπο/.αύει μεν δ /.ηστής καί δ 
1Ιαύ?.ος ό)ς παραδείσου θείου καί κ.νριακής συνδιαγοτγής άπ/.οίκιος, εί'Π ουν 
2δ xarà ψυχήν μόνην, καθά εΐρηται, μετέι τιον κατ’ αυτούς άζίων καί ύπερεζαι- 
ρέτων τοΐς άγο/νίσμασι. 
XXX. 51. 4ΐς ά/.ηθής τε αριστεύς και δ ή/ι έτερος ύπερπρεσβευτής συν 
αύτοΐς τε καί ιίπασι τής τε συνδιαγοεγής τώ κυρίω καί τής έν παραδείσεο τρυ- 
ι/ ής, τής τε ουρανών βασιλείας καί των ήτοιμασμένων τοΐς τδν θεδν άγαπιοσιν 
30 άγαθώ/ν, ά πάντα μόνος αυτός έστιν δ Θεός, όν οϋδείς έώρακε πώποτε || καί 122'^ 
διά τούτο ουδέ τέι παρ’ αυτώ αγαθά, άπερ έστιν αυτός, ώσπερ έι/αμεν, κατα- 
ζιούται γυμνή τή ψυχή, ιος άπ/.ή στολή, καί κοιιίζεται τήν τε/.είο)σιν δηλονότι. 
1 .τροτώι' Μ; Γήν Ι-τρό; τήν] ν^ερορίαν 2'perperam (nam r-oiVtr est adioctivum) ,'| 2 εί?.ιιψε 
Σ 11 3 y.ai τώ: an y.àr τώ? || ibid. τΐιν πιβών Μ, τον — j| 4 κραναεΐ Μ, em. Σ (| 5 .ταν/.ου Μ: τώ 
ιιναλΰααί ΐ{ ημι Μ, em. Ц 6 іі.тЯі/ѵ Μ Ц 7 γνο’)αω Μ || 11 л/.иоѵа — ανντη — 4 <νχ!ι Μ Ц 12 χιί- 
ρασ—ύαοατατικίι Μ; ίν τή Μ, em. 2' || 13 έφ’ і]ѵ — χτΐρηο Μ || 15 ν.ΎάρχουοαΙι) Σ: ονντΓι Μ; 
του inseruit.T || 17 falso scripsit 2;’ in Μ esse (ii'içftxooôror, cum sit -οσ.· idem coniecit άνεννόη- 
τος: Tij insérai |[ 18 έιόρακε Σ )[ 19 /п /d’ ΐ)/.(·>α Μ; έστι Σ || 21 βρίόηις Μ Ц 22 у.ата τους ргор. 2’ || 
24 0)0 Μ, ώ Σ; ΐιπλοεικΐιο Μ, его. 2t’ || 25 καταψυχίμ’ Μ: ίκΎερε'ςερηίτιυν — ά·'ί·>νιομηοη' Σ Ц 
31 παραυτώ) — ηπέρεητιν Μ \\ 32 ι)ή/.ον οτι Μ 
5 υαΰλον: cf. ГЫ1. 1,23 || 14 ι)ιύ ΊΙοα'ίου: cf. Ks. 49, ίο || 17 /го/ τον Ηεόν κτι. cf. loan, 
1,18 11 18 ήτοίμηοεν κτί. cf. 1 Cor. 2,9 Ц 21 obài ·;άο κτί. cf. Еош, 14,17. 
