:м 
JJ. Η. ЛАТЫШЕІЛі. 
1 τητα ΐταοακαλών ύπίο ί/μών τον πατέρα καί τώ είναι αντίο πάλιν υμooύaιoQ 
ειηακονόμενος, ιος (f ijaiv ό άπόπτο?.ος, άπο της εύλαβείας, μέαος τε ημών και 
τον πάτους Ιατάμενος κατά την έπ' άμι/οΐν όι’ εαντον κοινο)νίαν, ην έμεαί- 
τευαε ϋει'ιτητι και ααρκος παχύτητι, ημΛς αντφ και αυτόν ήμίν καταλλάττει, 
5 πείΟιον μεν ημάς ταΐς εύεργεπίαις και τοίς σημείοις διά πίστεο)ς της προς 
αυτόν και τον πατέρα γινώσκειν αυτόν ώς άληϋινόν μόνον ϋειιν τε και κύριον, 
λνοιν τε την έχϋραν έν τη ααρκ'ι αυτού, ιερειον καί ιερευς αμφο) γεγονόις και 
προσαγαγών εαυτόν υπέρ ημών τώ πατρί εις άϋέτησιν αμαρτίας έιράπαξ καί 
την αυτού ειρήνην ήμϊν παραοχόμενος. τό δ" αυτό τούτο καί διά τών /ιαϋητώιν 
10 καί τώ>ν έξης άγίο)ν αυτού ήμΐν γίνεται, πρεσβευτάς ήμΐν ήτοι διαλλακτάς 
/ііиТ εαυτόν καϋιατών αυτούς, ώς άφ’ ήμώιν πρός αύτόν διά πίστεως, ώς εξ 
αυτού πρός ημάς δι’ άφέοεως. μεαιτεύσας /άρ ή/ιΐν πρός τόν πατέρα και υπέρ 
ημών πρεσβεύοας καί γεγονόες παράκΡ,ητος, ώς καί τόν άλλον τόν ίσον εαυτό), 
τό πνεύμα λέγο) τής άΡ,ηϋείας, εμπαρασχό μένος χράται καί τοΐς άγίοις, οΐς 
15 καί ημείς πρός αυτόν μεσίταις ήμΐν, καί όπερ δέχεται, πείϋει δέχεσϋαι, λέγων 
διιι Παύλου άρίδη?Μ' ’Ύπέρ Χριστού ούν πρεσβεύομεν ώς τού Θεού παρακα- 
?,ούντος δΦ ήμοιν, δεόμεϋα υπέρ Χριστού, καταλλάγητε τιο Θεώ\ 
XXXII. 53. Αίσχυνέσϋωσαν έντεύϋεν οι τάς πρεσβείας τών αγίων ούκ 
εκδεχόμενοι, ψυχή καί σαρκί δυναμωΰ’έντο)ν αυτών είς τά υπέρ ημών καί ημάς, 
20 επεί κατ" άμφοο ήμΐν μεσιτεύουσιν, τή τε διδασκα?άα υπέρ Χριστού τήν επι- 
στροφήν πρεσβενοντος ήμΐν καί αυτό) πάλιν υπέρ ημών τοΐς Ιδίοις άριστεύ- 
μασί τε καί άγωνίσμασι τήν άποδοχήν πρεσβεύοντες. κατ’ άμφω τε εδόξασαν 
εν έαυτοΐς κύριον, ώς ιρησιν αύΰις δ μέγας άπόστολος· ‘Δοξάσατε δή τόν ύλεόν 
έν τώ) σώματι ύμιον καί έν τώ πνεύματι υμών, άτινά έστι τού Θεού’ καί κατ’ 
25 άμφω τας χαριτας εχουσιν, || ως και τας ανταποδόσεις κατ αμφω έκδέξοιντο’ 123 ^ 
τή γάρ ψυχή υπέρ ημών κυρίφ έν παραστάσει πρεσβεύοντες, διά σαρκός, εΐτ’ ούν 
λειψάνων, ρωννύουσί τε άμα καί τών παϋών άπαλλάττουσι. καί δτι ταύτα, άπερ 
ο ?\,ογος, ει και παρενηνεκται, όμως δ απεδειξεν, ούτως εχοιεν, οί τε νοσούν- 
τες, οϊ τ’ ένεργούμενοι καί έπί πάσιν οι έπί ταΐς ύλεολαμπέσι 'Οήκαις τών άγιων 
30 προστρέχοντες πεισατωσαν καί έπιμαρτυρείτωσαν τήν άμεταμε?π]τως τοΐς τών 
αγίων σώμασι παρομαρτούσαν τού Θεού χάριν καί έμπεδούτύ)σαν, ώς άπό 
Έλισσαίου πάλαι καί μέχρις τών καϋ·’ ήμάς άγιων πιστεύεται τε καί δείκνυται. 
2 (ύθ(ρηαΙν μέαοσ τε Μ || 3 ίπαμφοίν άιέ\αντοϋ — ι}ν Μ || 5 εύεργεαίοια Μ, cm. .Σ|| 6 et 7 
τέ Μ II 7 γεγονώο Μ Ц 8 προααγαγών Μ || 10 αϋτοϋ ήμΐν 1| 11 άφημών Μ Ц 12 όιαιρέοεωσ Μ |j 
10 παυλου Μ || 17 καταλλαγητε et 18 τασ s. асе. Μ Ц 19 νπερημών Μ || 20 κατάμφω Μ; μεσι- 
τενονσι Σ Ц 22 κατάμφω τέ Μ || 24 et 25 κατάμφω Μ || 25 άνταποόώαεια Μ Ц 28 παρενίνεκται 
Μ, еш. .S’il 29 οιτενεργονμενοι Μ; ϋήκεο Μ, em. Σ || 30 έιιιμαρτνρήτωααν ΜΣ 
2 άπόατολος: cf. Hebr. 5,7 || 2—3 μέαος- Ιατάμενος: cf. Tim. 2,5 || 4 καταλλάττει: cf. Epli. 
2,16 11 6 γινώακειν: cf. loan. 17, з |j 7 λύων την εχΟραν κτέ. cf. Eph. 2, 15 ; Ilebr. 7 , 15 et 27; 9,26 || 
9 είρηνην: cf. loan. 9,27 || 13 παράκλητος κτέ. cf. loan. 14,i5-ie || 16 υπέρ Χριατοΰ κτί.:2 0οτ. 
5,20 II 23 άπόατολος: 1 Cor. 6,20 
